Novel & Cerita Tomorrow Tomorrow Never Comes

Sinubukan kong tawagan ang phone niya pero naka-off ito. I don't know what happened but I know tomorrow will be better, yan ang laging sinasabi ni tatay sa akin. Kung hindi man maging maayos bukas, baka sa susunod na bukas. Eventually there will come a day that everything will be alright. Hindi habang panahon puro na lang pasakit. Darating din ang araw na magiging maayos ang lahat. Hindi man ngayon pero darating ang tamang oras para doon.

I can't wait for tomorrow. I'm gonna be a fucky vampire tomorrow.

(No, that wasn’t just an accident. “Geurae, neo-ga malhaessji, nae-il-i o-myeon, nae-ge ne-ui saeng-gam-i pil-yohae, geu-ga nuguna-ui yeonhon-i anigo.” sagot niya halatang hindi kumbinsido. (Yeah, you said it yourself, as long as tomorrow comes, I need your brain, not the ghost of whoever that is.) “I’ll be there,” sagot ko saka pinutol ang tawag bago pa niya ako tuluyang asarin.

inosente niyang tanong na para bang hindi niya narinig ang sinabi ni Fourth. “Ah, oo. Malapit na rin” sagot ni tita. “How about you, Ysa?” Napaigtad ako nang banggitin niya ang pangalan ko. Kunot noo kong sinalubong ang tingin niya. “Future engineer, right? Is it okay with you if I ask you to come with me tomorrow to check the mall?” Mabilis akong umiling. “May klase pa ako bukas” “Sa hapon, meron din?”

Hinalikan niya ulit ako sa buhok. “Tomorrow is something big you won't forget...” Nanlamig ang mga kamay ko sa ilalim ng kumot. Something big?

Hinding-hindi ako magsasawa na sabihin 'yon kahit marindi sila na marinig 'yon. We didn't have our great start, but there's still a tomorrow, another day, a lifetime and forever to make our days more meaningful and wonderful. END DESIREDINK

sabi ko, halos pabulong, pilit kong binabalik ang isip ko sa dahilan ng gabing ito. Pero bago ko pa maituloy, hinawakan niya ulit ang baso ko at tinagayan. “Tomorrow,” sabi niya, may ngiti sa labi. “Tell me tomorrow.” “Tomorrow?” He nodded. “You look like you’ve had enough tonight. Besides…” tumigil siya sandali, saka lumapit nang kaunti. “…it’s much more interesting to hear your plans when you’re fully aware of what you’re getting yourself into.”

Hindi nagtagal ay agad kong pinihit ang doorknob kasunod niyon ay ang tuluyan kong pagbukas ng pinto. Doon ay bumungad sa akinsi Neo na kulubot na naman ang noo at hindi maipinta ang mukha. "Dis-oras na ng gabi. Anong ginagawa mo rito?" taka kong tanong. "Hindi ba't ang sabi mo maaga ka pa bukas? You have a presentation tomorrow."

“Hindi ko hahayaan na mangyari ‘yon. Huwag mo mung isipin ‘yan. Worrying about tomorrow will only steal the joy from today. We have Stella, we have each other. And whatever happens, we'll face it head-on.” Ang mga sinabi niya ay tila nakapagpakalma ng isip ko. He was right. We couldn't let the fear of what might happen steal away the little peace we had found tonight. Huminga ako ng malalim, at sinusubukan na huwag isipin ang maaaring mangyari bukas. I need to focus. Stella giggled as she showed us another drawing, and I forced a smile, pulling her into my lap.

Tumango ako at ngumisi sa kanila. “Tomorrow is the gamble day.” Namutla naman si Kate ngayon.