Troubled In Tagalog Mga Nobela at Kwento

bulong ni Tiw, he sound so worried. "Anong ba talagang problema ko? There’s something inside me… memories na hindi ko naman maalala." "Ha?" he asked, staring at me as if I'm mentally disturbed. It's my past that is making me real sick. I was a troubled kid even before I met her--nagsimula akong uminom ng sleeping pills noong 12 years old ako, dahil hindi talaga ako nakakatulog ng maayos sa gabi ng hindi binabangungungot.

Biglang sabi niya "Umiibig? Imposible." Hindi pwede. "Bakit naman imposible?" Napapikit ako sa naging tanong niya Hindi imposible na mahulog ako pero ang problema ay hindi pwede. I am not allowed to. "Hindi na mahalaga ang rason na meron ako." Sagot ko tsaka tumayo "I need to go, and you should go home too. Delikado sa labas." Sambit ko pa

Pinaghandaan na niya at prinaktis ang mga sasabihin niyang linya mamaya para makuha ang loob nito at pumayag sa kasunduan. Nakakabagot na din kasi dito sa Batangas. She are eager to come home right away. Marami pa siyang dapat asikasuhin sa pag-uwi niya lalo na ang ikalawang problema na kinakaharap niya ngayon. ‘Dios mio, que voy a hacer?’ Usal niyang dalangin sa Spanish na ang ibig sabihin ay “Diyos ko, anong gagawin ko?”

Pahina 33 "May problema ka ba sa utak Greg? How dare you, kanina pa ako ngawa nang ngawa rito. Nakakagasgas ng lalamunan alam mo ba 'yon?" gigil na gigil ko nang bulyaw sa kanya. Hindi pa rin niya ako sinasagot, ako na lang ang mananahimik. Pagod na pagod akong makipagbangayan. ...

She feels sorry for her. "Gail, sorry. Sorry kung nasasaktan ka. I'm really sorry. I-I don't know how to ease the pain. I-I'm sorry." Tipid siyang ngumiti. Unti unting tumulo ang mga luha sa mata nito. Nakagat niya ang labi. She feels guilty as hell!

Lumalaki na rin ang butas ng ilong nito palatandaan na sobrang exxagerated. Bopols din tong baklang to pag kami nahuli ng PLDT lalong wala kaming one hundred thousand. Di niya ba alam na bawal ang cellphone while driving? Ano bang pakialam ko sa Theus na yan? Anang isip niya. "Gaano ba kasi ka yaman at ka kilala yan na parang aligagang-aligaga kayo?" Simpleng tanong niya. Kunot ang noo na tinignan siya ng dalawa. Napalunok siya agad at napahawak

Mapait akong napangiti sa kaniya. I'm too broke to be healed immediately. The scars are so deep already. And I was drown in misery for too long that I no longer know how can I swim back. Masyado na akong dumaan sa maraming sakit at alam kong sa lahat ng sakit na binigay ni Miguel ni isa sa mga 'yon ay hindi pa tuluyang naghihilom. "You want to go out? Let's get some drink." Pag-aaya niya.

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

hindi makapaniwalang tanong n'ya dito. "You know what? I've been saying this since you arrived here and I'll say it again now. Alexander leave me alone. Umalis ako para hindi ka makita dahil sa ginawa mo and you being here isn't helping me in any way. You're annoying and you're such a trouble. You trouble everyone with your paawa effect, they're taking your side. Kahit pa nga sobra mo akong sinaktan. I will never let you do that again, I will never let you enter my life ever again so please leave me alone! I don't need you and won't need you at kahit ano pa ang gawin mo ay hindi na ako babalik sa'yo." the pain became twenty times more painful than it already was.

Trigger Warning: Read Responsibly (Please skip this chapter kung may pinagdadaanan ka.) __________________________________ I'm alive but I feel like a dead man walking. I survived each fucking day broken and wounded. This is the hardest time of my life. Sunod-sunod ang problema ng pamilya. Kailangan dalhin si Mamá sa ibang bansa para sa gamutan nya. Knight's also having his own problem.