Traumatized Quotes Mga Nobela at Kwento

Putok din ang kaniyang labi at dahil doon ay lalo siyang nakaramdam ng galit sa sarili. "I'm sorry na ganoon ang ginawa ng tito mo sa'yo." Paghingi ng paumanhin ni Jay nang marinig niya ang buong kuwento. Niyakap pa siya nito saka tinapik sa likod. "Sana matulungan kitang makalimutan ang trauma na iyon." "Sorry din kasi nadamay ka pa sa galit ko. Sabihin mo lang kung paano ako makababawi sa'yo. Alam kong mali ang nagawa ko at di ako papayag na wala akong gagawin."

ngiti ni Liam kaya napangiti na rin ako. Totoo pala no? Ung kahit andaming mga good news, masasayng moments sa araw araw ay hindi pa rin tayo nakakalimot sa isang pangyayari na nagbigay satin ng matinding trauma. Pero still, kaya natin at kinakaya… because, life must go on!

"I did find the one, at alam mo 'yan." "Come on, it's been more than ten years. Hanggang ngayon ba ay siya pa rin?" "Just because I haven't moved on from the pain she caused me doesn't mean I still love her." Huminto siya at hinarap ito. "Hindi ba at ang sabi nila, kung hindi ka pa nakaka-move on ay hindi ka pa rin tapos na mahalin ang taong iyon?" Umiling ito. "Not in my case, Trini. The love I had for that woman was long gone, but the pain and trauma she gave me remains deep in my soul. And this is probably the reason why I couldn't find someone to love. I was traumatized."

Ilang minuto rin siyang nakatanga habang nakatitig lang sa bintana ng kotseng sinasakyan. "Bestie, always remember that you cannot fix a broken mirror. Kapag sinubukan mo itong ayusin, ikaw lang din ang masasaktan." Shazna let out a heavy sigh. Pakiramdam niya ay pasan niya ang mundo. She is so desperate to have Lucas back, and she is willing to do anything. Even if it means hurting herself. "Kung worth it naman ang pain, why not?" Ngumiti siya bago nagpaalam sa kaibigan.

Ayuko namang saka lang ikakasal kapag lumubo na ang tiyan ko. Sana lang wala ng problema pa at sana bumalik na ang alala ko. ______________ a/n: hi guys! Please take time to read my reminder: Huwag sana kayong masyadong magalit kay Celistine, kasi she was suffering too and just a victim of the cruelty of the world. I want you to be aware that there are people who's suffering what she's suffering right now because of trauma and afraid of being alone. So please don't hate her too much!

Hoping that she will knock some sense into her. Reminiscing the past and remembering the pain it holds is truly traumatic, but because of that, I have finally learned that there are a lot of reasons to live. Hindi rason ang mawalan at malugmok para tapusin ang buhay. Hindi rason ang pagkamatay para mapigilan ang lahat ng sakit. At hindi rason ang pagkamatay para ibsan ang sakit.

“Anong klaseng bagay?” Napayuko ako nang bahagya. “Baril.” “Pakikipaglaban.” “Parang… trained ako.” Hindi agad siya nagsalita. At doon ako lalo kinabahan. “Daddy?” Huminga siya nang malalim bago nagsalita. “May mga trauma na hindi agad nawawala, hija.” Napatingin ako sa kanya. “Kapag may matinding nangyari sa isang tao… minsan hindi alaala ang unang bumabalik.”

Marami pa akong sinabi sa kanya at talagang nakinig lang siya sa akin, kitang-kita ko sa mga mata niya na walang halong panghuhugas ang mga iyon. "You're so strong, I admired you a lot for being so brave. Not everybody can do that, some can't handle that kind of pain. That can handle trauma, some are still stuck because of the past that they are still living and haunted by," he seriously said, he's like saying all those words by experiences.

Itinakip ko ang kamay ko sa bibig para pigilan ang malakas kong hikbi. You can't fix everything between us. Gideon, If I myself wasn't fixed. You can't turn back time. I lost everything. I lost everything, including my trust and feelings. I don't know how to get it back because I also lost myself. Hindi madaling magpatawad. Yung puso ko nagsusumigaw na paniwalaan at patawarin kita dahil alam kong hanggang ngayon, isang salita mo lang, bumibigay ako. Pero paano kita papatawarin agad kung malaking trauma ang naibigay saakin ng nakaraan? I was not selfish nor self-centered. My decisions always include my past. I lost everything.

“Tahan na, hija. Magpahinga ka.” Pumikit ako nang mariin at saka sunod-sunod na umiling. “Wala na akong mapupuntahan. Mag-isa na lang ako,” garagal kong sabi. “Kapag iniwan ko siya, wala na akong babalikan.” “Isasama kita. Tahan na. Sige na.” Pero hindi ako matigil-tigil sa pag-iyak. I was just so in pain. I was traumatized. I was tired. I blamed myself for all the things that happened.