Torments Novels & Stories

Literal na ramdam ko sa inuupuan ko. I reached for his face and caressed him. Makinis ang mukha niya. Parang walang bahid ng kahit anong stress. My fingers then traced his lips. Hindi iyon kasing putla ng akin kapag wala akong lipstick o kung anong kolorete sa labi. His was naturally pinkish and soft and kissable. “I want you, Troy,” I whispered. The mischief in his eyes is now gone and was traded with something… something that I could compare to a flame. If looks can burn, I’m probably melting now.

CHAPTER 20 HALOS isubsob na niya ang mukha sa likod ni Didrey. Sa sobrang bilis kasi ng pagpapatakbo nito ay parang hinahabol na nila si Kamatayan. Gustuhin man niyang ipahinto ang motor dito ngunit hindi niya magawa. Natatakot kasi siyang baka mahulog siya sa motor sa kaunting kilos kaya mahigpit dhn ang pagkakahawak niya sa beywang nito.

Ang malakas na tunog nito ay nagmistulang alarma sa kaniyang kaibuturan na unti-unting ginigising ang kaniyang isip mula sa sariling mundo. "I was 13 years old but he never changed. Still the same demon who devours my purity." Sa nagmamadaling mga kamay ay pilit niyang isinulat ang mga salitang tila isang punyal na tumatarak sa kaniyang lalamunan na unti-unti siyang pinapatay. Nanghihina ang kaniyang mga tuhod at nawawalan siya ng lakas. Ngunit patuloy pa rin siyang magsusulat.

Tumango ako nang mahina kahit mas lalong nagtatambak ang mga tanong sa isip ko. Ilang minuto ang lumipas bago kami nakarating sa tuktok. Pagdating doon, parang biglang humaba ang hinga ko. Ang Écarlate Lumière ay mas maganda pa pala sa mga larawan. Golden lights, glass walls, elegant arches, at ang tanawin ng Velmoria sa gabi ay parang pumunta kami sa ibang mundo. Bumaba si Lucas ng sasakyan at agad na binuksan ang pinto ko. Para bang automatic. Para bang normal niya iyong ginagawa. Pero hindi eh. At mas lalo lang akong naguguluhan.

Ano na naman kayang nakain nito at sinubukan ang pagtitimpi niya. “Tormenting you gradually. What? Am I not seductive or should I say I didn't look beautiful in your eyes.” she’s looking at him intently. Testing his patience and tolerance. “Why are you thinking that way? If you only do this to make me feel miserable then you succeeded,” he said in pain. “Can you stop this game?” he is controlling his emotions. “I am not satisfied yet, I wanted to destroy your whole life. And this game is the best example to make you feel empty.” She is still teasing him.

May kung anong bagay na tila bumabara sa dibdib at lalamunan niya. Lalong bumibilis ang paghinga niya at ang pakiramdam na tila sumisikip ang paligid. Tinanggal ni Tori nag pagkakayakap ng mga kamay niya sa kaniyang binto at marhas na sinabunutan ang sarili para mawala ang mga ala-alang patuloy na rumirihistro sa utak niya. “N-No…” bulong niya na parang wala sa sarili.

Chapter 21: The Frozen Isle and the Heart of the Mission The new floor of the Tower of Doom was a frozen isle, a realm of unrelenting cold that seemed poised to swallow us whole. The air pierced like needles against our skin, and the ground was blanketed in thick ice and snow, making every step treacherous. In the distance, mountains loomed like colossal stone giants shrouded in frosty clouds, while blizzards of ice raged without cease, obscuring our vision. The minions of the fourth general, creatures forged from ice and shadow, lurked in the darkness, their eyes glinting with a chilling light. This floor was a stark contrast to Ember Warden’s blazing desert, and every moment tested our res

Lumikha ng malakas na ingay ang nabasag na bote nang tumama iyon sa pader. Napadausdos si Tori hanggang sa tuluyang lumapat ang likod niya sa malamig na sahig. Namaluktot siya at impit na lamang na napaiyak. All she wanted to do right now is to cry and let herself embrace the endless pain and darkness once again. Baka sakaling sa pamamagitan niyon ay mabawasan ang sakit na nararamdaman niya ngayon.

Tumawa si Estefano. Tor is Salvatore Salcedo. Ang liit ng mundo dahil si Tor ang nagligtas sa kaniya sa New York ilang taon na ang nakararaan. Resident doctor pa lang ito noon nang masaksak siya. He was out on a fucking walk in the afternoon nang bigla na lang siyang saksakin ng kasalubong niya. Estefano didn't even see him coming dahil humingi ng tulong ang isang matandang babae sa gilid. Mabilis na nakatakbo ang sumaksak sa kaniya at nakalayo. Halatang inutusan. He never found out who was behind it, pero ngayon? May nagsasabi sa kaniyang si Leon ang may kagagawan. Wala lang siyang matibay na ebidens'ya. Tor calls him and Ale the Catastrophe twins dahil daw pareho silang nadisgrasya nang ma

Pero tiningnan lamang ni NIch si Torrence saka muli siyang hinarap at ngumiti ng matamis. ///