To Be Frank Meaning Novels & Stories

Mukha siyang naiinis. “Umupo ka pala sa lapag!” Sabi ni Franklin, “Nababad sa araw ang damo. Mainit-init pa yan!” "Papa—" “Wag mo kong tawagin niyan!” Matatalim ang mata ni Franklin. “Alam na alam ko kung bakit ka nandito! Ha, narinig ko nagtayo kayo ng isang Prestige Agency para mag-shoot ng pelikula? Nandito na kayo dahil nawalan kayo ng pera?”

“Hindi ba pwedeng ihatid mo ako, huh?” “Maaga pa naman, Senyorito. Ihatid muna natin—” “Hindi ko sinabing magsalita ka dyan, Tino! Fvck!” agaw ni Frank sa sasabihin ng alalay niya. Hindi nakaligtas sa paningin ko ang pagkamot ni Tino sa ulo. Pansin ko, nasa aking side na si Tino, kaya nagpapasalamat pa rin ako.

Gamit ni Frank ang ibang pangalan sa account kaya naman hindi alam nila Keith na may nagagamit pa silang pera sa pagtatago at pagpapalipat-lipat ng lugar. Habang hawak niya ang baril, naalala niya ang huling sinabi sa kaniya ni Frank. "Gamitin mo ito kapag nagkagipitan na. Bahala ka na kung paano mo gagamitin pero tiyakin mong wala sila sa'yong makukuha." Napailing siya at sinabukang iwaksi ang mga sinabi nito ngunit hindi niya makalimutan ang makademonyong ekspresyon sa mukha ni Frank nang magkaharap sila.

"Ano? Nagbibiro ka ba?" Siguradong malaking tao ka kung in-airdrop ka niya bilang manager! "Oo, yun o kailangan mo maging malapit na kaibigan o kung ano pa man!" "Halika na!" ungol ni Frank sa protesta. "Ang pagiging malapit ay hindi nangangahulugang alam ko na ang lahat! Pakiusap, sabihin mo na lang kung bakit!”

Sinabi niya, “Hanga talaga ako sa pagtutok niya sa pag-aaral.” “Puwede mo ba sabihin sa akin ang totoo, Maxwell, ginagamit mo ba ako?” tanong ni Frank. “Alam mo ba ang kasabihan na… ang matchmaker ay nauuwi lagi sa premyo?” “Gawa-gawa mo ba yan?” tanong ni Maxwell, tumaas ang kilay niya. “Mahalaga pa ba iyon?” sagot ni Frank. Natawa si Maxwell. Inamin niya, “Sa totoo lang, oo. Ginagamit kita in a way. Nababagabag ka ba?”

Sabi nito na ikinahinto ko. Huminga ako ng malalim saka napapakurap. "You are right, I don't have to be sound defensive. One thing is, I also don't need to clarify want you were saying or pointing out," inilihis ko ang mga mata ko rito. "So, ano pala 'yong paguusapan natin dito? I guess hindi naman siguro about sa amin ni Frank ang paksa natin ngayon, diba?" I calmly asked him.

“Pinag-usapan namin ni Frank ang tungkol sa byahe niya pa LA… at gusto niyang ako muna ang tumingin sa’yo habang wala siya.” Hindi siya agad sumagot. Akala ko magpo-protesta siya, pero tumango lang siya at walang emosyon na nagsabing, “Okay.” Nagtaas ako ng kilay. “Okay? Wala ka man lang tanong o reklamo?” “Wala,” tipid niyang sagot. “Wala naman akong choice, ‘di ba?” May tono ng pag-rerebelde sa boses niya. Pero higit pa doon, parang may bumabagabag sa kanya.

"I've done something wrong, and it's my way to compensate you. After all, I took your most precious thing..." "Kung ayaw mo sa ganito, just tell me so I can give you money instead," dagdag pa ng lalaki. "No! Ayokong umalis. Ako ang tipo ng taong hindi nang-iiwan kaya don't ever think na mapapaalis mo ako sa buhay mo," paiyak na ganti ni Frankie. Umalis din ito pagkatapos.

"Bw*sit,,! Nakatakas nanaman sila,,! Anong sasabihin natin sa ating boss ngayon? Tiyak na sasabunin nanaman tayo ng sermon mamaya. Ang wika ng isang tauhan sa kanyang mga kasamahan. Paano na ito?Ang tanong ng pangalawang tauhan. Sabihin natin ang totoo sa boss natin,Sabunin man niya tayo ng sermon atlest binabayaran naman niya tayo ng tama kaya pakinggan nalang natin ang sermon niya,Ang saad naman ng pangatlo. "Pagdating ng mga tauhan ni frank sa francy club,Nadatnan nilang naroon ang kanilang boss,At umiinum ng alak na may kasamang magandang babae.

Napangiti ng sarkastiko si Frank. "Ikaw Mr. Gali, you should focus more on your own business lalo na't balita ko ay paunti unti na itong bumabagsak, by the way, its nice to see you all pero hindi kami magtatagal ng sekretarya ko," sagot ni Frank na tila binara ang bawat, binabatong panghuhusga rito. Hinawakan niya ulit ang kamay ko saka sila tinalikuran.