Novel & Cerita Too Stunned To Speak

Saang planeta kaya nanggaling ang babaing ito? After a second again... nang bigla itong magsalita. "Ay! Nakuh po!" Hindi niya alam kung matatawa siya o maiinis sa ginagawa nito. Daig pa nito ang may delayed syndrome. Parang ang bagal ng takbo ng utak! Pagkatapos bigla na lang itong lumingon sa kanya at muling nagsalita. "I'm sorry Sir! But I'm in a hurry! Anyway It was an accident. Please take my apology." Sabi nito na bahagya lang tumingin sa kanya. Hindi siya sigurado kung natatakot ba ito o nahihiya?

Ginawa ko lang naman ang sa akala ko ay makakabuti para rito—sa aming dalawa. Parang may pumipiga sa puso ko sa bawat segundong lumilipas. Ang nakakatawa lang ay parang doble pa nga yata sa sakit na nadarama ko noon. Lumunok ako. D*mn. What have I done? Hindi ko pa rin magawang magsalita at ang nagawa ko lang ay patuloy na manahimik at makinig. Halo-halo ang nararamdaman ko... I am stunned, surprised and shocked.

Pinalibutan ito ng mga tao habang nagsasalita ng kong ano anong masasakit na salita. "D4mn stup1d fans." Madiin kong sabe bago muli akong tumakbo. Sumiksik ako sa kumpulan ng mga tao. Muntik pa akong matamaan ng itlog pero umiwas ako dahilan para pamunta ito sa ibang direksyon. Marami akong nadaanan na maraming bagay na mukhang hinagis nila kay Stella. T4ngina! Hindi ko mapapatawad ang sarili ko kapag nasaktan si Stella physically. Hindi ko na ako mapakali. Halos ipagtulukan ko ang sarili ko at ang mga taong nakaharang para lang makuha si Stella.

Isang analyst nga na halos hindi ko kilala, muntik nang matumba sa upuan sa sobrang pag-iwas. Napakunot ako. “Are you okay? ” Tumango lang siya, kinakabahan ang mga mata, tapos nagmamadaling umalis. Ayun na. May nangyari. At malamang, kung sino ang may kagagawan, hindi ko na kailangan hulaan. Hindi na ako umupo. Hindi na rin ako nag-isip. Dumiretso ako sa taong parang walking thunderstorm in a tailored suit.

Naiinis ako sa sarili dahil hindi ko magawang magsalita, anumang salita ay parang nagmamanhid sa aking dila. I gritted my teeth, feeling the frustration and turmoil swirling within me. My mind raced, searching for the right words to express the storm of emotions raging inside, but my mouth remained stubbornly shut. Every attempt to articulate my thoughts felt futile, as if the weight of my emotions rendered me speechless.

"I mean, will you marry m—" "Hindi mo ba ako narinig? I said get out." Lalo syang natulala nang inulit ko ang sinabi ko. Seriously, ano bang nakakagulat sa sinabi ko? Ah, dahil sa nagtagalog ako? Marami rin naman talagang nagugulat kapag first time nakalamang nagtatagalog ako nang tuwid dahil berde ang mga mata ko. "H-Ha?" "You can't hear me? Are you deaf or just plain stupid? Give me your name." Binitiwan ko na ang pinto dahil mukhang wala akong mapapala dahil wala syang balak unalis.

Napanganga ako nang nasilip ko ang abdomen siyang mabilis lang nagpakita. "T-teka lang baby, hindi ba parang masyado mabilis ata tayo?" Kinakabahan kong tanong at napakunot siya ng noo. Napalubok ako at bahagyang napayuko. "It's my first time, and I'm not sure I can impress you with my performance... since uhm, like what I said, this is my first time."

Hindi rin naging madali sa akin lahat, I thought mamatay na ako. Ang sakit noong mga araw na hindi ako maitindihan ng lahat, sa isipan ko nasasabi ko ng maayos ang mga bawat katagang sinasabi ko, but I never imagined na hindi pala, the doctors let me hear my voices when I was talking to them before, since I couldn't watch the video. They took a video of me for a record. And I almost cried when I heard my ugly voice, no words could be understood! Nakakaiyak!

tumingla ito at parang namangha sa hitsura ko . " Uy, a-po ang ga-ganda na-naman ng a-anding k-ko " Nauutal na sabi nito, simula ng ma stroke ito, hindi lang katawan ang naapektuhan nito pati na rin ang pagsasalita nito ay apektado kaya lahos di na rin masyadong maintindihan ang bawat pagbigkas nito, pero para sa amin masaya na kami kahit papano nagagawa pa rin nitong makipag usap sa tao.

i stip the moment i heard him gasp as if i said something wrong but his next words even let me confused and stunned. "Wow! You're even real!"