Romans & histoires Trailed

Hell no! *****

] Matapos ang ilang sandali, nakatanggap ng sagot si Caroline. Freya: [Ano, ang mga pasyente kasi na nagkaroon ng matinding trauma ay kadalasang kinakalimutan ang gusto nila kalimutan. Ang mga memoryang ito ay nakabaon ng husto sa isip nila at lumalabas lang kapag may nakikita silang partikular na tao o bagay, para maging malinaw ang isip nila.]

Diniretso nila ang isang tagong trail na pababa sa burol. “S-saan tayo pupunta, Carlo? Please, slow down,” ani Blaire, panay ang tahip ng dibdib. May hula siya sa kung anong nangyayari, she did call for help. But still, she wanted to be sure.

People take advantage of her optimism and compassion and I despise them. Hindi bali, kapag na sakin na siya, hindi na niya kailangan pang makaramdaman ng sakit. My lips rose when I saw her stop and came back for him and in a swift move, na kay Matt na ang baril. Nalaglag ang panga ko nang makita kung paano bariliin ni Matt ang mga tao ko. I leaned and tilted my head. A regular person can’t aim that accurately unless you are trained.

Pigil na pigil ang kanyang iyak, pero hindi niya maitago ang panginginig ng kanyang mga balikat. Hindi lumayo si Erol. Sa bawat pagkakataon na parang bibigay na si Tricia sa sakit, lumalapit siya para maging "pader" na masasandalan ng dalaga. Matapos ang pagtahi, nilagyan ng benda ang kamay nito at tinurukan ng anti-tetano.

ANG PAGTATAGPO Magkahalong lungkot at takot ang nadarama ni Alexa habang bitbit ang maleta habang tumatawid sa madilim na kalsada. Nalulungkot siyang lisanin ang lugar na kanyang kinalakihan, ngunit natatakot naman siyang manatili para maikasal sa kung sinong tao na hindi niya kilala. “Ayyyyyy!” bigla siyang napasigaw nang muntik na siyang mahagip nang dumaan na sasakyan.

Liban sa katotohanang doktor siya, sa dami ng tam*d na nailabas niya sa matris nito, imposibleng hindi sila makabuo. Sinulyapan ni Clifton ang dalaga na nasa railings ng yate saka ituon ang atensyon sa pagmamaniobra sa handlebar. Ilang oras ang ginugol nila sa laot bago tuluyang nakadaong sa pier. Pansin ng dalaga ang pananahimik ng kasama, at ang ilang ulit nitong pagsulyap sa kanya. Para itong may sasabihin ngunit hindi naman nagsasalita.

“Hindi ko na maaaring ulitin ang dati kong pagkakamali.” Mahinang napabuntong-hininga si Travis habang mariing pinipisil ang pagitan ng kanyang mga kilay. “Noong panahong ‘yon, inakala kong isa lamang mahirap na estudyante si Trina na tinulungan ni Katreese. Akala ko, dahil sa utang na loob niya rito, mananatili siyang tapat. Kaya gumawa ako ng isang plano. Isang palabas na inakala kong sapat upang linlangin ang mga taong iyon. Limang taon naming isinabuhay ang palabas na ‘yon… pero ano ang naging kapalit?”

Napahilamos ako sa aking mukha at hindi mapakali sa aking kinatatayuan. “Kuyahh, I swear nagbabago na po ako, Hindi ko naman sinadyang ma accidente ehh,”narinig kong katwiran ni Tricia. “Just pack all your fucking belongings dahil sasama ka sa akin sa Istanbul!”napailing-iling ako sa aking narinig habang umigting ang panga na sumandal sa wall. “Shitt! Anong gagawin ko? Ilalayo ni Timothy si Tricia sa akin. Fuck! This can't be!”

Nagulat at napasigaw si Hailey nang mawalan siya ng balanse dahil sa inertia. Hindi pinansin ni Travis Blake ang kanyang mga sigaw. Habang nasa highway sila, mas kakaunti ang mga sasakyan sa paligid. Nagmaneho siya sa pinakamataas na bilis patungo sa labas ng lungsod. Nagwawala na si Hailey. Nagkaroon siya ng motion sickness mula pa noong siya ay bata, ngunit bumuti ito habang siya ay lumaki. Paminsan-minsan lang ito nangyari. Sa pagkakataong ito, gayunpaman, mas nahihilo siya kaysa dati. Sa kabutihang palad, si Travis Blake ay hindi nagmaneho sa sobrang bilis na ito nang masyadong mahaba. Sinusubukan lang niya ang mga limitasyon ng kotse. Gayunpaman, mahina ang mga paa ni Hailey nang kailan