Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Emosyon

"Tulala ka na diyan!" "Ay sorry. Bigla kong naisip si mom eh." Malungkot kong wika. "Ano ka ba, for sure proud na proud sa'yo si Tita Lena kung saan man siya naroroon ngayon " "Yeah, i know. Hindi ko lang kasi maiwasa'ng malungkot eh." Pag-amin ko. "Sus, huwag ka ng mag-emote diyan. Umuwi na tayo ng sa gayo'n ay sumaya ka na."

Emosyonal at buong pusong turan ko at di na napigilan pa ang pagpatak ng mga luha na agaran niyang pinunasan gamit ang maliliit niyang mga daliri. And what made my heart more emotional ay ang biglaang pagyakap nito sa bandag leeg ko kung saang parte lamang na nakakagalaw. Parang pinagpira- piraso ang puso ko nang hindi ko man lang ito magawang yakapin pabalik coz I can't even raised my hand.

Gulat Kinakabahan Natatakot Masaya Malungkot Masakit Sari saring emosyon ang nararamdaman ko ngaun at hindi ko alam kong saan diyan ang lamang. Hindi ko matanggal ang paningin ko sa babaeng kaharap ko ngaun. Nanghihina ang tibok ng puso ko at hindi ko alam kong ano ang mararamdaman ko. "Surprise my beloved bestfriend!."

Tumikhim naman siya. “ Wala, nakakatawa ka palang panuorin. Bigla bigla ka nalang nagbabago ngexpression ng mukha. What are you thinking ? You change 3 emotions, from malungkot to nag aalala then you smiled. Parang nag iisip ka ng scenario sa isip mo, care to share? Baka matulungan kita Hahah” Ganun ba ko ka-obvious kapag nag iisip.

Pero natigil din ako at pilit na pinaseryoso ang mukha kaagad dahil pinagbantaan ako nito ng tingin. Dmn. Ang hirap pa namang magpigil ng tawa. Nakakainis. Ang sarap pa ng tawa ko, e. Ang killjoy. Tumikhim muna ako para mawala ang bikig sa lalamunan ko bago sumagot sa tanong nito. "Kaya naman kasing pigilan 'yon, e. Marami kayang gawin ang tao kapag pinairal ang emosyon, beyond sa mga bagay na akala natin ay hindi natin kaya."

His green eyes is full of emotions that I can't read. Tila ba isa syang emotionless na tao at sa wakas ay nagkaroon ng emosyon kaya naman nagkahalo-halo iyon. Pero nung inaakala nya talaga na ako ang taong inaakala nya, hindi ko makakalimutang nabasa ko sa mga mata nya ang takot, sakit, galit. Also, the tender stare he gave to me earlier almost melt me. Para akong nakakita ng fictional character na nag-exist.

Ang suwerte niya sa kaniyang mga kaibigan. Tama nga ang mga kaibigan niya na hindi masamang tanggapin ang totoong nararamdaman mo. Ang totoong pampagaan pala ng mabigat na damdamin ay pagtanggap na hindi mo matatakasan ang sakit, takot at lungkot. Kapag tinakasan mo ang sarili mong emosyon ay mas hahabulin ka pa nito. "Hasumi, ang nobyo mo!" madamdaming sabi ni Lola Lumeng.

huminga ako ng malalim, “…I’m not walking away.” Hindi siya sumagot. Pero nakita ko yung paggalaw ng emosyon sa mata niya. Takot. Pag-aalangan. At isang bagay na mas malalim pa. Pag-asa. At kahit wala pa akong maalala alam ko na. Hindi pa tapos. At hindi ako titigil hangga’t hindi ko nalalaman ang totoo.

FIONA DELA FUENTE POV TULUYAN nang humupa ang init sa aming mga katawan pero ramdam ko pa rin ang malakas na tibok ng aking puso. Napansin ko din na tuluyan nang lumiwanag ang buong paligid

"I love you too, babies." "Daddy, be true to yourself. I can see how your eyes spark when your husband is around. Not like Uncle Jason that we didn't see those things to you." "Xaviel!. Saan mo naman napulot ang mga ganyang salita." "Our tutor teach us. Lahat ng emosyon ng isang tao. Galit. Saya. And also how it feels if you fall in love with someone. Those spark in your eyes. There was a time that you are angry while you looking at him. Pero mas marami ang kislap ng mga mata mo ng may pagmamahal sa kanya." Mahabang paliwanag nito.