Novelas y relatos de Torments

Tumango siya at sa pagtalikod ko ay isang lihim na ngiti ang lumabas sa labi ko. 'Sorry Lee but this is not what you think it is. I will be having my final torture and revenge. It's now the right time that you get to see the Tora in me, the wild tigress – siya ang makikita mo mamayang gabi.'

oooOOooo “Kung ang Lumena City ang tinaguriang, The City of Sin, ang siyudad ng Valence naman ang tinaguriang, The Paradise City. Ang lungga ng pinakamayayamang tao sa lipunan. Bukod sa mga Nobilities, Aristocrats at mga Bilyonaryo, ay nandirito rin ang pamosong Empire de Vamont. Ang Empiro na pinamumunuan ni Emperador Einri Octavius de Vamont. Isa pang dahilan ay ang pinakamalaking minahan ng mga diamante, ginto, bihirang mga bato, at hiyas…”

not now, not ever. She savoured for awhile that magical-like of feeling, subalit mayamaya'y na-conscious siya nang tuluyan nang tumimo sa utak niya ang maling ayos nila. She was about to disjunct herself from Morgan's embrace nang bigla namang humalinghing nang pagkalakas-lakas ang kabayong si Cyclops.

Tama. Siguro, iyon na lamang ang nagsilbing coping mechanism niya para matanggap ang pagkawala ni Riley. Naghuhugas na ako ng mga pinggan nang bigla na lamang mag-vibrate ang phone mula sa bulsa ng suot kong apron. Nagmamadali kong pinunasan ang mga kamay ko saka kinuha ang phone at sinagot ang tawag mula sa isang unknown number.

At sa pagitan ng pag-ibig at digmaan, magkasama kaming mamumuno — matalim, mapanganib, at walang balak umatras. A throne of two. And a world ready to burn for it. 🔥

“Mukhang wala akong magagawa kundi gamitin ang aking-- Aaahhh! Aaahhh! Aaahhh!” Hindi na naituloy pa ng kalaban namin ang plinaplano niyang gawin, dahil bigla siyang napahawak sa kaniyang ulo at hindi magkamayaw sa pagsigaw. Tila may kung anong bagay ang labis-labis na nagpapahirap ngayon sa kaniyang ulo. Teka, hindi kaya… “Mind Magic: Hell's Torment,” mahinahong sambit ni Lotus, matapos pagkislutin ang kaniyang mga daliri.

Sagad na sagad sa loob niya. “I’m sorry…” Muling dumaing si Tori. He looked not ‘sorry’ at all because he was red all over with a parted mouth. Tori felt she had been stretched. Wala siyang ideya kung paano niya nakaya ang solido nitong p agkakalaki sa loob niya na hindi umiiyak. Siguro dahil sanay na sanay ang katawan niya sa pisikal na sakit. Madalas nakikipagsaksakan siya sa mga hina-hunting ng mga ‘Musang’.

Halos dumugo ang kaniyang labi sa matinding pagkagat dito, desperadong itinatago ang nakakahiyang epekto ng bawat laro ng daliri ni Anne sa katawan niya. "Fuck! Sira ka talaga, Anne..." tila nauupos ang boses na sambit ni Lauren. Ang kaniyang katawang lupa ay unti-unti nang nawawala sa katinuan kasabay ng kaniyang naguguluhang pag-iisip. Nililipad ng kapangahasan ng kaniyang propesor ang bawat piraso ng kaniyang self-control.

Lumapit siya sa akin saka ako tinignan sa mga mata ko habang naka ngisi. "I'm more than what my name tells you about me. I am Maximus Fontanilla. No one can touch me and my every possession. Touching what's mine is never a good idea... I don't forgive." Wika niya ng mahina habang tila itinatatak sa utak ko nang dahan dahan ang bawat salitang binitawan niya. Kinilabutan ako sa ngisi at tono ng pananalita niya. Idagdag mo pang naka tingin siya sa mga mata ko. He realy is a demon. A venomous snake. A dangerous person.

Sherra's POV Pabiglang iminulat ko ang aking mga mata at iginala sa loob ng silid na aking kinaroroonan. Nagtaka ako kung bakit naroon ako sa silid na hindi pamilyar sa akin. Ngunit saglit lamang ang aking pagtataka dahil agad na bumalik sa aking isipan ang mga nangyari. Hinimatay pala ako matapos kong masaksihan ang pagpapalit ng anyo ni Kurt Contreras. Nang maisip ko ang nakakatakot na anyo ng lalaki ay tarantang sinuri ko ang aking katawan dahil baka nabawasan na ang aking laman. Sinuri ko ring mabuti ang aking leeg dahil baka may tusok o kagat ng pangil na nakita ko sa bibig ng lalaki. Nakahinga ako ng malalim nang masiguro kong intact pa ang katawan ko. Walang sugat at walng pingas kahi