Novel & Cerita Trivia About Philippines Tagalog

Dagdag pa nito. Sa pangalawang pagkakataon ay muli akong napatawa. Bakit ganon? Ang gaan-gaan yata ng loob ko sa kanya. Para sa isang tao na ngayon ko lamang nakilala. Ang bilis lang din niya akong patawanin at pangitiin. Weird. Kunot noo na napatitig ako sa mukha niya. "What? It's a Latin name of the river Severn in the United Kingdom." Paliwanag nito dahil baka iniisip niyang hindi ako naniniwala.

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

Sa huli, sinabi niya sa anak,, "Eli, huwag mag-alala. Mabuti ang kalagayan ni Mommy dito sa Pilipinas, ikaw ,magpakabait ka diyan." "Ang lugar ba na iyan ay tinatawag na Philippines?" Lumaki si Eli sa ibang bansa at hindi pamilyar sa mga pangalan ng ibang bansa. "Opo, dito ako lumaki. Napakaganda ng lugar na ito. Lalo na sa lugar kung saan ako naroroon, ang Rizal." nakangiti niyang sabi. Biglang kumunot ang noo ni Eli, saka nagtanong, "Rizal? national hero siya ng Philippines? bakit siya naging lugar?"

Kalaban #1: si Jeremy, Grade 5, may eyeglass na mukhang college student na. Kalaban #2: si Thea, tahimik pero mabilis ang reflexes, galing sa isang all-girls Catholic school. At syempre… si Mila Montereal, ang Brain Queen ng Team Mila. “Let the final round begin!” sigaw ng host. ROUND 1: GENERAL KNOWLEDGE Host: “What is the national animal of the Philippines?” BUZZ! Thea: “Carabao!” DING! Point to Thea!

Napangiti ako ng malapad, mukhang nag-improve na ang NAIA ah. "Mukhang ang ganda na ng Pilipinas ah! Nag-improve na, naks!" wika ni John. "Nakapunta ka na ba rito, Prince Tristan?" dagdag pa niya. "Hindi pa, this is my first time here in the Philippines." "What? Marunong kang magtagalog pero hindi ka pa nakakapunta rito?" tanong ko sa kaniya. "Yeah, why? I only learn tagalog sa Spain," saad niya sa akin.

Sa isip-isip niya kaya mabilis siyang tumango. “Yes, I’m from Philippines,” aniya habang tumango-tango pa. “Mabuti-mabuti.” Ngumiti siya. “Opo—teka marunong ka pong mag-tagalog?” gulat nabulalas niya nang mapagtanto niya ang sinagot ng ginang. Tumawa ng mahina ang matandang babae. “Yeah but just a little.” Bumaling siya kay Parker na nakatingin pala sa kanya. Pa-simple niyang kinurot ang tagiliran nito dahil medyo malapit na ito sa kanya.

May pagka-sarcastic na sagot ko. Mahina siyang bumulong pero sapat na para marinig ko, "Pilosopo." "What did you say?" Tama ba ang narinig ko? Nagsalita siya ng tagalog? "Nothing." She answered. Nangunot ang noo ko at nagtanong sa kanya, "No. Nagtagalog ka?" "Marunong ka magtagalog?" Mukhang nagulat din siya. "Oo. Nakakapagsalita nga ako pero i-ikaw?" Ang akala ko ay hindi siya marunong magtagalog. Si Mama nga kahit na nakapunta sa Pilipinas ay hindi ganun karunong.

At sa accent nito ay inisip niyang English lang ang salitang alam nito gamitin. “Marunong ako mag-Tagalog syempre…” Napahagikhik si Raffy. “Tagalog kami mag-usap lagi nina Mommy at Daddy.” Nilingon niya ang mga magulang na magkasayaw. “And I grew up in the Philippines with all the people who took care of me were all Filipinos.”

matiyagang tugon ni Matthaios. “Ay bakit ga kagaling mong mag-Tagalog?” pangungulit pa ni lolo Marcial. “Saka parang sanay na sanay kang kumain ng ulam ng Pinoy?” Bahagyang tumawa si Matthaios, tanda na nagugustuhan nito ang pakikipagkuwentuhan sa dalawang matanda. “Pilipina po ang aking ina. Palagi niya akong ipinagluluto ng mga pagkaing Pinoy noong nabubuhay pa siya at nakatira sa Greece kaya sobra ko pong na-miss ang ganitong ulam.”

Sabay-sabay kaming bumaba at mukhang nakasunod naman sina Nathan sa amin, bumungad saamin ang mga tauhan ni Velasquez na sobrang sama ng tingin sa amin. "Oh, ano naguwapuhan kayo ano?" Sabi ni Nathan at nilagay pa ang dalawa niyang daliri sa ilalim ng baba niya. Kumindat-kindat naman si Joshua kaya nilapitan ko siya at pinitik ang tainga. "Aray! Ano ba Philippines!" What the heck?! Philippines? "Tigil-tigilan mo ako sa pagtawag ng kahit ano sa pangalan ko papalipitin ko leeg mo! Sabi ng i-kuya mo 'ko, eh, bata!"