Tula Sa Pag Aaral Novels & Stories

Tumahimik ako, hinihintay ang susunod niyang sasabihin. “Dito sa Isla Lalia, bihira ang nakakapag-aral nang mataas,” patuloy niya. “Hanggang elementary lang ang kaya ng karamihan. ‘Yung mga may kaya lang ang nakakapag-high school, pero kailangan pa nilang pumunta sa city at doon manirahan hanggang maka-graduate.” Napabuntong-hininga siya, saka tinapik ang tubig, para bang iniluluwa niya roon ang bigat sa dibdib niya.

Wala naman akong balak iyon itago sa kanya. “Uhm, pumayag ba siya?” Umiling ako. “Okay lang iyan. Nag-aaral ka pa kasi kaya ayaw pumayag ng lolo mo. Kapag nagpatayo ka ng sarili mong negosyo ay mapapabayaan mo na ang pag aaral mo. Ang payo ko sayo, mag-aral ka na lang muna ng mabuti at pagkatapos mong mag-aral ay tutulong pa ako sayo sa pagpapatayo mo ng negosyo.”

Kilala at tanyag ang Class A sa buong paaralan dahil sa pagkakaroon ng matatag, seryoso, at mataas na antas ng pag-aaral. Habang nasa loob ng klase at nagtuturo ang guro ay nakatuon naman ang buong atensyon at isipan ng bawat isa sa itinituro at leksyon. Napakabihira lamang kung may makita kang lumilipad ang isipan, natutulog, o nag-iisip ng ibang bagay na wala namang kinalaman sa aralin.

Lucas habang sinusubukang makuha ang atensyon ng lahat. "Una, sana ay nag-aaral kayong lahat. Ang inyong mga huling pagsusulit ay ilang buwan na lang. Ang ilan sa inyo ay mag-aaral na sa kolehiyo at ang iba naman ay maaaring hindi na." "Sige, pag-uusapan natin iyan mamaya. May dalawa tayong bagong estudyante rito gaya ng nakikita ninyong lahat. Magpapakilala na sila ngayon."

Kaya ang sarap sarap niyang alagaan. Kapag naka-alis na siguro sina Arthur at Thalia kasama ang anak ko ay mag e-enroll na agas ako sa sinasabi nilang university. Libre ang tuition ko ro'n dahil may kinausap iyong daddy ni Thalia sa paaralan na 'yon. Tuwang-tuwa ako nang sabihin niya 'yon, dahil gusto ko talagang matuto pa sa sining pang arkitektura. “Tara na,” pag aaya sa akin ni Thalia.

"Nagkakatandang ate, puwede mo ba ipaliwanag samin kung paano mo napatunayan ang ideya sa tanong na ito?" Hindi sinasadyang itinaas ni Liana ang kanyang ulo at nakita si Andrea na nakatayo sa harap ng puting pisara, nagtuturo sa mga estudyante ng Unibersidad ng Nova. "Wow!" Bumuka ang bibig ni Liana at napabuntong-hininga nang tahimik, halos hindi makapaniwala sa kanyang nakita.

sabay sundot sa tagiliran ko. "Nah, I need to study." I need to exert lots of effort. Mahirap na bumagsak. Privilege na ngang makapag-aral rito, eh. Ayaw kong ma-kick out. Hindi kami mayaman para magbayad ng tuition sa private school. "As if namang hindi ka nag-aaral. O kung gusto mo, humanap ka ng taong matutulungan ka sa acads. Sa panahon ngayon, hindi sapat ang puro pag-ibig lang."

"Hey. Baby actually we have a plan na pag-aralin ka, he told me na mas maganda kong dito ka mag aaral at para makasama rin kita kaya pumayag ako sa plano niya." "Pag aaralin ako ni lolo?" Hindi makapaniwalang tanong nito. Marahan siyang tumango na kina iyak lalo nito at yumakap sa kanya. "S-alamat sa inyo, Inaala-gaan niyo ako, tapo-s ngayon pag aa-ralin niyo ako. Pangako, pag bubu-tihin ko, Ang sa-ya saya ko luis, thank you sa-yo at sa kay lolo."

Tapunan ng itlog, buhusan ng juice or kaya tubig na malamig mas malala itulak pa siya fountain na kong saan sintro ng atensyon ng mga istudyante dahilan para masanay narin siyang mag dala ng extra uniform. Hindi niya akala na sa ganitong edad ng mga taong nag-aaral ay umaasta paring mga bata ang mga ito at makikitid ang utak ,tila sila ang abgrabyado na hindi naman talaga dahil siya, siya ang agrabyado at imposibleng makita iyon ng mga taong may mga matang mapanghusga may mga bibig na masasakit mag salita.

sabi ni Vheno naputol nang samaan siya ng tingin nito. "Sa'yo nagmana pero hindi sa pagkababaero mong ugali!" sagot ni Thea umiling na lang kaming lahat kahit sa itaas ganito sila hindi nahiya. Umalis naman kami para tumingin sa mga taong nasa lupa. Ang tunay na TALINO, hindi 'yong lumalaki ang ULO, at ang tunay na EDUKADO di nanlalait ng ibang TAO.