Tula Para Sa Ofw Mga Nobela at Kwento

He is a fucking asshole! Kaya naman ng kausapin ako ng Lieutenant Taguro ng Tokyo, Japan, through e-mail, dahil hindi naman nila kilala ang tunay na ako ay tanggap mo ang offer nila. Atleast makakabawi ako sa hayop na damulag na iyon,ay pera pa ako.

Ayon dito lumala ang sakit ng nanay niya kaya daw mas naghanap siya ng iba pang mapapagkitaan, kaya naman pala busy na busy siya dahil sa dami niyang sideline. Usually kasi sa mga OFW na naririto mayroon pang ibang sideline dahil hindi sapat ang kinikita nila sa pagiging caretaker ng matatanda. Naiintindihan ko sila dahil sa mahal ng bilihin sa pilipinas tapos tax pa. Talagang nagiging barya ang pinaghirapan nila dito sa ibang bansa. Mabuti nga at sa isang five star hotel ang unang trabaho ko. Maswerte pa rin ako at kaibigan ko si Carl.

“Ang galing mo talagang magsuri! Napansin mo kaagad na may kakaiba sa isang basa lang.” “Ano ba talagang nangyayari?” Tanong ni Zuko. “Bakit kailangang i-convert sa overseas assets ang shares at ipagpilitang sa dayuhang pera ang pagbayad dito?” “Ideya ito ni Renee!” Sagot ni Toph. “Hiniling ni Renee na manahin ang bahaging ito ng shares sa anyo ng overseas assets. Ito lang ang hiniling niya bago pumirma.”

sagot ko habang itinatabi ang tablet sa tabi ng unan. Makalipas ang ilang minuto, kumatok ang security guard at inabot ang isang brown envelope. Galing ito sa accounting department ng lumang firm namin sa Singapore—mga natitirang clearances at papers na kailangang pirmahan para sa tuluyang paglipat ng mga local credentials ni Hera dito sa Pilipinas.

May pagtataka niyang tiningnan ang hawak nitong papel nang iabot ito ng lalaki sa kanya. "One hundred thousand pesos, Enya. Sana makatulong 'yan sa pagsisimula mo. Huling pagkikita na natin 'to at please, 'wag ka nang magpakita pa. I'm leaving for the United States soon with Flera, isa siya sa mga investor ko at mag-o-open kami ng branch doon. Do'n ako maglalagi para maasikaso ang bagong branch ko. Kalimutan mo na'ko."

"Pangarap ko po dati na maging doctor o di kaya nurse." "Naku, maganda yan. Balita ko malaki ang sweldo niyan kapag nag-abroad ka." Kumunot ang kanyang noo. "Ano pong abroad?" Napakurap-kurap ito at maya maya pa'y natawa. "Ano ka ba naman hija... Abroad, yun ang tawag sa mga OFW. Mga pinoy na nagtatrabaho sa ibang bansa. Naku, sobrang laki ng sasahurin ng nurses at doctor doon. Tiyak na milyonarya ka na pag-uwi mo ng Pilipinas. Maiba tayo, ilang taon ka na?"

"Please visit the nearest branch of McHenley in your area and sumbit your primary requirements. May meeting din kayo together with the original team ph. This is very asap miss Perez." Kaya naman ay wala nang inaksaya pang panahon si Hara at kaagad na tinawagan si Sabby upang bantayan muna ang kambal. Sa Switzerland ay naiiwan niya ang mga ito sa kapwa niya OFW doon o kaya minsan ay naiiwan niya ang mga ito sa kanilang bahay ng walang bantay.

Tuluyan nang sumakay ng eroplano ang fiancée. Naglakad siya pabalik sa kinapaparadahan ng sasakyan. May importante pa siyang lalakarin. May mga bagay na dapat aasikasuhin dito sa Pilipinas. Mga taong kakausapin para mailagay sa tama ang anumang naiwan dito oras na permanente na siyang manirahan sa America. He will be saying goodbye for good.

tanong niya balik sa dalaga. Ilang minuto bago nakasagot ang dalaga. "Yeah, once na natapos na ang work ko dito. Hindi ko alam kung kailan ako makakauwi. Baka matagalan pa ako bago makasunod sa Pilipinas," Tumango si Javier sa kanya. "Hindi ba masyado na talagang risky once na tinuloy natin ito sa Pilipinas?" Tumango lang si Javier.

curious na tanong ni Chad. “Good question. Well, only selected students with high grades are entitled to avail the exchange program. You will study at T.U.M. or the prestigious Technical University of Munich in Germany for one year. It is the partner university of C.U. for more than a decade…” Dr. Taylor explained. Wait, tama ba ang narinig ko? Germany ba talaga ‘yon?