Tomorrow Is Never Promised Mga Nobela at Kwento

𝘓𝘦𝘵'𝘴 𝘮𝘢𝘬𝘦 𝘢 𝘱𝘳𝘰𝘮𝘪𝘴𝘦 𝘵𝘰 𝘵𝘩𝘦 𝘦𝘯𝘥 𝘰𝘧 𝘵𝘪𝘮𝘦 𝘞𝘦'𝘭𝘭 𝘢𝘭𝘸𝘢𝘺𝘴 𝘣𝘦 𝘵𝘰𝘨𝘦𝘵𝘩𝘦𝘳

Hinawakan niya ang mukha nito at hinalikan ng marahan, puno ng pasasalamat at pagmamahal. “You’re not alone anymore,” bulong niya. “And you’ll never be.” Humigpit ang yakap ni Adrian. “So let’s promise each other this—whatever happens, kahit gaano kahirap, kahit gaano ka-gulo, we don’t give up. We fight together. We grow together. And one day, we’ll build that future we keep dreaming of.” Nagngiti si Althea kahit may luha. “Promise.”

Dahil sa sobrang excited ko ay nakalimutan kong meron nga pala nito. "They say promises are meant to be broken, well, I don't agree with that. The person who have broken the promise is the one who is probably broke, and it's not the promise itself." Panimula ni Gavin at lahat kami ay tahimik lang na nakikinig sakanya.

Pagkatapos ng halik, bahagya kaming naghiwalay pero nanatili ang noo niya sa noo ko. “Tomorrow,” bulong niya, “we’ll spend the day together. Just us. No interruptions.” Ngumiti ako ng mahina. “Promise?” “Promise,” sagot niya. At doon ko lang naramdaman ang unti-unting pagbagsak ng pagod sa katawan ko. Parang lahat ng bigat mula kanina ay bahagyang gumaan. Pero sa isang sulok ng utak ko, may maliit na tinig na nagsasabing hindi pa tapos ang laban.

Love Of Tomorrow "MAGNANAKAW!" Wala atang kapitbahay ang hindi kinamumuhian ang binatang si Lutcho dahil sa kasalanang nagawa nito. Usap-usapan lang naman sa buong bayan ang ginawa nitong panloloob sa pamilya Francisco at sinibat ang mga mamahaling mga gamit saka ibinenta. "Ate! Ayokong makulong dito.. nanghihinang saad nang binata.

Galit na galit si Diana, kinuha niya ang kanyang cellphone at handa nang magmura. Biglang may dumating pang isang message sa kanya. "Pasensya na talaga sa nangyari, mag-set tayo ng panibagong oras bukas sa tanghali Promise! Matutuloy na talaga ito!" Naninikip ang mga mata ni Diana. Mag-set ng panibagong oras? Seryoso ba talaga ang kausap niya? "Hindi ka na ba talaga sisipot gaya ng ngayon? Sinasabi ko sa'yo, hindi ako natutuwa sa nangyayari ha!”

“Luigi, promise me something.” “What is it?” bulong niya. “Promise me na hindi mo kami iiwan. Kasi kahit saan tayo pumunta, kahit gaano kalayo… if you’re not there, it won’t feel like home.” Naramdaman ko ang paghaplos niya sa buhok ko. “Maya, I will never leave you. That’s a promise I will never break.” *** Kinabukasan, habang naghahapunan kami kasama si Cassian, binuksan na namin ang usapan tungkol sa New Zealand.

Nang dahil sa inis ko sa Braiv na 'yon pati siya nasungitan ko tuloy ng wala sa oras. "Promise 'yan besh, ah? Aasahan ko 'yan?" paninigurado niya pa. "Oo nga... Kelan ba ako hindi tumupad sa pangako ko? Aber?!. Ohsha, sige na't matulog ka na. See you na lang tomorrow." "Okay. Matutulog ka na rin besh. For sure tired ka na from work. Tomorrow ko na lang ikekwento ang lahat. Good night besh."

Sigurado kasi akong magbababad to. "Are you sure you don't want to join?" Humarap saakin si Jj "Opo, sorry baby, baka bukas nalang ako..I need sleep today" Napanguso siya, "O-okay, but tomorrow..Make sure of that" tumango ako "Yes baby, promise" BIGLA AKONG napalunok ng maramdaman ng paa ko ang sahig ng kwarto..Halos wala rin akong kurap ng makita ang kabuoan ng silid-

Napahinto sila sa paglalaro at kuminang ang kanilang mga mata ng makita ako. "Ate!" Kumaripas sila ng takbo papunta sa akin. Oh, i love these kids even if they are not from me. Yumakap ng mahigpit sa aking bewang. "Ate! Kanina pa po namin kayo hinihintay! Ate gutom na kami!" maligalig na sabi ni Nonoy, parang hiniwa ang puso ko sa sinabi niya. I know the feeling that your stomach is growing because of hunger but you have nothing to eat.