Trekking Quotes Novels & Stories

pagbasa ko. "Pero may dala tayong pagkain hahahaha!" wika ni niccolo na nakatayo sa tabi ko. "Sa taas tayo magpipicnic, timang." sambit ni lucas. Ang kinaganda rito sa meditation trail ay bawat pag-akyat mo at pagbaba, 'yong mga makakasalubong mong puno ay may mga nakapaskil na life quotes at bawat isang 'yon ay palagi naming binabasa. Ang nakakatuwa pa ro'n, hindi pinapalitan ang mga quotes na 'yon pero nadadagdagan pa.

Nagpatawag na rin ako ng tricycle para iyon na lang ang sasakyan namin papunta sa ilalim ng bundok. “Sigurado ho ba kayo, Ma’am Airina na tutuloy pa kayo? May paparating daw po na bagyo bukas o kaya mamayang gabi.” nag aalalang tanong ng namamahala sa ilalim ng bundok. May maliit silang quarters doon kung saan nagpapaalam ang mga gustong mag trekking o kaya naman ay mga magca-camping. “Ayos lang ho. Tutuloy kami. Bababa naman ho kami ng bundok mamayang hapon. Titignan lang namin ang paglubog ng araw mula doon.” pagpipilit ko.

Kung 'yon ngang hagdan sa Gold Hotel hindi na niya kinaya, ano pa kaya ang isang buong trail sa bundok? Jusko! lihim niyang reklamo, mangiyak-ngiyak. But she cannot stop walking. She knew she should not stop walking. Unless she wants to be left in that forest alone at maging hapunan ng mga wild animals, mumu at kung anu-ano pang mga elemento ng kagubatan. Lihim na siyang napapadyak, humawak sa handle ng backpack niya at muling pinilit ang mga paa niya na humakbang.

Nikole appreciated the aerial tour. “We should train to climb the top of the world soon!” Turo ni Nikole sa summit ng Mount Everest. “It will take time to train,” ani Julian. They were talking using their earpiece. “I don’t think I’m that athletic to scale that,” sabi naman ni Clive. Nikole laughed. “I’m just kidding. But let’s have a Himalayan trek sometime soon.” “No problem!”

Hindi naman kailangan um-acting dahil gusto ng mga ito ay natural lang, basta mag s-shoot lang daw ang mga ito. Hindi sobrang hirap mag trekking, mas nare-relax pa siya dahil sa natural na ihip ng hangin at sakto lang din ang init. Nakasuot sila ng parehong black rubber shoes ni Thunder. Siya naman naka black sports bra at black highwaist leggings, may jacket din na nakatali sa bewang niya at suot suot niya ang bag.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.