Trivia About Philippines Tagalog Novels & Stories

tanong ko. "Of course apo. Your lola is a Filipina kaya lagi niyang luto noon is mga Filipino dishes na favorite ko," nagulat naman ako na marunong pala siyang magtagalog kahit na mapapansin mo ang accent niya sa ibang lengwahe. "Marunong po pala kayo mag tagalog?" natutuwa kong tanong sa kaniya. "Silly. Oo naman apo. Your lola taught me how to speak Tagalog." Natatawa ring sagot nito sa ‘kin.

Ang lalaki na nagngangalang Killion ang unang nakabawi sa pagkabigla. "You speak tagalog?" Ani ng binata na may pagkagulat pa rin ang boses. Tumango ako at ngumiti. "Oo, my mother is a Filipina," imporma ko sa mga ito. Napaigtad ako nang bigla na lang tumili ang babae at niyakap ako. "Oh my G! Ang saya naman ng araw na ito. A Filipina! Matagal-tagal na rin mula ng makauwi ako sa Pilipinas. Since my parent's death, hindi na ako umuwi!" She exclaimed.

"Hello, mommy. Hindi naman po. Kanina pa po ako gising matagal lang po akong bumangon. Nagkatinginan sina Tharia, Dianah at Tinay. Nagulat sila sa narinig mula kay Trace. "Did you hear that, Tinay?!" mahinang bulalas na tanong ni Dianah sa kapatid. "Abay malay ko sa'yo, sabi ng Tagalog, e!" nakasimangot na sagot ni Tinay sa kapatid dahilan para sumilay ang kakaibang ngiti sa mga labi nito.

Nagulat na lang ako nang biglang magsalita si Alex ng Tagalog habang inaabot niya ang isa sa mga brochure na hawak ko. "Mainit, ano? Pero ang ganda talaga ng tanawin dito," aniya, sabay punas ng pawis sa noo. Napakurap ako. "Ha? Marunong ka palang mag-Tagalog?" Ngumiti siya, tila tuwang-tuwa sa reaksyon ko. "Oo naman. May nanay akong Filipina. Hindi lang ako sanay magsalita ng dire-diretso, pero naiintindihan ko lahat ng sinasabi mo."

Dagdag pa nito. Sa pangalawang pagkakataon ay muli akong napatawa. Bakit ganon? Ang gaan-gaan yata ng loob ko sa kanya. Para sa isang tao na ngayon ko lamang nakilala. Ang bilis lang din niya akong patawanin at pangitiin. Weird. Kunot noo na napatitig ako sa mukha niya. "What? It's a Latin name of the river Severn in the United Kingdom." Paliwanag nito dahil baka iniisip niyang hindi ako naniniwala.

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

Sa huli, sinabi niya sa anak,, "Eli, huwag mag-alala. Mabuti ang kalagayan ni Mommy dito sa Pilipinas, ikaw ,magpakabait ka diyan." "Ang lugar ba na iyan ay tinatawag na Philippines?" Lumaki si Eli sa ibang bansa at hindi pamilyar sa mga pangalan ng ibang bansa. "Opo, dito ako lumaki. Napakaganda ng lugar na ito. Lalo na sa lugar kung saan ako naroroon, ang Rizal." nakangiti niyang sabi. Biglang kumunot ang noo ni Eli, saka nagtanong, "Rizal? national hero siya ng Philippines? bakit siya naging lugar?"

Kalaban #1: si Jeremy, Grade 5, may eyeglass na mukhang college student na. Kalaban #2: si Thea, tahimik pero mabilis ang reflexes, galing sa isang all-girls Catholic school. At syempre… si Mila Montereal, ang Brain Queen ng Team Mila. “Let the final round begin!” sigaw ng host. ROUND 1: GENERAL KNOWLEDGE Host: “What is the national animal of the Philippines?” BUZZ! Thea: “Carabao!” DING! Point to Thea!

Napangiti ako ng malapad, mukhang nag-improve na ang NAIA ah. "Mukhang ang ganda na ng Pilipinas ah! Nag-improve na, naks!" wika ni John. "Nakapunta ka na ba rito, Prince Tristan?" dagdag pa niya. "Hindi pa, this is my first time here in the Philippines." "What? Marunong kang magtagalog pero hindi ka pa nakakapunta rito?" tanong ko sa kaniya. "Yeah, why? I only learn tagalog sa Spain," saad niya sa akin.

Sa isip-isip niya kaya mabilis siyang tumango. “Yes, I’m from Philippines,” aniya habang tumango-tango pa. “Mabuti-mabuti.” Ngumiti siya. “Opo—teka marunong ka pong mag-tagalog?” gulat nabulalas niya nang mapagtanto niya ang sinagot ng ginang. Tumawa ng mahina ang matandang babae. “Yeah but just a little.” Bumaling siya kay Parker na nakatingin pala sa kanya. Pa-simple niyang kinurot ang tagiliran nito dahil medyo malapit na ito sa kanya.