Koki Novels & Stories

Hindi tuloy siya makagalaw at parang may kung anong kadenang nakatali sa kaniyang leeg sa aura ng matandang babae. Nakaupo sila sa sahig haban kaharap nila ang pahabang mesa na pinagdikit-dikit habang nasa gitna ang mga paborito niyang mga japanese food. Tulad nang: Tamagoyaki, Kashi Pan, Takoyaki, Shabu-Shabu, Dumplings, Sushi Rice, at Amazake Drinks. Halos nanlaki ang kaniyang mata sa dami ng handang pagkain. Hindi pa rin siya makapaniwala. May kapalit ito, nararamdaman niya iyon.

sagot ko at siniko naman ako ni Maysel sa braso at bumulong. "Sino siya?" "By the way. I'm kosuri okuzama. Nice meeting you." "Same." maikling sagot ni Maysel at hindi man lang sila nakipagshake hands. "Anong kailangan mo Kosuri? Baka matulungan kita." Sabi ko. "Gusto kong samahan mo ako kay Anhiro." Napalunok nalang ako ng laway at tumingin kay Maysel.

pagtutol ni Kurt sa suhuwesyon ni Aki. " Bakit kailangan pa andun yang hapon na yan??" dugtong pa nito.. " Because I'm the first and real love.. Asshole!!" sagot naman ni Hiro na nagtitimpi ng kanyang galit. Gusto ng suntukin si Kurt. " You mother fucker!!" mura din ni Kurt..

Dahil alam kong di kayo nakakaintindi ng lenggwaheng kabayo ‘’ tugon ni Adonis Sabay hagikgik pangkabayo ‘’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ ’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ ’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ ’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ Natawa ang magkapatid ‘’’hahahaha hahahaha hahahahah hahaha’’

Nagtatakang tanong naman ni Kim sa akin na ikinailing ko naman. " S.O. T. R. means 'Secret On The Rice'. Mura lang siya pero ang nasa loob ng kanin ay depende sa kung anong ilalagay ng cooker namin. You can also choose hot or cold rice. Simple fried rice or with ingredients." "I hope inside the rice is not seafood. I'm allergic on seafood. You know?" Pagpapaalala naman sa akin ni Kim na ikinatango ko naman.

Titig na may kahalong pagmamahal? "Okay, mukhang gutom ka na nga! Umorder na muna tayo!" narinig kong sambit niya kasabay ng pagdampi ng palad niya sa ibabaw ng aking kamay na nakapatong sa mesa! Pasimple kong hinila ang kamay ko sabay dampot sa menu book! SAkto naman ang paglapit ng waiter para kunin ang order namin kaya naman wala sa sariling napatingin ako kay Boss Kobi.

Sa Yangco Cuisine, Ang mga plato sa harap ko ay nagsilbing pagsubok sa pagiging assistant chef ko, tutok na tutok ang atensyon ko sa pag gawa ng iba’t ibang plate presentation. Doon kilala ang Yangco Cuisine, sa magandang presentasyon na parang galing pa sa Paris. Ang totoo, iisang tao lang ang nanggaling sa Paris France, si Chef Dorian, nagtapos siya ng Culinary Arts sa isang sikat na paaralan sa France. Ang iba sa amin, wala sa kalingkingan niya pero masasabi kong iba-iba naman ang mga istilo sa pagluluto ng bawat Chef. Ang importante ay masarap, nabusog at masaya ang taong kumakain ng mga niluto ng isang Chef. Hinimas ko ang batok dahil bahagyang nangalay iyon sa matagal na pagkakayuko, m

"You don't look like him." "Kay Mommy daw ako mana, Sir," I said. Medyo close na talaga kami ni Sir. Para na kaming tropa. "What's that?" He queried while pointing at the tumbler I was holding. Itinaas ko 'yon and smiled. "Calamansi juice," I said. "Oh." Napangiti siyang itinaas rin ang bottle niya. "Calamansi juice rin. Cheers!" Mukha kaming tangang nag-cheers.

Nang makapili ako sinabi ko agad iyon sa nakatayong Service Crew na naghihintay sa aming order. "Omoraisu at tsaka Mochi for desert." wika niya. "Yun lang po?" tanong sa kaniya ng Service Crew. "Yes po." sagot ko. Binalingan naman nito si Leo. "Kayo Sir?" tanong nito. "Okonomiyaki at Sashi. For desert it the same with her. At tsaka tubig nalang." aniya.

We went straight to their kitchen and I was so surprised when it felt so cozy, even cozier than our own house when I was still living there. “Puro traditional Japanese foods ang niluto ni Hiromi dahil hindi namin alam kung anong klase ng pagkain ang gusto ng bisita ni Hirocchi,” ani ng lalaki na halos kamukha ni Chihiro, hindi lang sa mukha kundi maging sa gestures niya. “Ako nga pala ang mama ni Hirocchi, Hanamichi Chidori desu.” “Chidori?” bigla kong pakli. “A girl’s name…?” medyo alinlangan kong patuloy sabay tingin sa kanyang mga magulang na nakangiti lang.