Trailed Novels & Stories

"Kidnap?" Tanong ko. "Sounds like," wika niya. "Gago." Bulong ko. "Ba't mo gagawin 'yon? Ba't mo ginawa 'yon?" Nagtatakang tanong ko. "Seriously, why are you guys so slow." Inis na sabi ni Traise. "Premature baby siya, 8 months." Nang sabihin 'yon ni Traise ay hindi ako nagsalita at nakinig lang.

Agad niyang hinanap ang kinaroroonan ng malalakas na hikbi, umaasang si Trina iyon. Maliliit na hakbang si Noah habang hinahanap ang tunog, at ang tanging nagawa niya ay bumuntong-hininga nang makita niya si Trina sa isang gilid ng mga bato, nakasubsob ang mukha nito sa kanyang mga tuhod at walang tigil na umiiyak. Nakahinga siya ng maluwag nang makitang ligtas siya at walang nangyaring masama. Dahil kung mangyayari iyon, hinding-hindi niya mapapatawad ang sarili niya.

Naramdaman pa ni Trina na parang may umaagos na kung ano na nagmumula sa kanyang ulo kaya hinawakan nya ito at ganon na lamang angbpanginginig ng kamay nya ng makita nya ang dugo sa kanyang palad. Unti unti ay nakakaramdam na ng hilo si Trina hanggang sa tuluyan na syang mawalan ng malay. Agad naman na nagsilapitan ang mga tao sa sasakyan ni Trina na ngayon nga ay wala ng malay. "Tulungan natin yung babae. Mukhang humihinga pa," sigaw ng isang lalake ng makita nya si Trina na nakasandal na sa kanyang kinauupuan at wala ng malay.

Now Playing : Rum n Tequila by John K “I was on my late shift listening to Tay Swift Tryna shake this lack of motivation Seven months wasted, getting impatient 'Cause the spot under my arm is always vacant Problems I created, yeah, I wasn't perfect But I'm still tryna figure out what wasn't workin' I'm flippin' through my playlist, every song that's playin' Makes me realize that since you've been gone”

Kailangan niyang ilabas si Trida dahil kumakapal na ang usok at alam niyang anytime ay p'wedeng sumabog ang sasakyan. Binuksan niya ang pinto at sinubukan niyang ilabas si Trida ngunit napangiwi siya nang may maramdamang kirot sa kaniyang braso. Tiningnan niya ang parteng 'yon at may nakita siyang basag na salamin na nakabaon sa kaniyang balat m habang tumutulo ang dugo mula roon.

Ang isang lalaki na kasama ni Rocco ay hahampasin na sana ng bat ang sasakyan ko pero mabilis na naitulok iyon ni Cayden. May mga sinasabi sila pero hindi ko madinig kaya lumabas ako sa lambo ko. Napatingin ako kay Chase na kwenelyuhan si Rocco habang nakatingin siya sa akin. "Why did you, comeback? Go back to your car and leave!"Sigaw niya. "Umalis kana Blair baka mapahamak ka pa dito."Mahinang sabi ni Keane.

utos pa nito habang naglalakad palabas. Hindi naman makapaniwala si Gaile na buhat-buhat siya ni Tristan. Naka-corporate attire pa ito. Madilim at galit pa rin ang mukha nito pero hindi alam ni Gaile kung bakit wala siyang maramdamang takot. Gusto niyang humilig sa malapad na balikat ng lalaki pero pinigilan niya ang sarili.

Nagmamadaling pinuntahan ang veranda kung saan si Lieutenant Trist tumalon. Nakahawak si Lieutenant Trist sa kable at isang malakas na sipa ang tumama kay Clyde ng sakto lang ang dating nito. Nagpagulong-gulong si Lieutenant Trist sa kalsada samantalang si Clyde naman nakatalsik sa kaniyang big bike. Mabilis na tumayo si Lieutenant Trist at tinuturan ng baril si Clyde na dinadama ang sakit dahil sa ginawa ni Lieutenant tumilapon ito.

Pero pag-upo pa lang niya, biglang may sumilip na ulo sa side divider. “O,” ani Trina, “ano’ng update sa gabi ng mga pa-trauma reveal?” “Huh?” “Huwag ka nang magkunwari, Ilagan. May nagsabi sa’kin... may nakita raw kayong dalawa sa may shore. Solo mode, magkatabi sa dilim, with matching emotional.” Napatingin si Cesca sa paligid. “Sinong nagsabi niyan?” “Hindi importante. Ang tanong, anong nangyari?”

Umuulan. Ito ang unang bagay na napansin ni Lauren Jade Miller habang nakatayo siya sa labas ng pintuan ng Department of Architecture faculty office. The heavy evening rain hit the concrete walls of the university, producing a rhythmic, suffocating sound that echoed through the empty hallway. Inside her pocket, her fingers tightly gripped a piece of paper—isang signed withdrawal form. It was supposed to be her ticket out of the mess she created, an escape from the dangerous gravity pulling her toward a person she was never supposed to love.