Tricked 소설 & 이야기

sagot ko dito na parang naiilang pa at hindi makapaniwala sa kanyang sinasabi. "Match maker" "Hah! pinagloloko mo lang ata ako eh!" "Hindi kita pinagloloko dati na akong employee dito" Sabi nang lalaking kasing Edad ko lang ata. "Hahaha... Nakasinghot ka ba? ikaw? sa company nagtratrabaho at your young age hahaha di mo ko maloloko" "Bahala ka nga ikaw na nga tinutulungan, choosy ka pa, May pasabi-sabi ka pa na 'Oo, kahit anong trabaho, Matulungan ko lang sila Mama at Papa'

"Hindi pwede-" "Ayaw mo? Ayoko." Nang sagutin ko siya ng ganoon, tumawa si Trill pati ang mga kaibigan ng lalaking ito. "HAHAHAHAHAHAHAHA!" "Busted, bro!" "Wala naman pala, e! HAHAHAHAHAHA!" "Awit, first time! Deserve! HAHAHAHAHAHAHA!" "Walang bisa 'yong mukha! HAHAHAHAHAA! Expired! Dejok HAHAHAHAHA Don't f.o me, please. HAHAHAHAHAHAHHAHAHAHA! Gago, sakit sa tiyan!"

Ang bilis ng pag-ikot at pagiging tumpak sa paghagis ang susi upang magtagumpay. Habang ang ibang mga ama ay nahirapan at tila nahihirapan sa pag-ikot, at ilan pa ay natumba-tumba, si Trojack naman ay tila walang kahirap-hirap sa laro. Mabilis siyang umiikot at itinapon ang singsing sa bawat target nang tumpak, hindi pa nga siya natatapos sa pag-ikot nang magagawa na niyang makuha ang sampung perpektong tira. Lahat ng hakbang niya ay mukhang natural at walang hirap—mabilis, tumpak, at tila walang ginagawa kundi maglaro ng masaya.

Pero kasi ay talagang nababalisa na 'ko dahil hindi umaayon ang mga plano ko. Apat na araw na 'ko rito at ang tanging nagagawa ko pa lang ay ang pag tatanim ng mga recording devices sa opisina niya. Kahapon kasi ay nagawan ko ng paraan para makapasok doon, with the help of Marco, of course. At nang masiguro kong walang CCTV ay malaya na 'kong nakakilos para malagyan ng bug ang buong opisina. I can consider it as a progress pero dahil sa nangyayari ay pakiramdam ko, bumabagal ang usad ko.

Naisip niyang gusto lang nitong kuhanin ang atensyon niya. "Tricia, lumuhod ka at humingi ng tawad kay Alice! Kung hindi, hinding-hindi kita mapapatawad at hindi mo na rin ako kailanman makikita pa!" saad niya. Laging gumagana ang trick na 'yon. Sa tuwing sinasabi niya ang mga salitang 'yon, sinusunod siya ni Tricia na para bang puppet. Pero ngayon, mali ang akala niya.

Nakakahiya na talaga. When I looked up, I saw Love and Clarisse stopping themselves from laughing. Alam kong pinipigilan lang nila ang mga sarili nila because their faces are all red now. "Allergic ka rin pala sa shrimp? Ito rin allergic diyan," sabi 'nong Tracy sabay turo kay Sir. Napatingin naman ako kay Sir and he's looking at me right now and amusement was written all over his face. Agad akong nag-iwas ng tingin.

Ilang segundo lang, bumukas ang pinto nang walang katok. Pumasok si Jossie, ang secretary ni Asmodues. Agad na napatingin si Zamara rito, at hindi niya maiwasang mapansin ang itsura: makapal ang foundation at contour, labis ang eyeliner at false lashes, mapupula ang labi na parang sadyang pinili para maging pansin. Sobrang iksi ng pencil skirt na halos hindi na nakakatakip nang maayos, at ang blouse ay may dalawang butones na sadyang nakabukas para maipakita ang cleavage nito. Ngiting ngiti ito nang pumasok, ngunit nang makita nito ang ayos nila ni Asmodeus, bigla itong napasimangot, halos hindi na maitago ang iritasyon sa mga mata.

Sumampa siya sa bakod at tinungo niya ang maliit na cabin na kinaparadahan ng wrangler na ginamit nila. Maya't-maya nakasunod na ang apat. "What's wrong bro, is something's bothered you?" tanong ni Vandrix. "Ngayon ka lang yata hindi nakadali. I haven't record that what a pity." natatawa na wika ulit ng gagong si Horace habang hawak nito ang video camera nito. Kung hindi niya lang pinsan ito nasapak na niya ito. Kanina pa siya nito pinagtatawanan!

Kinuha niya ang cellphone niya mula sa bulsa ng pants niya at akmang lalapitan ako pero hindi niya na natuloy dahil. "Ikaw! Ano ba talaga ang gusto mo ha? Ang pag-trip-an ako? P'wes, back off dahil wala akong panahon na makipaglokohan sa'yo! Muntik ko nang ikamatay ang sobrang bilis ng pagmamaneho ko kanina dahil sa sobrang pag-aalala ko tapos malalaman ko lang na prank 'to! You are numb and dumb!" Hawak-hawak niya pa rin ang cellphone niya pero mukhang wala nang balak na gamitin pa iyon para picture-an ako.

Hindi na ako nagpaligoy ligoy pa. Titig na titig lang siya sa akin habang nakapamulsa at namumugay na ang mga mata, malamang ay may tama na sa kaniya ang mga nainom niya. Tumikhim ako at pinili na lamang na tumalikod. Mukha wala akong mapapala sa kaniya. "Kumatok ka na lang mamaya sa kuwarto kung gusto mong tabihan si Ace, ibabalik ko rin 'tong jacket mo---"