Tula Tungkol Sa Saranggola の小説・ストーリー

Palaban na sagot ni Tara, diretsong tumitig sa mga mata ng kanyang ninong. “Really? You're so funny. Let me make everything clear to you. First, hindi ako basta naaakit ng isang babae na hindi naman kagandahan ang katawan. Second, walang epekto sa akin ang isang katulad mo. Kaya kahit maghubad ka pa sa harap ko ay hindi ako papatol sa isang babaeng walang halaga sa akin.”

SLOAN “Lahat ng problema ay may solusyon. Lahat ng problema ay nagagawan ng paraan. Kaya sana parehas ninyong lawakan ang inyong isipan kung sakaling dumating ang mga pagsubok na iyon.” Ito na ba ang pagsubok na tinutukoy ni Lola Pining no’ng minsang pumunta kami sa Isla San El Paso?

Tanging isang tango at ngiti lang ang itinutugon ko. Hindi naman ganon kalayo ng nilalakad namin, natatanaw ko pa nga rito ang sasakyan ni Carl na nakaparada sa tabi ng isang malaking puno...Maliit lang kasi ang daan, kapag pinasok ang sasakyan rito ay tiyak na masasagasaan ang mga pananim na nasa gilid..

Ibinulsa na lamang niya ang tali para magamit niya mamaya kapag natuyo na ang buhok niya. Maaga pa lamang kanina ay gising na silang mag-Lola. Si Lola Mareng ay naging abala sa pagluluto ng specialty nitong pinangat na gabi o mas kilala sa tawag na Laing. Isang uri ito ng pagkaing Bicolano na niluluto sa gata. Ang mga pangunahing sangkap ay pinatuyong dahon ng gabi at karne. Maaari rin itong sahugan ng kahit na anong pagkaing dagat. Tinitimplahan ito ng mga pampalasa na katulad ng siling labuyo, tanglad, bawang, bakalot, luya at bagoong. Siyempre pa ay hindi mawawala ang gatang niyog, pagkat sa gata ito niluluto.

Tulala mayroon paghanga sa kanilang mga mata. “Oh my gosh…. Jeselle…siya ba ang tinutukoy mo?” bulong nito parang kiniliti sa kilig. Inirapan ko pa dahil lakas ng tulak sa balikat ko pero nag-peace sign naman siya. “Sorry, girl. Hindi ko lang maiwasang hindi kiligin ang g'wapo n'ya naman kasi mabuti na lang signature itong suot ko na panty hindi basta mahuhulog,” aniya kinalaglag ko ng panga.

ELENA POV Ang sikat ng araw sa Laguna ay tumatama sa mga bubog ng nabasag na salamin sa sala, na lumilikha ng mga maliliit na bahaghari sa dingding. Pero walang nakatingin sa ganda niyon. Ang lahat ng mata ay nakatuon sa dalawang tao sa gitna ng hardin, si Sylvia, na gulo-gulo ang buhok at hawak pa rin ang folder na akala niya ay susi sa kanyang tagumpay, at si Roberto Villareal.

sagot niya at napatawa kaming lahat. Mayamaya pa ay nakalapit na nga sila sa amin. "Anong nahuli niyo?" tanong ni Aling Neliza sa Asawa nito. "Tsaran! Bangus!" bibong sagot ni Mang Ging ging. "Iyon akin Lapu lapu!" Sabi naman ni Mang Sunny na ayaw patalo. "Hindi hamak na mas masarap itong tulungan na nakuha ko," Sabi naman ni Mang Natoy.

tumango-tango ito at parang nagmamakaawa ang hitsura. “Iniisip mo na naman ba si Lola Lucing?” ani niya at bahagya ko siyang tinitigan at napatango na lang. Kunwari pinapalabas ko na namimiss ko si Lola pero ang totoo nasa harapan ko ang problema ko.

Nang banggitin ni Cacai ang saranggola ay may bigla siyang naalala. “Ang natatandaan ko bago kami umalis.., may dalawang binatang tinulungan si Lola. Ginamot ni Lola yung isa sa kanila. Hindi ko na maalala kung anong mga itsura nila. Matagal na kasi yun. Basta ang alam ko, super sungit nung isa…, at super bait naman nung isa, si Kuya Anghel.” Ngumiti si Cacai bago muling nagsalita.

tanong ng inang reyna. “Posibleng mayroon siyang anak. Basi sa nakikita ko ay parehong salamangka ang ginamit para sa makalaya siya. Maaaring may anak siya na may kaparehong salamangka sa kaniya.” Mahabang paliwanag ni Tara. Wasak at hindi na halos makita ang kabuuan ng kulungan. Malakas ang mahikang ginamit ng mangkukulam at pati sila ay hindi nila naramdaman ang pagdating ng kalaban.