Novel & Cerita Ulam Na Manok

paliwanag nito "ate nyika alam mo ba pangarap namin Maka Pag ulam ng pritong manok hindi rin kasi kami nakakain ng ganun"malungkot na Sabi ni kaykay "talaga ? hayaan niyo kapag bumaba ulit sila sa bayan magpapabili tayo ng manok magluluto tayo ng maraming fried chicken"masayang Sabi Niya "talaga po salamat po ate ganda"halos sabay sabay na Sabi ng mga bata.

“Aling Step, pabili po akong ulam." Nakangiting wika ko, habang binubuksan ang mga nakatakip na ulam sa harapan ko. May adobong manok at baboy, may sinigang, putok batok, pritong isda at ginisang ampalaya silang tinitinda. “Anong sa’yo, Sam?” Tanong niya sa’kin. “Pahingi na lamang po ako ng isang maliit na galunggong at kalahating gulay.” Sagot ko sa kanya. Ang mahal na kasi ng ulam ngayon, kung dati nakakabili ng bente singko kada order ngayon tumataginting na kwarenta’y-singko na ang kada order.

pagmamayabang nya. Hinanda na namin ang aming mga kailanganin, habang si lola ay nagluluto ng ulam na dadalhin sa aming outing. "Mmm.. ang bango n'yan la, ah." ako, habang inamoy ang lutong adobong manok ni lola. "hindi lang 'yan mabango apo, masarap pa." pagmamalaki ni lola. "alam ko naman iyon, la." ako.

Tama din naman kasi siya, kailangan muna naming kumain bago ituloy ang pamamahinga. Adobong manok ang nilutong ulam ni Kenzo para sa tanghalian namin na nagustuhan ko din naman! Simpleng pagkain pero naparasap ang kain ko. Feeling ko nga kapag siya ang kasama ko palagi at siya ang magluluto ng kakainin ko tataba ako eh. Hindi ko kasi akalain na masarap pala siyang magluto.

ani inay. Ang ulam kasi ay adobong manok, pero masarap magluto si inay kaya kahit ganito ang ulam. Solve ka pa rin. Pero, kahit ganun man. Mayayaman kasi ang makakasalo namin at tiyak na hindi sila gaanong kumakain ng ganito. Dahil sanay sila sa mga ulam na talagang mayaman lang ang makakakain.

asik ko saka inusog ang ulo ng manok sa harap niya. "Pati 'to kakainin natin?" Duro niya sa ulo ng manok.Mabilis akong tumango bilang sagot."This is so disgusting!" Pandidiri niya at muntik pa siyang masuka. "Ang arte mo.Edi,huwag mong kainin.Bahala ka dyan basta ako kakain na,gutom ako e," ani ko at itinapon ang tingin sa mga street foods na inorder ko.

sunod-sunod kong tanong at muling sumubo na nilagyan ko na ng sayote at dahon ang sabaw na sinubo ko. "Pinikpikan ang tawag d'yan. Isa 'yang native na manok na iginisang maigi at sinahugan ng mga gulay, sayote at dahon ng malunggay ang best na pangsahog sa putaheng 'to. At. . . si Tatay ang nagluto nito," nakangiting sagot nito. Napangiti na rin akong panay ang subo dahil nakakagana ang sarap ng ulam nila kahit isang simpleng putahe lang ito kumpara sa mga nakasanayan ko.

Wala akong choice. Pagkatapos kong sagutin lahat ng message, ayusin ang mga order, tumakbo muna ako saglit sa loob ng bahay para mag-saing ng kanin. At dahil sobrang busy, hindi na ako nagluto ng ulam. Pumunta na lang ako sa kanto para bumili ng lutong ulam na uulamin namin ni Ipe. Bumili lang ako ng isang order ng menudo at isang order ng sinigang na baboy. Aalis na dapat ako pero nung makita kong late na na-display ang paborito kong pininyahang manok, um-order na rin ako nun para marami-rami kaming ulam ni Ipe. Tiyak na pagod kasi siya, nag-iisa pa at ang daming lugar na pinuntahan.

PANG PANIS (BATCHOY) NA ULAM KA LANG" sita ni Trisha sa sariling imagination. Naalala ng nakaraan mga labing limang taon na ang lumipas. Sa sobran hirap ng buhay ay nagagawa nilang mamulot ng mga tirang manok at ulam sa basurahan ng Mc do at Jollibee pagkatapos ay iluluto nila ulit at ginagawang batchoy. Humugot ng malalim na paghinga ang dalaga ayaw na niyang balikan ang bangongot na iyon.

Naglakad ako palabas ng kwarto, nakasunod naman siya sa'kin. Ipinagluto kami ni Lola ng manok na may lemon grass na kasama. Buong-buo ang manok na nilagay niya sa palayok at asin lang ang inilagay niya 'don, walang halong preservative katulad ng magic sarap or any other ingredient. "Lola. Kailangan niyo po 'ba ng tulong?"tanong ko sa matanda habang inihahain niya sa hapag ang niluto niya.