Tula Para Sa Sarili Ko Novels & Stories

Tahimik at wala akong ibang iintindihin kundi sarili ko lamang. Muli kong ipinikit ang aking mga mata upang namnamin ang ganda ng lugar na kinalalagyan ko ngayon. *eZymSeXy_05*

"Goodnight Daddy." He did not answer. But I knew this was only the beginning. I went up to my room with his taste still on my tongue and his fingers still burning inside me. The rain kept falling but I was no longer scared of it. I was scared of how much I wanted more. **100 Ways to Damn Yourself**

Ang hirap nang nahihirapan ka pero wala kang mapagsabihan. Hindi pwedeng sabihin ko sa kaniya kung ako mismo, sa sarili ko ay naguguluhan din kung ano ba talagang pino-problema ko. Kasi bakit ko naman iisipin ang ginagawa niya sa Manila kung may tiwala na ako sa kaniya? I have trust in him, but I don’t have trust in myself. “Are you outside?” Himas-himas ko ang aking batok palabas ng university. Saktong paglabas ko ng gate ay dumating ang sasakyan na minamaneho ni Kuya Lucas.

O kailangan pa nga bang magkaroon ng rason kung pwede namang wala? Hindi ko na alam kung alin sa mga opinyong mayroon ako ang tunay na nararamdaman ko at paniniwalaan ng aking sarili. Gayung ang bawat salitang aking binibitawan ay kinu-kontra ko rin ng kusa.

Muling may tumulong luha mula sa mga mata ko habang nakapikit. Hindi ko ito mapunasan dahil baka malaman nilang gising ako. Hinayaan ko na lang ito hanggang sa hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. ***

Wala ba itong paki-alam kong mapapahiya ako? "Ta-tadyakan kita," mahinag bulong ko sa kaniya, imbis na matakot tumawa lang ito na parang wala lang iyon. Well, totoo naman hindi naman ako marunong manadyak eh. Pa-paturo nga ako.

Tanong niya at itinuro pa ang sarili "Yes" sagot ko. He looked at me with disbelief. "Tsaka bakit mo ba ako kinakausap bigla bigla?" Tanong ko at pinatitigan siyang mabuti. Sinusuri kung ano ang magiging sagot niya. "Ayaw mo no'n? May kumakausap sa'yo bukod sa sarili mo?" Napanganga ako at mas lalong tinignan siya ng masama "Hindi ko kinakausap ang sarili ko! Loner ka rin naman ah. Sabi ni Ted hindi ka namamansin kaya loner ka rin" he chucked a bit and shook his head.

Masakit, nakakapagod pero maganda. Parang tula... 'yung tipong kahit maraming sugat, gusto mo pa ring ulitin. Only The Young can run... ────────────────────────────────────────────────────

Tila disappointed sa sariling kadugo. "She's my cousin. Of course! I want to make her happy, but that doesn't mean I'll support her decision, because for me, that kind of action is being selfish. Hindi na niya naiisip yung mga taong madadamay, so I told her to stop it already. Na dahil sa ginagawa niya ay maraming nasasaktan at..." Nangunot ang noo niya at tila naalala ang nakaraan. "Hindi sapat na gawing dahilan ang pagkakaroon ng sakit para makuha ang gusto, at manira ng relasyon ng iba."

But on the other hand, I also don't get myself. Simula noong sinabihan niya akong maganda, nakita ko na lang ang sarili ko kahapon at ngayong araw na conscious na sa itsura ko. Na baka kulang lang ako sa ayos kaya hindi masyadong nakikita ang "ganda" ko.