ANG ASAWA NA INIWAN
Siya.
Siya, sa kanyang malambot na damit, ang telang iyon na sumasalo ng liwanag sa bawat hakbang, na para bang sadyang ginawa ito para sa kanya lamang. Siya, na ang pagtataas ng ulo ay naging tulad ng sa isang tahimik na reyna. Siya, na laging mayroong malalaking matang puno ng walang muwang na mga pangarap... at na, ngayon, ay hindi na nangangarap. Siya ay kumukuha. Siya ay nagtatago. Siya ay nagpipilit ng sarili nang hindi kailangang itaas ang tinig.
Lumunok ako. Ang asido ay umaakyat sa aking lalamunan, mapait, nag-aapoy.
الفصول الرائجة