Troubled In Tagalog Novels & Stories

nagtataka kong tanong sa kaniya “Sweetie, i think malinaw na sayo ang lahat magmula ng makita mo ang kaganapan kagabi?! Honestly, hindi ako masaya sa ganitong mundo na ginagalawan ko! Pero wala akong choice, ang mundo ay puno ng trahedya. Puno ng panganib, hindi naman dahil sa may baril ako ay nasa peligro na ako. Pero sana naiintindihan mo na dahil sa klase ng buhay na mayroon ako kaya kailangan kong palaging handa sa kung anuman ang kakaharapin ko. Lalo na sa mga nangyari kay Lolo! Ang trauma na inabot ko ay dala ko pa rin hanggang ngayon!”

sigaw ni Trisha sa matandang babaeng biglang pumasok sa silid niya. “Ay I’m sorry po, so very very so many very sorry. me nabigla me I'm shocking shocking ” hinging paumanhin ni Trisha ng mahimasmasan sa pagkagulat. “Oh, you're shocked. Is that how to say shocked in Filipino?” Tumawa ito.

"Happiness always comes with sorrow. Natatakot ako... natatakot ako kung anong pwedeng mangyari pagkatapos ng kasiyahang ito." Mas lalo niya itong niyakap at isiniksik ang kanyang ulo sa leeg. Trick hugged her tightly too at hinalikan ang kanyang ulo. Ayaw niya ng kumawala sa yakap na 'yon. His warm and tight hug feels so good and like home. "Don't be. We'll face those struggles, problems and sorrow together. Kaya nga ginulo ko buhay mo para samahan kita sa lahat ng 'yon," Trick chuckled softly sa sariling biro kaya natawa na rin si Sayne.

Mas kita pa nga rito ang pagod at pag-aalala. He’s worried? Worried na wala itong maipapakilala sa abuela nito? Kahit pa mayroon nang isang babaeng nagmamahal dito na nasaktan nito at ngayon ay mag-isang umiiyak, pauwi. Asshole. Sigurado ba ang kuya niya na dapat tulungan ang lalaking ito? Mahinang napapalatak si Paris. Hindi siya makapaniwalang nagsasa-sama ang kuya niya sa katulad nito!

Strangers I bit down my bottom lip as I looked at him straight to the eye. "Truth.." Diretso niyang sinabi. Tila nabaon ako sa pagkakaupo at 'di agad nakapagsalita. My word is fucking too stick to my throat and can't even asked him a question.

“May masalimoot ka bang nakaraan para maging ganito ka?” Nabalot at napuno ng mga panibagong katanungan ang isipan ni Leigh. Habang patuloy na nagkukrus ang kanilang landas ni Kenji ay patuloy niyang nakikita ang halimaw nitong pagkatao at the same time ay nakikita niya kung gaano ito kalungkot at naghihirapan. “Sino ka ba talaga Kenji Shaunn Delos Reyes?”

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

"Really, Love?" Tumango ito habang naglalakad na paakyat ng hagdanan. Mahina naman akong natawa dahil kita ko ang struggle sa mukha niya dahil hindi naman niya makita ang steps ng hagdanan dahil karga niya ako. "Baka mahulog tayo, ha? Naku sinasabi ko sa 'yo!" "Trust me, I'll never gonna put you in danger."

"At uminom ka muna nitong malamig na buko juice para mapreskuhan ka." Wala akong nagawa kundi ang kumain. Literal na halos masuka na ako sa kabusugan. Bawat subo ko ng suman, sinusundan ng sabaw ng tinola, tapos may mangga pa. Gusto ko nang umiyak habang hinahawakan ang tiyan kong parang lobong puputok na anumang oras. Kung makikita lang ako ni Tobias ngayon, baka isipin niyang tinotorture ako ng mga matatanda, pero ang totoo, grabe lang talaga silang mag-asikaso. Sa probinsya yata, ang translation ng "I love you" ay "Kumain ka pa, huwag kang titigil hangga't hindi ka nahihirapang huminga."