Tula Para Sa Sarili Ko Novels & Stories

saad ko sa kaniya bago ko tuluyang sinarahan ang pinto ng banyo. May iba pang paraan para kumita ng pera. May pag-asa pa para makaahon sa kahirapan. Hindi sagot 'yung pagpop*kpok para makaalis sa animoy kumunoy na ito. Hindi ganoon. Ayaw ko ng ganoon. Hindi ko ipagkakanulo ang sarili ko.

"Ikaw lang ulit? Bakit hindi ka pa umuwi, sinabi na sa iyong wala siya rito. Hindi ba? Bakit hindi ka na lang mapagod?" Mapagod? Nagulat ako sa tanong na iyon, ngunit hindi ko mahanap ang sagot ang tanong ni Mrs. Buenavista. "Kaya ko pong makita na mapagod ang sarili ko sa ibang bagay, pero ang mapagod maghintay kay Kali," Umiling ako. "I never see myself giving her up. Siguro nga po, mas mauuna ko pang sukuan ang sarili ko, bago ko makita ang sarili kong sukuan ang anak ninyo."

They didn't spare me a single parting word or show an ounce of concern. I gazed at their retreating figures and assured myself that it didn't matter. I told myself that if nobody wanted to love me, then I would love myself. I was certain that a day would arrive when I would find the person who truly loved me.

May kabuntot na panganib. "Bakit ko ba ito gagawin?" bulong ni Thalia sa sarili, ang mga kamao’y magkasabay na kinuyom. Pero agad niyang naiisip ang kanilang ina. Alam niyang si Alex ang pinakamagaling gumamit ng kanilang ina sa mga plano niya.

Pagod na pagod ng tumatakbo. Umiiyak sa sobrang takot... Sa bawat bato na napapatid ... Nadadapa...tumatayo parin ako at tumatakbo hangang sa di ko na nakayanan... Hinayaan ko na ang sarili ko para mahuli nila... "Kiara!" Pagmulat ko... Naramdaman ko ang sakit ng malakas na suntok... Natuluyan akong matumba. Natigilan ang dalawa at nagulat.

Ani Paul na bahagya pang gumaralgal ang tinig. "I hate dramas Paul! Kung may mga bagay man na hindi pa malinaw para sa'yo, siguro ay hayaan at kalimutan mo na lang. Matuto kang patawarin ang sarili mo nang sa gayo'n ay matutunan mo rin'g patawarin ang mga tao sa paligid mo. Upang makapagsimula tayong muli, kasama ang anak natin." Pansin kong napalunok ito sa aking tinuran.

Naligo na rin ako para kahit papaano ay maayos akong tingnan pag nagkita kami. "Happy Birthday Self!" pagbati ko sa repleksyon ko sa salamin. Nakita kong napataas ang dalawang kilay n'ya ng mga sandaling iyon. First time kong kausapin ang sarili ko at ngitian 'to. Anong nangyayari sa'kin? Dalawang linggo palang ang nakakalipas pero ang laki na ng pinagbago ko.

I shook my head and turn my back to the balcony at pumasok sa loob ng kwarto ko. Sumagi sa isip ko ang iniwang salita ni Cassius kanina. Handa na ba ako? Living my life the way I want to was already fulfill, I buy an apartment and condo's. Nakapagpatayo ng sariling kompanya at nabibigyan ko ng sapat na pangangailangan ang magulang ko. I never imagined I came to this part, is this the sign?

“Pangalawa, love and value yourself first. May mga taong ang pagpapahalaga sa sarili ay sa panlabas lang pero walang totoong dangal sa kalooban. You are God’s greatest creation so act like a royalty because your dad in heaven is the real King. Hindi ibig sabihin nito na magiging mayabang ka, pero hindi ka rin papayag na tratuhing mababa o mumurahin ng iba.” May struggles si Tala sa sinabing ito ng ina, madalas kasi ay marami siyang insecurities lalo na sa kulay niya. Mapuputi ang mga katutubong Mezati pero kulay tribo Eskaya ang balat niya. Ngayon naiintindihan niya na ang tunay na ganda niya ay manggagaling sa kanyang kalooban at hindi panlabas lang.

"Kahit na ano namang regalo ay magiging mahalaga para sa akin." "But, Kuya Tyler, I was also being selfish. Gusto ko rin siyang makilala nang personal. Kung kaya ko lang na magpunta diyan ngayon, ako na lang sana ang pumunta." He could imagine the weak and frail body of his sister tied to a wheelchair. Napa-buntonghininga na lang uli siya habang tumatango. "Oh, okey, I'll try again," he heard himself agreeing once again. "Pero huwag mong lakihan nang husto ang pag-asa mo, ha?"