Tula Para Sa Ofw Novels & Stories

sabi ko dahil nakikita ko na nag aalala si Ma’am Andrada “So aattend ka ba?” tanong niya sa akin “I have to po. Baka magtampo si Tito! Birthday pa naman niya.” sabi ko na lang dito When she went out ay kinuha ko ang phone ko at tinawagan si Luke. “May balita na ba kay Trevor, Luke?” “Same pa rin, Ma’am. Nasa US siya pero malapit nang umuwi dito dahil matatapos na ang kontrata niya doon.” napangiti ako sa balita ni Trevor

Napatawa pa ito ng mahina. “Ang edad po ng Lola ay hindi pa pang-senior citizen Ma’am at madalas ay napagkakamalang nanay ko pa po siya,” dagdag naman ni Laila. “Bale ang Mama ko po ay isang OFW sa Saudi.” Nanginginig ang katawan ni Tracy sa mga nalaman niyang iyon. Sinikap niyang ikampante ang sarili. Gusto na niyang malaman ang lahat ng katotohanan para sa ikabubuo ng pagkatao niya.

Dapat talaga tinuluyan na lang niya ang isang iyon noon, hindi na sana ito nanggugulo sa kanila ngayon. “He’s not in the country. Actually, he never returned to the Philippines since he got kicked out of the underground society. Ang nakakapagtaka kasi ay kung paano siya nakakakilos dito kahit nasa ibang lugar siya.” “Hindi ba pwedeng magbayad ka ng tao kahit na sa ibang bansa ka? Nasa bagong henerasyon na tayo, hindi na imposible ang makipag-usap sa mga taong nasa labas ng bansa,” anya at piniling maupo sa tabi ni Wregan. Sumama ang itsura ni Luca.

Luis Salazar, ang head doctor ng barko. "Ano ‘yon, Doc?" "May mga bansa na pumapayag sa offshore medical assistance. Pwedeng ipadala ang supply natin sa isang maliit na bangka at kukunin natin ito sa labas ng kanilang territorial waters." Napaisip si Jal. "Anong bansa ang may ganitong sistema?" "Malaysia, pero may mga restrictions din sila. Kailangan nating makiusap at makahanap ng koneksyon."

"Talaga ho?" "Pero kalahati ng tuition ay kailangan mong bayaran kahit pa scholar ka. Habang nando'n ka sa France, pwede kang mag-part time job. Common na iyon sa mga student visa holder. Makakatulong iyon para maka-move on ka." Hindi ako umimik kaya nagpatuloy ang abogado. "Kailangan nating magpapasok ng investor sa mala hotel mong negosyo pati na sa supermarket niyo. Kapag wala kang katuwang sa gastusin, baka nga magsara na ang negosyo."

tanong niya, tulala. "Tulala ka simula nang sunduin kita sa apartment mo. Okay ka lang?" sabi ulit ni Tyler. Dahil sa inuman niya kina Sarah at Kyla at napag-usapan nila ang problema niya, hindi pa rin siya makapagdesisyon kung tatanggapin niya ang job offer sa London o hindi para kay Tyler.

Tulala si Yamirah kaninang pauwi siya, at ngayong sinabi na niya sa kaibigan kung ano ang nangyari doon ay nagsimula na itong mag-ingay, ginigising ang tulala niyang kalukuwa. This is just... unbelievable. "Vera, pakisampal ako. Pakisampal ako, bilis!" utos niya sa kaibigan. Umupo ito sa harap niya. "Ganyan din ang eksaktong sinabi mo noon 5 years ago nang ipinakita ko sa'yo ang offer ng TAP sa official website nila," naalala nito.

"Dahil may concert ka sa loob ng ilang oras, bakit hindi ka magbigay ng shout-out tungkol sa pagtulong sa mga illegal immigrant? Kaya mo bang maglabas ng panawagan para sa legal reforms na magbibigay ng mas maayos na humanitarian aid at proteksyon sa kanila?" Pagkatapos, nang hindi na hinintay ang sagot ni Tanya, nagpatuloy siya, "Narinig ko na sobrang laki ng binabayaran ng mga illegal immigrant para sa healthcare kahit wala naman silang pera. May iba pa nga na nagbabayad para lang sa konsultasyon!” "Sa Oskia, ilang libo lang ang cancer surgery. Hindi ba sobrang grabe na pareho lang ang bayad para sa consultation?”

TAHIMIK na tumingin si Tallulah sa isang malaking bahay sa tapat niya kung saan siya magtatrabaho bilang isang tagapag-alaga ng bilyonaryong lalaki. Ayon sa agency, bulag ito at kailangan ng mag-aalaga dahil kauuwi lang nito sa Pilipinas, pero bukod doon, wala na siyang alam sa pagsisilbihan niya. Hindi niya alam pero kinakabahan siya sa bagong trabaho niya. Kaya ba niya ang pag-aalaga sa isang bulag na lalaki?

Ganyan ka nag-aambag sa GDP ng bansa] [Layla, sanay ka na ba sa labas nakatira?] [Yeah. Mas gumaan ang pakiramdam ko pagkatapos ng unang linggo.] [Sige! Uuwi na kami pagkatapos ng tanghalian. Napakaraming tao noong admission, at ako lang ang walang magawa.] [Gusto mo bang pumunta sa opisina ko? Maaari kitang bigyan ng drone. Hindi mo pa nasusubukang gumamit ng isa, tama ba?]