Novel & Cerita Tula Para Sa Guro Pasasalamat

Tamang-tama lang ang uwi niya at dumating si Teacher Ally na hinatid ng guwardiya. “Dalawang oras lang ang tutorial natin ngayon, Kira, and please stop playing,” sabi ng guro. “Wait lang po, Teacher. Anuhin ko lang itong bayabas para may meryenda tayo,” aniya. Tumakbo siya papasok ng bahay bitbit ang supot ng bayabas.

Pumapasok siya sa school upang magturo. Hindi na rin niya iniisipang mga nangyari. Mabuti narin at andiyan ang mga kaibigan niyang kapwa guro. Masaya din kasama itong mga ito eh. “Oi Thalia, ang takaw mo. Dalawang batchoy talaga at isang siopao.” Nang-aasar na bati sa kanya ni Gina. Isa sa kaibigan niya at kpawa guro din. Ito ang pinakalamapit sa kanya.

Lumabas sya para tumingin sa kalangitan. Tumulo ang luha nya. "Gramps, kung nakikita mo man kami ngayon o naririnig mo ako... Maraming salamat po. Sa dinami dami ng tinulong nyo sa akin hindi ko na po alam kung paano ko pa kayo pasasalamatan." Kung nababasa lang talaga ang nilalaman ng kanyang puso, maipapakita nya kung gaano sya nag papasalamat kay Gramps.

Iginala ang paningin ko ngunit nabigo ako na makita si Tito Janus. Napabuntong hininga ako. Saka ko muling hinarap talumpati ko na patapos na. "Muli, maraming salamat sa mga guro na hindi nagsawang magturo sa amin at magbigay ng magandang aral sa amin. Na hindi nagsawa at nagtiis sa aming mga kakulitan. Maraming salamat," Muli ay nagpalakpakan sila. Binalik ko sa host ang micropono at bumaba ng stage.

Umakyat siyang may ngiti sa labi at inabot sa guro ang isang mikropono, bago siya mag salita ay huminga siya ng napakalalim upang pawiin ang kaba na nararamdaman. "Magandang umaga po, unang una para sa ating mga panauhing pandangal, pangalawa sa mga guro at pangatlo sa ating mga magulang at mahal sa buhay na naglaan ng oras nila para samahan tayo sa araw na ito. Nais kong ipaabot sa ating mga guro ang lubos na pasasalamat ko bilang isang estudyante sa walang sawa nilang pagsuporta at pagtuturo sa atin. Hindi lingid sa kaalaman ng lahat na ako ay isang batang kapos sa pinansyal kung kaya't dumating sa punto na nais ko na sanang tumigil sa aking pag aaral. Ngunit hindi iyon ipinahintulot ng pa

Paalam ko sa kanya. Puntahan ko din sila manang Tasya para magpa-alam. " Mauna na po ako, manang Tasya. Maraming salamat po sa pagluto ng hapunan. Nabusog po ako ng subra." Paalam ko din dito.

tulad niya. Siya mismo ang nag opera sa akin. Napakahusay niyang surgeon. Mabilis naghilom ang sugat ko at kahit katiting at wala akong naging kumplikasyon. Kaya napakalaki ng pasasalamat ko’t nakilala ko s’ya. Sa panahong magkasama kami ay tinuring niya akong parang nakababatang kapatid niya at naramdaman ko na may ate ako sa katauhan niya. Kaya maraming-maraming salamat, Ate Lia. Habang-buhay kang nasa puso ko. At ang mga aral na itinuro mo sa akin ay habang-buhay ko ring dadalhin. At iyong pangako ko na magpapatuloy ako sa pag-aaral, tutuparin ko, ate. Kaya pag naka graduate ako, sana mapanaginipan man lang kita. Tutuparin ko ang sinabi ko sa'yo na balang araw, ako naman ang tutulong sa

ani Agnes na nakatitig sa binata. "Taos-puso ang aming pasasalamat sa inyong pagdating—isang pagdatal na wari’y hanging pumapawi sa bigat ng panahon,at pag-asang muling naglalagablab sa aming mga dibdib." maginoong saad ni Macario.