Kapag naisip ko ang tungkol sa paggawa ng tula para sa isang guro, isang espesyal na damdamin ang umaabot sa akin. Ang mga guro, sa kanilang mga payak at matiyagang paraan, ay nagiging liwanag sa ating landas sa pagkatuto. Kaya naman, sa paggawa ng tula, mahalaga ang pagninilay-nilay sa mga alaala at karanasan ko sa kanya. Isipin mo ang mga espesyal na sandali — ang mga pagkakataon kung kailan siya ay nagbigay ng inspirasyon o nagdulot ng saya sa klase. Sa bawat linya, maaari kong isama ang pasasalamat sa kanyang dedikasyon at pagmamahal sa pagtuturo, na walong taon nang bumubuo sa aming mga pangarap.
Magsimula sa isang makulay na taludtod na naglalarawan sa kanyang personalidad. Halimbawa, “Sa harap ng pisara, ikaw ang bituin, nagbibigay ng gabay sa aming landasin.” Ang mga talinghaga at imahinasyon ay mga pinto na magbubuklod sa lahat ng damdamin ko sa tula. Idagdag ang mga detalye na magbibigay buhay sa mensahe — gaya ng mga kwento o aral na dala ng mga gawain sa silid-aralan. Mahalaga ring ilarawan ang mga alaala ng pagiging handa niya sa mga tanong at ang pawis na dumadaloy sa kanyang noo habang nagtuturo, na nasa likod ng mga tagumpay namin.
Huwag kalimutang ibahagi ang mga salin ng mga natutunan at mga alaala. Napakahalaga na ipahayag ang damdamin, kaya't huwag matakot na maging tapat at masigla. Ang aking tula ay dapat maglagay ng ngiti sa kanyang mukha at magingpahayag ng pasasalamat na mas sadyang hitsura kaysa sa {};
"
Sa dulo, isara ang iyong tula na puno ng inspirasyon, na maaaring magsabi ng: “Salamat, guro, sa bawat aral na iyong ibinigay, kasama ang iyong turo, kami’y isisilang.” Ang ganitong klaseng tula ay hindi lamang pagpapahayag; ito ay isang pagmumuni-muni sa ating paglalakbay kasabay ang ating espesyal na guro.