Tula Para Sa Ofw Novels & Stories

“Spill na teh! Feed me what you know!” “Grabe, grabe! Basta chismis oh!” utas ni Lyv. Hinigop muna niya ang natitirang tsokolate sa baso bago muling nagsalita. Alam na alam niyang hindi siya titigilan ng kaibigan hanggat hindi niya sinasabi ang lahat ng nalalaman niya. “Nasa China na siya ngayon para magtrabaho. Ang huling balita ko, nagpakasal na siya sa isa ring OFW dun.”

Tukoy niya sa opisina ng kanilang manager. Biglang umaliwalas ang aura ng mukha ni Tanya at nagulat sa bagong offer sa kaniya. Bakit nga ba hindi siya ang kunin sa ibang bansa? Doon siya mas kilala kaya malaking advantage iyon bilang endorser ng nga ito sa bansang iyon. "Thank you so much and sorry po sa attitude na ipinakita ko kanina!" "I understand, please excuse me."

Inalis na rin ni Owen sa outlet ang blower saka siya naupo sa kama. “May gusto ka pa bang gawin? Baka may gusto ka pang kainin? Mag-oorder ako.” Umiling si Kayla dahil hanggang ngayon ay busog na busog pa rin siya. Simula nang makarating sila ng Taiwan ay wala na silang ginawa kundi ang kumain nang kumain. Pansin ni Kayla na kanina pa lunok nang lunok si Owen. “Nauuhaw ka ba?” tanong niya. Tumayo si Owen saka nagtungo sa glass wall.

sabi ng taxi driver sa amin ni kuya nagmamahal ang presyo. "Kapag Cavite?" tanong ni kuya sa taxi driver. Sumandal lang ako sa poste habang nag-uusap silang dalawa. "1,700, sir." sagot ng taxi driver nakikinig lang ako sa kanila. "Kuya, 1,500 na lang mga OFW kaming dalawa at bakasyon lang para makasama ang pamilya namin hindi naman halatang walang pera." sagot ni kuya nailing na lang ako nag-sinungaling lang para bumaba ang presyo.

Umusod pa ito palapit sa kaniya at parang batang ipinulupot ang mga braso sa baywang niya saka isinubsob ang mukha sa balikat, paharap sa leeg niya. "Kailangan na ba nating bumalik ng Manila?" "I need to be in Taiwan very soon, wife. My manager there took the money from those OFW who booked a flight, pero hindi pala kinuhanan ng slot sa airlines. I need to talk to them personally." "What happened to the manager?" "Pinaghahanap pa siya. Kailangan ko itong maagapan bago pa magkaroon ng petisyong ipasara ang travel agency roon."

singhal ko sa kaniya. "Si Blue, lot property ang regalo. Si Nico sports car. Kay Daryl latest computer sets na may sarili ng wifi, take note hindi pa 'yon lumalabas dito sa Pilipinas. Kay Matteo, an island. At kay Lucas, one hundred percent full scholarship sa kahit na anong kurso at university gusto ng anak ko. Ikaw unit lang hindi mo pa maibigay?" paglalahad niya na halos ikainit ng ulo ko. "Hindi naman kabawasan ang isang unit ng ireregalo mo kumpara sa napakarami mong hotels inside and outside of the country. Isa pa... Ginusto n'yong maging ninong diba?" ngingisi-ngising saad niya pa. Ang sarap niyang bunutan ng ngipin sa totoo lang!

Tinaas baba ko pa ang aking kilay tapos ay muling sumubo ng pagkain. Kung siniswerte ka nga naman. Tatlo ang mag-aagawan sa video, ibig sabihin ay more chances of winning. Kung sino ang may pinakamataas na offer iyon ang tatanggapin ko o pwede namang silang tatlo ang magbigay. Mukhang malaki-laki ang kikitain ko. Iniisip ko nang ihanda mamaya ang mga gamit ko para oras na makuha ko na ang pera ay makakaalis na ako patungong New York.

honest na sagot ko sa kaniya. "What if ilipat ka sa ibang branch?" napatingin naman ako sa kaniya at napag-isip. Sa pagkaka-alam ko ay may iba pang business ang mga Tejada hindi lang dito sa Pilipinas, maski sa ibang bansa at I think pangalawa lang ang TC sa pinaka tanyag na kompanya nilang naitayo. "Ayos lang sa ‘kin ilipat basta dito lang sa Pilipinas"

"Talaga ma'am? libre?" "Opo, libre," nginitian niya ito. "Naku, salamat po, salamat.." masayang umalis ang mga ito. "Dapat, kapag ganitong mga sosyal na lugar, hindi sila ganyan.." sabi ni Tamara sa kanila. "Naku, hindi kasi kami maaaring maging suplada sa Korea at U.S, kasi, mabilis kumalat ang balita don."

Tumawa si Alona habang tinitignan ang pinsan nitong nagpupunas ng mga luha . '' ito naman hindi mabiro joke lang di ako mag aabroad ..gusto ko lang ibalita sayo na tanggap na ako sa kompanya ng digital advertising company ang pag mamay ari ng mga Guevara's '' '' ohh talaga ?" bakit parang ang saya niya . Masaya siya dahil malapit lang sa kanila ang kompanya at malaki ang sahod doon .Masaya siya dahil hindi abroad ang pupuntahan nito .