Toni Fowler Fine Dining Restaurant Script Mga Nobela at Kwento

gulat na tanong ni Al sa akin. "Oo, hindi ko ba nabanggit iyon sa inyo?" "Hindi, Ate." My father's face stiffened even more. Hindi kasi siya sanay sa mga pagtitipon na ganito. Dumating ang mga waiter at inihain ang mga pagkain sa mesa. We are enjoying fine dining on this fine evening with steak as the main course. Madam Alicia and Don Miguel arrive soon after while linking hands with each other as they enter the room.

awat ko pa habang tinatakpan ng aking kamay ang bibig ko. "Hey, tama na nga 'yan, lovers. Nakahanda na ang appetizers ninyo. Halina kayo," singit naman ni Toby sa amin mula sa 'di kalayuan. "Panira ka talaga ng moment, Toby!” reklamo pa ni Jacob habang ginagap ang aking kamay. “Bibilhin ko na itong restaurant mo dahil gusto ni Guia ang ambiance. Tiyak ako, gusto rin ito ng kambal,” dagdag pa niya.

Marahas nitong hinagis ang bag na dala sa sofa saka ito naupo. “Hindi por que hiwalay na tayo ay wala na akong pakialam sa `yo. `Wag ka nang makipag-date sa waiter na iyon. Wala kang mapapala do’n. Ano ang ipapakain no’n sa `yo? Basag na bubog?” “Bakit? May irereto ka ba sa akin na mayaman?” tanong ni Toni. “Wala!” naiirita niyang tugon.

“Tulog na muna tayo…” In the evening, Fae woke up because of her colleague. She yawned and set off for the restaurant that the business partner had booked. The contact person sent by the business partner was named Menardo, a man around forty years old. He was very enthusiastic and had two or three younger employees with him, probably there to learn. Walang pakialam si Felicity doon. Ang mahalaga sa kanya ay itong si Manager Menardo, na umorder ng mesa ng pagkain na puno ng mga seafood. Nang maihain na ang unang plato ng garlic tiger prawns, naduduwal na si Felicity tingnan lamang ang mga iyon. Ang amoy pa lamang noon ay nagbibigay na ng kaguluhan sa loob ng bituka at tiyan niya.

he complimented me. You like the smell huh? Well that was the beginning, I have so many steps to make you obsessed with me. “Everything is set, Mr. Craige. Your meeting with Mr. Ford is at 2:00 PM at Vista. If there’s nothing else you need, I’ll take my leave.” By 2:00 PM, we arrived at the restaurant. The atmosphere was heavy with wealthy polished floors, elegant skirting, massive crystal chandeliers, and golden chairs. It was clearly a playground for the elite.

Alam kong ito na ang simula ng isang seryosong pag-uusap—at kailangan kong ihanda ang sarili ko para rito. Paglapit namin sa dining table, ramdam ko ang bigat ng tingin ng mga magulang ni Fin. Ang ina niya, si **Mrs. Isabella De Soleil**, ay bahagyang napatigil sa pagsubo at tinitigan ang magkahawak naming kamay ni Fin. Sa mga mata niya, may halong gulat, pagtataka, at isang bagay na hindi ko agad maipaliwanag—parang pinaghalo ng tuwa at pag-aalinlangan.

THIRD PERSON POV “I'll be there before dinner,” tugon ni Mrs. Licaforte sa anak niya sa kabilang linya. They just said short ‘goodbyes’ saka niya pinutol ang tawag. Pagkalapag niya ng phone ay saka rin dumating ang order nilang steak. May kasama pa itong red wine kaya mukha talaga silang nagdi-date ni Atty. Santivanez.

Pero sa kanya, isang napakasakit iyon na rebelasyon. Ayaw sana niyang kumain pero kailangan niyang ipakita na okay siya. Na hindi siya apektado. Kinuha ni Jolisa ang menu, ngunit malabo ang mga letra sa paningin niya. Ang bawat salita ni Tyler ay parang bubog na bumaon sa kanyang dibdib. "Isang steak at red wine para sa amin," utos ni Tyler sa waiter nang hindi man lang siya tinatanong.

"Let's talk about it over dinner. Nagpa-reserve ako sa isang restaurant." Pinagbuksan niya ako ng pinto ng sasakyan. Nang makarating kami sa fine dining restaurant, pinagbuksan niya rin ako ng pinto. Maalaga at maamo siya habang ginagabayan ako patungo sa private floor ng restaurant. Agad akong tinulungan ng isang server at inihanda ang aming hapunan. Sumimsim ako sa wine ko ng magsalita si Tyrone. "Tungkol sa part na sinasabi ko..."

Kung dati, puno ng tawa at pagbati ang bahay, ngayon ay puro sulyap at bulungan na lang. Sa dining area, tahimik na kumakain si Elton, habang abala si Francesca sa pag-aayos ng mga papeles ng Belland Corporation. Halos walang imikan. Parehong pagod sa mga nangyayari, parehong sinusubukang magpakatatag. “May hearing ako bukas,” mahinang sabi ni Elton habang pinupunasan ang labi gamit ang panyo.