Trivia About Philippines Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Litaw pa rin ang dimples na umiling siya. “Luther?” “Nope.” “Louis?” Umiling siya. “Louie?” Hindi pa rin. “Lucifer?!” Umiling ulit siya at natatawa na dahil pagkangiwi ko. “Filipino ang name ko.” “Ang layo naman sa Lulu!” Sumabog ang halakhak niya. “No, I mean, it's a tagalog name.” Tagalog? Wala akong maisip na tagalog na Lu. Delulu? Lukring? Lugaw? Luga? Ew.

"My mom taught me how to speak Tagalog every night." Napa-palakpak si Tatay at napahawak sa kanyang dibdib. "Naku, mabuti naman, apo! Akala ko talaga ay magdudugo na ang ilong ko sa iyo bago tayo makauwi ng Pilipinas!" Sumabog ang malakas na halakhakan sa buong hapag-kainan. Maging ang mga tauhan at serving maids sa gilid ay napapangiti sa kapilyuhan ng aming pamilya.

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

Mataray na tanong nito, sa asta niyang yun lalong uminit ang ulo ko. "Alam mo nasa pilipinas ka kaya dapat sana pag aralan mo ang pagsasalita ng tagalog," kako na nakakunot. Wala akong balak makipag plastikan dahil halata namang marunong managalog ang gaga. Narinig ko nga kanina na sinagot niya naman ang alalay nito sa kanyang tabi ng tagalog. "Do you think I am lying?" Tanong na naman niya kaya na badtrip na ako dito. Gusto ko ng umuwi kaya nagagalit na ako sa pagka arte niya.

Halatang na-amaze agad siya sa lugar. “Ganito ba talaga dito?” tanong niya, paikot-ikot ang tingin sa paligid, parang batang unang beses nakakita ng theme park. Napangiti ako. “Opo, Mama Karina. Kaya nga tinatawag na summer capital ng Philippines.” “Actually, parang wala tayo sa Pilipinas,” sabat ni Papa Kirr, na para din talagang pinoy dahil sa pagsasalita niya ng tagalog. “Malamig. Fresh hangin. Maganda.”

Chapter Forty Two direk "Dad.." bumagsak ang aking mga mata sa hapag, nag-aalangan. "What is it anak?" Dad searched my eyes from across the table. Bumuntong hininga ako, napalunok pagkatapos hinarap ito. "Puwede ho ba akong makahingi ng pera? Uuwi po sana akong Pilipinas. May ipon naman po ako pero baka kasi--"

seryoso kong tanong kay Xia upang iligaw siya sa napili niyang topic kanina. "The moment I figured out na pupunta ako sa Pilipinas ay kaagad akong nag-aral ng tagalog so that I can communicate sa inyong lahat and upang malaman ko kung sinisiraan na ba ako ng mga tao sa paligid ko." sagot ni Xia at sabay silang nagkatingingan ni Zia na naaaliw sa pagiging conyo nito.

tanong ni Manang Anding habang kandong ang bata. "Ka... ko... k-konti," she replied, trying to talk in Tagalog, which made me laugh. Simula noong sinabi ko na uuwi na kami sa Pilipinas, she urged me to teach her Tagalog language. Sabi niya kasi na gusto niyang magkaroon ng maraming kaibigan dito kaya dapat marunong daw siyang mag-tagalog. Hindi ko nga alam kung saan niya nakukuha ang mga ideyang gano'n lalo pa at mag-a-apat na taon pa lang siya.

sagot ni Vernice “Animal ka! Anong matatawag mo sa sakripisyo sayo ng mga magulang ko?!" nag-init na naman ang tenga nito sa iba pang sagot. Sa ilan pang sinabi ni Vernice. Naguguluhan si Raffy, pero nakisali siya sa usapan ng magkapatid. “Ako na magbibigay ng gusto mo. Anong gusto mo? Pera? Bahay na matitirhan?"

tanong ko. "Of course apo. Your lola is a Filipina kaya lagi niyang luto noon is mga Filipino dishes na favorite ko," nagulat naman ako na marunong pala siyang magtagalog kahit na mapapansin mo ang accent niya sa ibang lengwahe. "Marunong po pala kayo mag tagalog?" natutuwa kong tanong sa kaniya. "Silly. Oo naman apo. Your lola taught me how to speak Tagalog." Natatawa ring sagot nito sa ‘kin.