Tulang May Malayang Taludturan Novels & Stories

Limang taon ko siyang tinalikuran, limang taon akong nagpanggap na walang nangyari, kaya ngayon kailangan ko na siyang harapin. Papasok na sana ako ng tuluyan, pero nabigla na lamang ako nang bigla na lamang may lalaking sumulpot mula sa likuran ko. “S-Sino ho--- Bago pa man ako makapagtanong ay natakpan niya na ang ilong at bibig ko ng panyo na siyang naging dahilan upang tuluyan akong mawalan ng malay. ***

Umiiyak na sagot nito bago tuluyang nawalan ng malay Tulala at tila nawala ito sa sarili ng makita ang pagdaloy ng pulang likido sa katawan ng kanyang anak. Lumuluha nitong bitiwan ang baril na hawak at patakbong lumapit sa duguan at walang malay nitong anak. Halos hindi ito makapaniwala na ang mismong mga kamay pala niya ang magiging dahilan upang malagay sa alanganin ang buhay ng kanyang anak. Hindi niya lubos maisip na kaya nitong ipananggalang ang sarili nitong katawan wag lang masaktan ang lalaking pinakamamahal nito. Hindi niya matanggap na sa lahat ng tao ay siya pa ang kikitil sa buhay ng kanyang anak kaya't pinulot niya ang baril at itinutok sa saring sintido.

“Ah! Ngh... m-malapit na ako, baby... ahh!” Isang matinding ungol at sunod-sunod na panginginig ang yumanig nang tuluyan niyang marating ang ruròk. Kasabay niyon ay ang huli kong malalim na pagbayò bago ko pakawalan ang mainit kong likìdo sa loob niya. Hinihingal kaming pareho. Napasandal ako sa kaniyang likuran, pero nanatili akong nakabaòn sa kaniya habang inaantay na tuluyang kumalma ang aming sistema.

Paliwanag niya habang nagpapakita ng mga pictures. "Habang ang Malayang Pagduduwelo naman ay walang alituntunin na sinusunod maliban sa isa. Ang huling tatayo ay siyang panalo. Karaniwang ginagamit ito sa mga away o gulo ng dalawang tao o panig na hindi nagkakasundo o nagkahamunan. Ito ay pinagbabawal." Patuloy niya. Sa hindi malamang dahilan ay napatingin ang mga kaklase ko kay Janus na ngayon ay nakakibit-balikat lamang.

babala ni Tulip. Ngayong handa na ang lahat, si Tulip at ang kanyang kalaban ay nagmaneho patungo sa starting line. Matapos bumusina upang ipahiwatig na handa na silang dalawa, nagsimulang mag-project ang isang malaking screen ng mga numero na nagbibilang ng pababa habang ang kanilang mga sasakyan ay nagsimulang umandar. Sa sandaling marinig ang isang malakas na ugong, ang dalawang kotse ay agad na umandar ng mabilis na parang mga mabagsik na kabayo na kakalaya lang.

Tumango lang sila kaya nagsimula na kami ni Phyus sa gagawin. Tinuro ko sa kanya kung hanggang saan ang parte ng buhangin ang lalagyan namin ng tali na siyang magsisilbing maze o hangganan. Ibig sabihin, hindi sila pwedeng lumampas sa tali dahil nasa loob naman ang mga items. Makalipas ang limang minuto ay muli namin silang tinipon. "In 3...... .... "2".......

Tulad na lamang ng pagkakataong ito. Kasalukuyang malakas ang paghinga na nagmumula sa ilalim ng kumot na itinakip sa buong katawan ng mamalya. Ang hagulgol ng aso ay para bang tinig ng paghihingalo kaya puno kami ng pag-aalala sa kondisyon ni Kuya Bobby. Ang tsansa niyang maging ligtas ay nasa peligro pa. Umangat ng kaunti ang tela. Bumitaw ito sa pagkakakapit mula sa katawan ng mamalya. Waring nakalutang ang tela base sa aming nakikita.

Mas malala roon. Ang mga ilaw ay patay sa ilang bahagi, kumikislap sa iba, parang naghihingalong mata. Ang sahig ay may bakas ng paghila ng katawan, may mga markang iniwan ng paa na puno ng dugo. Ang mga pader ay may tama—hindi mula sa baril, kundi mula sa katawan na itinapon, mula sa galit na walang pakialam kung may masisira.

Subalit nang mg sandaling iyon ay tila tuluyan nang nilamon ng kalasingan si Talia dahil kung anu-ano na ang lumalabas sa bibig nito habang nakapikit. “My paper cranes...” mahina niyang bulong habang nakapikit. “They’re all gone...” Parang batang naliligaw ang tunog ng boses niya. Bigla siyang bumangon mula sa kama bago pasuray-surau na naglakad papunta sa banyo. At makalipas lamang ang ilang segundo ay umalingawngaw sa buong silid ang tunog ng rumaragasang tubig.

Ang umuusbong na malalaking mirasol ay tila mga mandirigmang handang sundin ang utos ng kanilang hari anumang oras. Ang talulot nito ay naiiba sa dilaw na aking nakasanayan, gawa na ang mga iyon sa purong ginto. Ang dulo ng bawat talulot nito ay tila matatalim na punyal na kayang kayang tanggalin ang kahit anumang bahagi ng iyong katawan sa loob ng isang segundo.