Tom Marvolo Riddle Actor

“ทำไมขุนยังไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น….อยู่ตลอดเวลา….”“แต่กลับกัน….ขุนไม่เคยมีอะไรกับริเลย….” “เพราะถ้าเป็นผู้ชายคนอื่น….เห็นริไปยืนแก้ผ้าต่อหน้าเขาแบบนี้….”“เขาคงจะไม่ปฏิเสธริ….เหมือนที่ขุนทำ"

เมื่อ เจย่า กลับมาพร้อมความฝันจะได้ทำงานใกล้ชิดพี่ชายคนสนิทที่เธอแอบรักมาตลอด แต่พอถึงวันนั้นกลับต้องกลายมาเป็นผู้ช่วยเลขาของ อนาคิน ฝาแฝดขี้แกล้งของเขาคนนั้นที่เธอชังน้ำหน้า แต่ยิ่งใกล้ทำไมหัวใจยิ่งคิดทรยศ? ขณะเดียวกัน โซเฟีย หญิงสาวผู้เต็มไปด้วยความลับ ก็กำลังทำทุกวิถีทางเพื่อให้ คีริน รับรักและแต่งงานกับเธอ แม้ต้องแลกมาด้วยคำลวง พลาดรักซ้อนแผนลวง เรื่องราวของหัวใจที่ไม่มีใครควบคุมได้ ไม่ว่าจะเป็นรักจริงหรือรักลวงในใจของเขาและเธอ ตัวอย่างบางตอน _________ “โอ๊ย!” เสียงอนาคินร้องเพราะโดนเธอทับเข้าเต็มแรง “อยู่ในห้องทำไมไม่ขานตอบ นึกว่าหายหัวไปไหนแล้ว!!” “เป็นอะไร กลัวผีเหรอ” “ปะ เปล่า เจแค่หนาว” “ถ้าหนาวก็กลับเตียงตัวเองไปเลยนะ จะมาเบียดพี่ทำไม” โฮ่ง!! หมาเห่าเสียงดังอีกครั้ง “อ่า เจกลัวผี!! ที่นี่มีผีหรือเปล่า!!”

เริ่มต้นด้วยหน้าที่ จบลงด้วยความรัก.. เรื่องราวความรักระหว่างคุณหนูบ้านล้มละลายกับคู่แฝดโคตรbadboy เรื่องที่พวกเขาได้มาเจอกันมันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ..

เรื่องราวความรักของสาวนักเขียน ที่กำลังหาประสบการณ์ใหม่ๆ ในการทำหนังสือเพื่อส่งตีพิมพ์สู่สาขาต้นสังกัด เรื่องราวจะเป็นยังไง ฝากแวะเข้าทาอ่านติชมกันหน่วยนะคะ

“แกโหลดแอปที่ยี่หวาว่าให้ฉันหน่อย เขียนbioว่าชอบสายฝอ” “ไหนใครมันบอกไม่สนใจ” “ผีในตัวฉันเอง เร็ว ๆ โหลดให้ฉัน เขียนไปเลยเหงามาก เพิ่งอกหักอยากได้ฝอสักคนมาดามใจ” “เปลี่ยนรสนิยมไม่ชอบชายไทยแล้วเหรอ” “พัก” เข็ดขยาดจริง ๆ คราวนี้ขอฝอหล่อ ๆ สักคนมากอดให้ชื่นใจ แล้วนี่กูปัดไปโดนใคร นอกจากมันจะไม่ใช่สายฝอแล้วนั้น หน้าของมันยังดูเลวอีก ‘คาเรน’ มม.56 แล้วมม.56 คืออะไร ปีเกิดเหรอ?

เขตคราม นักธุรกิจหนุ่มหล่อมากความสามารถ เขาหล่อ เขารวย เขาร้าย และเขาเป็นสามีของเธอ ทว่าโชคชะตากลับพัดพากาลเวลาให้หวนกลับคืน เธอกับเขาถูกดึงกลับไปยังอดีต กลับไปยังช่วงเวลาที่เธอกับเขาเป็นเพียงนักศึกษา และช่วงเวลานั้น เธอกับเขาเป็นเพียงแค่คู่อริ เมื่อมีโอกาสอีกครั้ง เธอขอไม่ข้องเกี่ยวกับคนใจร้าย เผด็จการ และบ้าอำนาจ แต่โชคชะตาก็ขยันเล่นตลกกับชีวิตเธอเหลือเกิน หลังจากคืนที่เธอพลาดพลั้งให้กับความต้องการ เธอต้องมาใช้ชีวิตร่วมชายคากับเขาโดยไร้สถานะใดๆ จากที่เคยบอกว่าจะไม่หวั่นไหว เธอกลับเผลอใจให้กับเสน่ห์ของคนร้ายๆอย่างเขา

“ไม่ให้จีบ ยังลืมคนเก่าไม่ได้” ต่อให้ตรงสเปคยังไงเขาก็ทำได้แค่หมาหยอกไก่ ชาตินี้ให้ตายยังไงก็ไม่ขอมีเมียอีก “เข้าใจละเพราะโง่แบบนี้นี่เองถึงยังมูฟออนไม่ได้สักที”สารพัดงัดท่าอ่อยยังไม่สนใจ ถ้าจะเย็นชาใส่กันขนาดนี้เชิญคุณพี่ไปบวชเลยดีมั้ยคะ

‘ครางให้มันดังๆหน่อยสิวะ ให้มันเก่งเหมือนตอนที่เอาตัวมายั่วกู‘ เธอมั่นใจว่าเขาเป็นคนดี จนกระทั่งวันที่ได้นอนอยู่ใต้ร่างของเขา “ฮึก!” เสียงร้องไห้ปานจะขาดใจยังคงดังเข้าหูราวระรอกคลื่น สาดซัดถาโถมให้คนที่กำลังกลัดกลุ้มยิ่งหัวเสีย ดวงตาพราวระยับเวลาที่อยู่ต่อหน้าทุกคน บัดนี้ไม่มีความอบอุ่นอ่อนโยนให้เห็นแม้เพียงเศษเสี้ยว มีแต่ความกระด้างเย็นชาอย่างที่มันชอบเป็นเวลาอยู่คนเดียว และใช่ … นี่คือเนื้อแท้ของผู้ชายที่ชื่อเหนือฟ้า เขาขี้หงุดหงิด เบื่อง่าย และบางครั้งก็ขวางโลก “เงียบสักทีสิวะ!” ร่างเย้ายวนบอบช้ำบนเตียงสะดุ้ง หยาดน้ำในดวงตาแดงก่ำเหือดแห้งไปเพียงครู่ เมื่อสบกับดวงตาดุกร้าวเย็นชาของคนพูด มันก็ร่วงหล่นลงมาอีกครั้งอย่างไม่ขาดสาย ต่างเพียงแค่ครั้งนี้ เธอมุดหน้าหายเข้าไปร้องไห้อยู่ใต้ผ้าห่ม “โธ่เว้ย!” เสียงสบทของคนตัวโตยิ่งสร้างแรงสะอื้น สิ่งหวงแหนที่เสียให้เขาไปเมื่อคืน ไม่น่าเสียดายเท่าพี่ชายของเพื่อนพี่ที่เธอเคยเห็นมาทั้งชีวิตว่าเป็นคนใจดี พี่เหนือฟ้าแสนจะใจดีคนนั้นหายไปไหน ผู้ชายที่นั่งหัวเสียอยู่ปลายเตียงนั้นต้องไม่ใช่พี่ข้างบ้านตัวจริงแน่

“ลงโทษเบย์เรื่องอะไรเหรอคะ” เธอเอ่ยถามเขาด้วยความไม่เข้าใจ “โทษฐานที่ดูแลและปรนนิบัติไม่ดี เธอต้องชดเชยให้ฉัน…จนถึงเช้า”

หลินซูเหยาส่งสามีเข้าป่าล่าสัตว์ เฉกเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา และไม่เคยมีสิ่งใดผิดพลาด สามีกลับเรือนพร้อมกับของติดไม้ติดมือุกครา ทว่าในวันนั้น ทุกอย่างกลับไม่เหมือนเดิม แทนที่จะกลับมาพร้อมสัตว์ป่าแต่ สามีกลับพาสตรีผู้หนึ่งกลับเรือนแทน.. ร่างของนางอาบไปด้วยเลือด อาการบาดเจ็บสาหัส ราวกับเพิ่งหลุดพ้นจากความตาย ด้วยความเวทนาและเมตตา หลินซูเหยาจึงยื่นมือช่วยรักษา ประคองชีวิตสตรีแปลกหน้าผู้นั้นไว้ โดยไม่เคยนึกเลยว่า…นี่จะเป็นก้าวแรกของรอยร้าวในชีวิตคู่ คำครหาของผู้คนค่อยๆ ดังขึ้น ถ้อยคำไร้หลักฐานกลับกลายเป็นเชื้อเพลิง สุมใส่กองเพลิงแห่งความสงสัยในหัวใจนาง หลินซูเหยารักษาสตรีผู้นั้นจนหายดี แต่กลับไม่อาจรักษาความสัมพันธ์ระหว่างตนเกับสามีได้ รอยร้าวค่อยๆ ปรากฏ หาใช่เพราะนางไม่เชื่อใจเขา หากแต่เพราะคำพูดของผู้อื่น…คมยิ่งกว่าหนามแหลม กระทั่งวันหนึ่ง ความจริงที่ไม่มีใครกล้าเอ่ยก็ปรากฏ...สตรีผู้นั้นตั้งครรภ์ขึ้นมา รักเจ็ดปีของหลินซูเหยา ความผูกพันที่นางเชื่อมั่นมาตลอด กำลังสั่นคลอน และรอยร้าวนั้น…กำลังจะปริแตกอย่างไม่อาจหวนคืน