Tomorrow Or Tommorow Novels & Stories

inosente niyang tanong na para bang hindi niya narinig ang sinabi ni Fourth. “Ah, oo. Malapit na rin” sagot ni tita. “How about you, Ysa?” Napaigtad ako nang banggitin niya ang pangalan ko. Kunot noo kong sinalubong ang tingin niya. “Future engineer, right? Is it okay with you if I ask you to come with me tomorrow to check the mall?” Mabilis akong umiling. “May klase pa ako bukas” “Sa hapon, meron din?”

Ngumisi ako, "Tomorrow." Buong school ang sumama. Mayroong hindi sumama at mayroon ding sumama. Ang gusto ko sana ay ang mga Teachers at Admins lang. Hindi naman alam na malaki pala ang sponsor ng client ni daddy. Kaya isinama ko na ang buong school.

"I want you to experience the best wedding once in our lifetime, baby. I want to marry you again and again and if I'll die tomorrow, I'll will find you in my second life and still choose you over and over again." Our lips meet, at narinig ko ang malakas na hiyawan sa buong paligid. "I love you, Rusty!" "I love you more, wifey. I love you today, I love you tomorrow," I kissed her again and again. "I love you to infinity and beyond." This is just a beginning of our story, I will forever treasure her heart and cherish her love. My love for her will remain until the day I die. ... "RUSTYYY!"

Tommy chuckled cutting her sentence. "You know, I can't blame you, naintindihan ko na nag- a-adjust ka pa ngayon sa sunod-sunod na pangyayari sa buhay mo." sumandal si Tommy Razon sa couch at tumingala sa kisame. "Tingnan mo nga naman ang buhay, hindi mo talaga malalaman ang mangyayari sa bukas. Tomorrow is never promised." umiling at nagbawi ng tingin, mula sa kisame ay sinulyapan si Cassandra na nakaupo sa single seat ng couch.

Kailangan niya ng pahinga iyong malayo sa lahat, lalo na kay Cormac. Umigting ang bagang ni Cormac. Anim na buwan lang ang nakalipas, hindi kailanman naisip ni Cormac na may babaeng kayang umiwas sa kanya nang ganito. Sumandig siya sa manibela at muling nagsalita, mas malapit ang tono. “Then the day after tomorrow?” Umiling si Naomi. “New Year’s Eve na ‘yon.” “The day after that?” napalakas ang boses na tanong ni Cormac, halatang napipikon.

Hindi mo ba kayang mag patawad kahit hindi ako ang may kasalanan? Alam ko naman ang dahilan niya, alam na alam ko. Ang araw na iyon ang sobrang sinusumpa ko at sana ay hindi na nangyari iyon. Bakit pa kasi ako nasa lugar na iyon? Bakit pa kasi ako pumunta doon? Kung hindi ba ako nag tungo doon ay hanggang ngayon ay may bukas pa kami ni Davin? Magiging masaya ba kaming dalawa kung hindi ako pumunta at hindi nangyari ang bagay na iyon?

may pagdadalawang-isip na tanong ko. “As soon as possible para matulungan niya agad tayo, tomorrow.”

“Oo na, Apple! Basta magdala ka ng pasalubong, ha? Iyong arrowroot, gustong—gusto ko, dagdagan mo na rin ng coco jam, suman and bibingka.” “Ang dami mong hinihiling, ha?” “Naka—door to door bus ka naman, Apple. Kaya keri lang iyon.” “Oo na! Oo na! Oh, siya see you tomorrow morning, mga 2AM. Bye! May need pa akong puntahan today, kukunin ang TOR ko sa campus then mamayang hapon ay uuwi na ako.” “Okay, Apple. See you tomorrow morning! Promise mas mauuna akong dumating sa iyo. Bye!”

Kailangan sabay sabay ang pagsend ng yey hahaha (Me)[Jazzi/Bes/Minnie] Hahaha need sby sby tlg? (hahaha kailangan sabay sabay talaga?) [Pareng Tyron/Train Tutut/Turon] Ganon talaga Minnie Mouse, same vibes [Pareng Carl/Carltot/Carlon] Oo nga, Quadro yan eh [Tashing/Bes/Daisy] Trot (Me)[Jazzi/Bes/Minnie] Haha, cge n tmrrw n lng (Haha, Sige na tomorrow na lang) [Tashing/Bes/Daisy]

“Vores— ano?” Napangiti si Liam sa reaksyon niya. "Vores Morgen," sabi niya, "Ito ay nangangahulugan ng Our Tomorrow." nakataas ang kanyang mga labi na bumubuo ng isang mainit na ngiti.