Tricked 소설 & 이야기

I wanted her to know that for the first time in three years, I was choosing her over my pride. Nagsimula akong mag-type. Ang mga daliri ko ay nanginginig pero kailangan kong maging mabilis. Habang ginagawa ko ang transfer, palihim kong binuksan ang isang sub-program na binuo ko para sa ganitong mga sitwasyon—ang "Goliath Override." "Lex, don't try anything smart. I know how your mind works," babala ni Marcus. "I'm just doing the transfer, Marcus. It takes time to move billions," sagot ko, pilit na pinapakalma ang boses ko.

My nipples hardened under my top, visible through the thin fabric. Buong minuto ay tinitigan niya ang mukha ko, pinapanood ang bawat hikbi, bawat putol-putol na ungol, bawat luha na tumulo. Hindi gumalaw ang baril sa gilid ko. "That's it," he murmured, voice thick with dark satisfaction as he finger-fucked me harder, faster, his palm slapping wetly against my pussy with every thrust Cry for me, Astrid. Moan for me. Let me feel how wet this tight little cunt gets when it's being forced to pay its debt."

Puno ng determinasyon saaking tinig. "Friendship, hindi kita maintindihan." "Huwag kang mag-alala, hindi ka madadawit sa plano. At ang pangako ko sa'yo na mananatili lang ako rito ng isang buwan ay tutuparin ko pa rin iyon." "Jela, kahit habangbuhay ka ng tumira dito ay okay lang saakin. Ang hindi okay ay 'yang pinaplano mo. Hindi ako sang-ayon diyan."

Kahit sa sarili niya ay hindi siya sigurado kung kaya ba niya na iputok ang hawak niya ngayon. Nang mapatingin siya kay Rob ay mas lalo siyang naiyak. Tiyak na hindi lang si Rob ang mapapahamak kapag hindi niya ito ipinutok, maging ang anak niya na nasa sinapupunan niya ay mapapahamak din! Pumikit siya bago kalabitin ang trigger ng baril- pagdilat niya ay nanlaki ang mata niya dahil hindi tinamaan si Zoren! Tumama ang bala sa gilid lang ng ulo nito!

And I promise i will make everything alright. Just let me do this right Sandra... just let me make things right this time. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Thank you for reading and supporting my stories ❤️

Hindi naman humihinto ang kumakatok sa pinto kaya napapasulyap siya doon. “Don’t mind it, baby.” “A-Ah-h…” impit niyang ungol. Dahil baka marinig ito ng tao na nasa labas lang ng pinto ng opisina niya. “I’m cumin, baby,” bulong naman ni Samuel sa likod niya. “A-Ako rin,” hirap naman niyang sagot. “Let’s do it.” “Aahh…shit!” Sabay nilang naabot ang r***k ng kaligayahan.

He's crazy! "That's my car," kalmado na sabi niya at pumipikit-pikit pa. "What are you saying... this is mine!" paghi-hysterical ko naman. "You're drunk, this is my car." "This is mine!" I started the engine. Bahala siya dyan, wala na siyang magagawa. I'm confident that this car is mine. Siya itong parang lasing at namali ng kotse na pinasukan. I can't talk to him seriously tonight. Bahala na.

Ang isang kamay nito ay inabot ang cards—kumuha ng isa at pataob na inilapag sa pagitan nilang dalawa. "Bato-bato-pick?" Trini raised her knuckle and pointed it to him. He groaned in exasperation, but he did anyway. Nag-bato-bato-pick silang muli. He lost. He chose paper while Trini chose scissors. Muling sumilay ang ngisi sa mga labi ni Trini. Inabot nito ang itinaob na card at tahimik na binasa. Then, she froze. Pero sandali lang. Dahil ang sandali nitong pagkatigalgal ay napalitan ng malakas na tawa.

Isang structural malfunction kumbaga. Pero kahit anong pilit ni Lauren na i-rationalize ang nangyari, naroon pa rin ang matinding inis sa dibdib niya. Kung hindi naman pala seryoso ang propesor, bakit kailangan pa nitong umabot sa ganoong klaseng paghahamon o paglalaro sa loob ng opisina? Inaamin naman niyang naging mapaghamon at mapaglaro rin siya, pero hanggang asaran at patalasan lang ng isip ang kaya niya. Hindi niya binalak na umabot sila sa isang halik. At hindi lang basta halik—dahil unang halik niya iyon. Ang unang halik na tila madali lang itinapon ni Anne pagkatapos.