Tomorrow Tomorrow Never Comes Novels & Stories

Doon lang ako umangat ng tinggin. Alam ko pagkatapos nito ay ipapainom niya nanaman sakin ang bagay na yon "You have a lot of work to do tomorrow.. I'm not in a mood to discuss and asked about why you didn't go on time..But don't do that again,Klare..I hate it when someone skipping their job" tumango ako

Tumango ako at tinungo ang pintuan sa labas. Nang nakalabas ako ay agad na sumalubong sakin ang malamig na simoy ng hangin. Mukhang uulan pa yata ngayon. Tahimik na ang daan na nasa amin ngunit sa may kalayuan ay maingay na dahil sa naglalaro pa ring bata at nagtitinda ng isaw. Dala ang Tupperware ay tinungo ko ang front door ni Maria. Kumutok ako ng isang beses at agad din 'yong bumukas.

sabi ni Dustin. "Ano kaya ang inihanda niya?" Sabi ni Yvonne na puno ng pag-asa ang mga mata. "Sa susunod na araw!" Biglang may naisip si Dustin at sinabing, "the day after tomorrow is really an important day, pero anong kinalaman nito sa kanya?" "What day?" Yvonne can't wait to ask. "I think you are also confused. The day after tomorrow is a meeting of the chamber of Commerce. Can you forget such an important thing?" Dustin reminded.

" Nang mga oras na iyon ay namumula si Zhaine. Naaalala niya ang mga panahon na naglalakabay noon ang kaniyang kaluluwa, kaniyang nasaksihan kung gaano siya kamahal ni Kenn. Sa bawat lyrics ng kanta nito ay nagpapadama sa kaniya ng isang pakiramdam na puno ng pagmamahal. " They say tomorrow seems so far away. And now we see that everything can change. My love for you gets stronger as tomorrow comes. I know this love will stand in the test of time. And if forever's not enough for me to love you. I spent another lifetime baby, if you ask me to. There's nothing I won't do. Forever's not enough for me to love you so. For you, there's nothing I can do. And never will I ever go. Forever's not enou

Pagkaraan ng ilang sandali, marahang binuksan ni Calestine ang mga mata niya. “Tomorrow,” mahina niyang sabi. Bahagyang lumingon si Adrian. “What about it?” Huminga siya nang malalim. Mas steady na ngayon ang boses niya. “I’m not backing down.” Walang pag-aalinlangan. Walang takot. Walang panginginig. Tahimik siyang tinitigan ni Adrian. At dahan-dahang—napangiti ito. Hindi malambing.

Bago ako tuluyang umalis ay kinatok ko ang bintana para ibaba niya. "Cancel all my schedule tomorrow and you should also take a break. It's been exhausting and stressful week. Don't go to the office and don't call me unless it's urgent, okay?" bilin ko sa kanya at nakakunot ang noo nakatingin siya sa akin "Goodnight, Mr. Jay." paalam ko sa kanya at tumango siya. "Goodnight too, Axel." tugon naman niya.

At iwan. When you're too in love to let it go But if you never try, you'll never know Just what you're worth Lights will guide you home And ignite your bones And I will try to fix you Malayo ang tingin. Pagod na pagod, at tila wala nang maiiiyak pa. Sawang-sawa na sa lahat ng mga nangyayari sa buhay ko. Ni hindi ko alam kung paano pa ako nabubuhay hanggang sa mga oras na ito. Kay sikip sa dibdib ng lahat...

Nakakaawa naman. "Let's go home. We should prepare for tomorrow. I don't want you to be tired." Tumango ako sa kaniya at hindi na naghintay na pagbuksan niya ng pinto. Biglang nag-iba ang pagtingin ko sa kaniya. Hindi ko lang alam kung kaya ko pa bang tiisin ang ugali niya at naiinis ako sa sarili ko dahil palagi ko pa ring naiisip na bumalik sa piling niya.

Seryuso lang ang mukha nito habang patuloy sa pagmamaneho. "Exactly. No one knows what will happen to you tomorrow. You may die tomorrow... you may lose someone in your life... or something will happen to you that you will never forget for the rest of your life." Natahimik naman ako sa sinabi niya. Mukhang nahawa na rin ako sa kanya. Takot sa tomorrow.

🎶 Oh I, I never saw it coming 🎶 Oh, oh, how could you do it? 🎶 Oh I, I never saw it coming 🎶 Oh, oh, how could you do it? 🎶 Oh I, I never saw it coming 🎶 Oh, oh I need an ending 🎶 So why can't you stay just long enough to 🎶 explain? 🎶 You can take your time 🎶 Take my time 🎶