Tula Para Kay Lola の小説・ストーリー

Tumingala si Celestine sa kanyang ama at mahinahong tumanggi agad sa kanyang kausap, "Lola Belen, may gagawin po akong importante bukas kaya baka hindi po ako makasama sa inyo." Ilang segundo ng katahimikan ang lumipas sa kabilang linya bago napabuntong-hininga si Lola Belen, "Sige na nga. Wag ka nang sumama sa akin. Kung anuman ang gagawin mo bukas ay gawin mo na."

nahihiyang tugon ni Lola Laida. Itinuro ni Rigor ang isang ulam na ginisang talong na may giniling. “Ikaw ang nagluto nito, hindi ba?” diretsong sabi niya kay Olivia. “Alat nang kaunti. Ganyan ka lagi magluto.” Napatingala si Olivia at umirap. “Masarap kaya,” sagot niya. “Oo, masarap naman. Kapag medyo maalat, mas lalong sumasarap,” patawang sabi ni Lola Laida upang pagaanin ang sitwasyon.

Kaming dalawa lang talaga ni Lola ang tao dito. “Kasi gusto ko ng tahimik na paligid. May kapitbahay naman tayo. Sina Lena at Raul,” sagot ni Lola. “Oo nga po pala. Nakita ko po si Tatang Raul kahapon sa may palayan papuntang ilog. Mag kamukha daw po tayo noong kabataan nyo sabi ni Tatang,” sabi ko at biglang natawa si Lola.

Kung tutuusin ay pwede naman nila na pabantayan lang sa private nurse si Lola Juliana, pero ito ay talagang hands on sa pag aalaga rito at hindi ito nagpapabaya, sinasama pa nito papunta sa ibang bansa si Lola Juliana noong pwede pa itong ibiyahe. Bukod sa mga new bake cakes at cookies, may nakahanda pang lunch. Hindi nagtagal ay dumating sila Tito Laxus at Kirk at pormal akong binati. Hindi mam sila palangiti, ramdam ko na tanggap nila. Lalong kuminang ang mata ni Lola Juliana ng makita si Kirk. “K-kiki…”

pambobola pa ni lola. “Lola, ‘wag mo masiyadong pinapalaki ang ulo ni kuya,” sabat ni Greg. “Nakoo naiinggit na naman itong isa, ‘wag kang mag-alala Greg guwapo ka rin naman katulad ng kuya mo,” wika naman ni lolo. “Puwede mo bang ipaghiwalay ng bahagya ang iyong binti, para masukat ko ang inseam at upper thigh ng iyong pants,” biglang sabi ni Carla.

Somehow, somewhere in his words, I wasn’t convinced and didn't feel okay. Tumingin ako sa orasan. Alas siete pa lang which means tulog pa ang mga pack members. Dali-dali akong naghilamos at nanalamin upang magsuklay at ayusin ang aking buhok. Dali-daling akong umakyat patungo sa kusina upang magluto. For breakfast, gusto ng Luna na pancakes, fried eggs, hot dogs at bacon ang ihanda para sa pack members. Ilang minuto lang ay nakasalang na ang mga ito sa lutuan.

Si Lola Hoffman ay medyo mainitin ang ulo dahil siya ay nagdadalang-tao, bukod pa rito ay kakagising lang niya. Nasa masamang mood siya mula nang umalis na si Saul Robbins papuntang trabaho. Nakita siyang naglalakad sa labas na nakapamaywang suot ang kanyang pajama. “Kairi?” Si Lola ay naguluhan pagkatapos makita ang mukha ni Kairi. Ang pamilyang Patel at ang anim na Pamilyang Hermita ay nasa parehong bangka.

"Lola, gusto ninyo po ba na ibili namin kayo ni Shuvee ng mga prutas?" Ang tanging inaalala ni Shuvee sa sandaling iyon ay ang kaniyang passport na baka nasa ibabaw pa ng lamesa. Lumabas si Lola mula sa bahay na may ngiti sa mga labi. "Huwag na, apo, marami pa tayong prutas sa loob." "Sige po, hindi na kami bibili," sagot ni Azrael habang mas hinigpitan ang hawak sa baywang ni Shuvee, tila nagmamalaki na hindi ito makakapag-skandalo sa harap ng matanda.

Seryosong wika ni TYler. "But my love for her is true, Lola. Totoo po na mahal ko si Lila, at ayaw ko naman po siyang pilitin. Kaya sinusubukan ko po na kunin ang loob niya sa sarili kong paraan.” Dagdag pa nito. Nakataas lang ang kilay ni Lola Lisa. Kahit paman nakaramdam ito ng galit dahil sa nangyari ay nakita naman niya dito ngayon na parang totoo na ang nararamdaman nito sa apo.

sabi ni Lola Flordelisa. “Yes po, lola,” mabilis naman na sagot ni Tahlia. “Handa na po kami,” sabi ko naman kaya niyakap na ako ng mahigpit ni Tahlia. “Ngayon palang, binabati ko na kayo, kayong dalawa ang makakatanggap na mana ko, pero makukuha lang ninyo ‘yan kapag kinasal na kayo,” sabi pa ni lola kaya sabay kaming tumango ni Tahlia.