Malayang Taludturan Tula นิยาย & เรื่องราว

“Nakakamangha! Kahit na isa lamang itong limang salitang talata ay malalim ang kahulugan nito…” “Naku! Sinong mag-aakalang napaka talentado pal ani Luca Moonlight! Siya ay nakakamangha!” Nagsimulang matauhan ang mga manonood paglipas ng ilang segundo at nagsimulang mag-iba ang tingin ng mga ito kay Darryl. “Hindi na masama!” Muling binigkas ni Florian ang tula at tumango bilang pagsang-ayon. “Ano naman ang pangalawang tula?”

Subalit nang mg sandaling iyon ay tila tuluyan nang nilamon ng kalasingan si Talia dahil kung anu-ano na ang lumalabas sa bibig nito habang nakapikit. “My paper cranes...” mahina niyang bulong habang nakapikit. “They’re all gone...” Parang batang naliligaw ang tunog ng boses niya. Bigla siyang bumangon mula sa kama bago pasuray-surau na naglakad papunta sa banyo. At makalipas lamang ang ilang segundo ay umalingawngaw sa buong silid ang tunog ng rumaragasang tubig.

“Now go change, baka ma-late ang anak natin.” Ang buong biyahe patungo sa school ni Tala ay punong-puno ng kakulitan. Pinilit kami ng bata na kumanta ng mga nursery rhymes sa loob ng marangyang SUV, at walang nagawa ang sikat na bilyonaryong si Nikolai kundi sumabay sa pag-awit ng The Wheels on the Bus habang ako naman ay tawa nang tawa sa kaniyang seryosong mukha habang kumakanta. Nang makarating kami sa preschool, agad na ipinagmalaki ni Tala ang kaniyang pamilya sa kaniyang teacher at mga kaklase.

turan ni Tanya saka tumalikod kasabay ang pagsara ng pinto. Sumunod ang nakakabinging katahimikan. Abala ang bawat isipan ng dalawa patungkol sa kaninang kaganapan. Hindi maiwasan ng mga ito ang mapaisip dahil tila may kakaiba. Napasulyap si Leiluna sa kanyang kapatid na agad na umiwas sa kanya kasunod ang ," Tara na. Gutom na'ko!" ngumiti ito sabay ang pagtayo mula sa kama.

pambabara ko rito "Malay ko meron na pala siya kasi nag paalam siyang mag rest room or Mauna na. " turan nito saka ako pinan ikutan ng mata "Huwag mo akong ginaganyan tusukin ko yang mata mo eh. "Turan ko rito saka siya inirapan " GOOD MORNING!!! " "Mukhang ang saya ng gising mo ah." Pekeng ngiting wika ko rito "medyo lang. " naka ngiwing tugon ni, Gillian ng mapansin ang masamang tingin ko rito

Make her suffer every second of her useless life! "Wait! My God! Hindi ko in-expect na ganito na kaluma 'tong tulay." Tila nanlulumong turan ni Sandy nang bumungad sa'min ang isang napakatarik na tulay na gawa sa kahoy. May kalumaan na ito at hindi ko alam kong p'wede pang daanan. Hinihingal na napatingin na lamang kami sa tulay. "Paanu ba 'yan? 'San tayo dadaan? Wala na bang ibang daanan bukod d'yan?" Naka cross arms na litanya ni Venice.

Turan nito. "Langya Kang babae ka Sige na sakay na nga sarap mong kalbuhin" inis na Turan ko. " Unahin mo muna kalbuhin sarili mo bago Ako heheh" Saad nito sabay sakay nito. " Tsk bwiset ka"sabay paandar ng sasakyan " Wag Kang mag alaala mas bwiset ka" ngisi nito. Aarrgghhh mababaliw Ako sa kapelosopuhan ng bababeng to.

"Ibigay mo sa akin lahat, Tala!" Sa isang huli at nakakabaliw na pagsipsip ng Major, tuluyang sumabog ang buong sistema ni Tala. Isang mahaba, matinis, at nanginginig na ungol ang pinakawalan niya habang ang kanyang katawan ay marahas na nagkontrata sa rurok ng sukdulang sarap. Bumigay ang kanyang mga tuhod.

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!

nahihiya pang wika ni Malaya sa dalaga. "Naku! Wala 'yon, ano? Basta para kay kuya---este para sa'yo pala!" Malapad pang ngumiti si Thyon sa kausap. "Wait, may kulang pa pala," mayamaya ay turan pa nito kay Malaya.