Tula Tungkol Sa Kalayaan Esp 소설 & 이야기

ANASTASIA Akala ko ay nakaayon na sa plano ko ang lahat. Akala ko ay magagawa ko nang magsimula ng panibagong buhay na kung saan ay hindi ko na kailangan pang magtrabaho para sa mga taong ginagamit lang ang kahinaan ko. Akala ko ay malaya na ako. Pero mukhang, hanggang pangarap na lang ang kalayaan na 'yon.

pagpapatuloy niya. Matured na mag-isip ang dalaga, kaya niyang isuko ang lahat para lang sa kanyang kasiyahan. Tanging kalayaan lamang ang magpapakilala sa atin kung sino talaga tayo. Dahil kung may kalayaan tayo walang sino man ang mag sasabi sayo kung ano ang nararapat at hindi mo nararapat na gawin.

‎I REFUSE ‎ ‎Avianna's POV (Part 1) ‎ ‎Kung may isang bagay na gusto kong maranasan sa buhay ko, iyon ay ang kalayaan. ‎ ‎Hindi pera. Hindi marangyang buhay. Hindi ang pagiging tagapagmana ng isa sa pinakamalalaking kumpanya sa bansa. ‎ ‎Kalayaan. ‎ ‎Nakakatawa, hindi ba?

"Salamat po, Mang Sebastian." ***** BAGSAK ang mga balikat at tulala si Allen habang nakapila kasama ang kaniyang mga kapwa sundalo sa loob ng cafeteria. Habang hinihintay na iabot sa kaniya ang kaniyang pananghalian ay lumilipad na naman ang isip niya tungkol doon sa sinabi ni Talya na pinag-eksperimentohan nina General Agustin si Clyde. Hindi niya maiwasang mangamba dahil kung totoo nga iyon ay ibig sabihin inilagay niya sa panganib ang buhay ni Calista at ang tribo nito.

Tinaas niya ang kaniyang kilay sa aking harapan. Biglang may bumara sa aking lalamunan, tila umurong na rin ang aking dila. Parang hinuhukay ang aking memorya na pilit ko nang kinalimutan. Why would people won’t let me be free? Kailangan ba talaga na ipamukha nila sa akin na nanggaling ako sa pamilyang 'yon?

Tulad ng sinabi, ang mga pader ay may mga tainga. Ngayong napaka-advance na ng teknolohiya ng spyware, maingat pa rin siya at hindi ito direktang sinabi. Naunawaan ni Ban Luming ang ibig sabihin ni Rong Bailun at nagpatuloy, "Oo, Chairman Rong. Sa kabutihang palad, ang ating TT Experimental Base ay hindi nangangailangan ng malaking halaga ng papel. Kung hindi, ang sitwasyon dito ay tiyak na magiging napakasama. Ang ating makalangit na pagsasaliksik ay maaaring magdusa ng malaking pag-urong!"

“Kapag naubos ang dugo, matatapos na rin ang lahat… hindi ba?” Dahan-dahan niyang hinila ang isang upuan at naupo, iniunan ang braso sa lababo—kalma, tila buong pusong naghihintay sa wakas. “Ang tinatawag na ‘kalayaan’…ay kamatayan. At ang kamatayan, parang walang katapusang pagtulog—hindi na nakakatakot dahil kung wala si Natalie sa buhay ko…ano pa ang silbi ng mabuhay?”

Elizabeth's Point of View Minsan ay napapatanong pa rin ako, kung handa na ba akong tanggapin ang kapalaran ko— ang makulong na lang habang buhay sa isang kasunduan at huwag nang ilaban ang karapatan ko... ang kalayaan ko. Minsan, naiisip ko pa rin kung paano ko tatakasan ang engagement namin ni Primo? Paano ko mahahanap ang lakas na maging makasarili muli? Naiisip ko pa rin na huwag nang

Napahinga na lang siya nang malaim sabay napahawak sa kaniyang ulo. “Hindi sa ganitong paraan yung sinasabi ko. Ang sinasabi kong kalayaan ay yung kalayaan mo sa pamilya mo, hindi kalayaan mo na mag-inom at magpakalasing.” Napahinga na lang siya nang malalim. Naglakad siya papunta sa harapan ko, tumalikod siya sabay napa-squat.

Kusa akong napatitig doon nang mabasa ko. ‘The Price of Freedom’. Napangiti ako nang mapait. Hindi ko alam kung pabor ba sa akin ang araw na ito pero para kasing sumasalamin ang mismong theme sa sitwasyon namin ngayon ni Caleb. In order for us to gain our freedom, he chose to give up all his wealth. O baka naman nangongonsensya ang panahon sa akin? Ipinagwalang-bahala ko na muna ang tungkol doon at sinimulan ko ang sketch.