Traumatized Quotes Novels & Stories

“Gusto ko ding magkaroon ng sariling buhay. 'Yung payapa at hindi ako nabubuhay sa takot.” “Natatakot ka ba sa akin?” “Sa totoo lang kumakabog ang dibdib ko kapag nakikita kita. Hindi kaba ng umiibig kundi takot na baka magalit ka. Aaminin kong na-trauma ako ng husto. Dati nga, kahit natutulog ako, parang nadidinig ko pa ang boses mong galit.” “Ganoon ba kasama ang mga nagawa ko sa’yo noon? Masamang tao talaga ako.”

Natatawang tanong nito na nagpawala ng ngiti niya at nagpabalik ng kirot sa puso niya. "Pinaglaruan mo akong gago ka. Pinaniwala mo akong ang lahat ay totoo. May totoo man lang ba sa lahat ng nangyari? Ang pangalan mo, trauma mo, lahat! May karapatan naman siguro akong malaman man lang bago niyo ako patayin, hindi ba?" Mapait na sabi niya na nangigilid ang luha pero hindi hinayaan ang sariling umiyak sa harap nito. "My name, my trauma, they are all true, woman. You can believe that much."

Tumango-tango naman ito bago kinuha ang isang bote ng juice na nasa aming harapan at saka siya uminom roon. “Yeah, luckily I’m fully recovered now. Salamat kay Doc. Harvey na siyang nagligtas sa buhay ko noong mga panahong akala ko ay katapusan ko na,” muling ani naman niya. “Naiintindihan ko. I’m also aware that you still have trauma because of what happened. Pero may mga bagay lang kasi akong gustong malaman. I have someone with me right now who also experienced the same thing that you experienced. At gusto ko ring pagbayarin ang mga taong gumawa sa inyo nito dahil malakas ang kutob kong konektado ang nangyari sa inyong dalawa,” malumanay na paliwanag ko pa sa kanya habang pinakatititigan

“Sinabi ko na siyao ang rason kaya nakipag-engage ako sa kanya noon, kaya h’wag kang basta-bastang pumatay ng tao!” May hinanakit ang lahat, kaya kahit anong mangyari ay maghihiganti ang mga ito, hindi maganda pumatay ng tao. Bagamat buong buhay na siyang bumubuntot dito ay hindi natatakot pa rin siyang makita ang mga dugo sa kanyang mga palad. Sisikip ang dibdib niya, manginginig siya. Malinaw itong alam ng kanyang kuya na nagkaroon siya ng trauma matapos masaksihan ang mga pangyayaring iyon. Kasalanan lahat ng mga Giordani, kung hindi lang sana pinagbantaan ang kanyang buhay ay payapa sana siyang makakalakad sa balat ng lupa.

Trauma na hindi ko alam paano ko ba aalisin sa buong pagkatao ko! Paulit-ulit mo na nga akong sinaktan pero wala eh nabulag ako sa mga matatamis mong pangako. You're a walking red flag to me! My biggest mistake is to let you ruin me again. You're my biggest trauma, Levi! You gave me again the trauma that I don't want to experience. Yung trauma na ilang beses kong iniiwasan, yung trauma na akala ko hindi na mangyayari pa pero bakit sila mismo ang lumalapit sa akin, ikaw na naman ang nagbigay sa akin ng trauma. I'm not completely healed pero bakit may sugat na naman ako, malaking sugat na hindi ko alam kung paano gagamutin.

But still I’m here, facing all of that for my mom’s justice. Hindi ako papayag na gano’n gano’n na lang ang lahat. Gusto kong maramdaman ng Circassian ang pinagdaanan kong paghihirap kahit alam kong medyo mahirap iyong gawin. I want Helena rot in jail at kung sino pang mga kasabwat niya sa pagsunog sa sitio namin. This place might be traumatic but this place will also heal my broken heart.

Tinulungan niya akong kumalma. "Inhale, exhale..." Mahinahon niyang utos sa akin. Sinunod ko at nakatulong itong kumalma ako. "Don't stress yourself. You need to relax your mind, okay?" Aniya sa masuyong boses." I know it's hard but we'll go through it Tart. You are strong Baby, you are." Am I really strong? If I am then why I am suffering like this? Everyday is a struggle. Everyday I am reliving the pain. I remember the torture, the trauma.

He finished putting the plates on the tray and he put the tray outside and came back in. I saw how his face was contorted with a frustrated expression while walking back. He's not okay. Tumawa naman ako dahil sa naging sagot niya sa akin. But that laugh is not a happy laugh, more like a frustrated laugh. "I'm not some sissy, Elijah." Napapailing ako. He's treating me like a weak being who cannot handle some trauma. I know it's difficult to overcome trauma, but I'm different. I don't dwell in my misery because I know it won't benefit me. It's a matter of psychological decision. If you want to cage yourself and nurture the fear, you will be forever caged in unpleasant dreams and anxiety.

But, who knows! "I will forgive, but I won't forget. A cheat is a cheat! And sorry isn't enough for me to get better. Babe, you don't have any idea how traumatized it is for me, especially when I am carrying your child." I said. He closed his eyes and held my hands.

“Damian…” “No, Helga. Let me say this.” Huminga siya nang malalim, kita ko na pinipilit niya mag-ipon ng lakas. “When I saw that car, when I realized hindi na ako makakaiwas… the only thing in my head was that I can’t die without telling you how stupid I was. How I let past trauma ruin something good.” Naramdaman ko na naman ang luha ko, pero iba na, magaan, maginhawa, may pag-asa.