Ulam Na Manok นิยาย & เรื่องราว

“Salamat, Manang Anita.” Matagal na siyang hindi nakakakain ng lutong bahay na pagkain. Ang isipin na may makakain siyang ulam, lalo na’t tulad ng manok na nilaga, ay parang biyaya—hindi lang para sa kanya, kundi para rin sa batang dinadala niya.

Mabuti na lang at pinapakulo ko pa ang niluluto kong ulam. Habang nagpupunas ako ng lamesa, bigla na naman siyang sumulpot. Nasa pinto siya ng kubo, may hawak na mangkok na may ulam. “Marami akong nilutong adobong manok, baka gusto mo, baka diyan din kumain si Kalix kaya sa ‘yo na ‘to,” sabi ni Aling Karen habang nakangiti.

Kumain ka niyan! Nilapag sa harapan namin ang kanin. “What is this Monina?” taas niya ng nakatuhog na ulo nga ng manok. “Chicken head. Masarap yan. Mag-ala Zombie ka lang naman. Eat the brain.” “Nakakadiri ka Monina.” “Sabi kong bawal nga ang kaartehan. Allergic ang mga maarte dito. Bakit sumama ka pa?” “And this? Anong kakainin dito?”

I think I will make a normal adobong manok today. “Sige po Manang Fe, order po kayo ng isang sakong kamote. Bayaran ko nalang po pag nakabalik na ako ng Manila, baka may ma say nanaman ang pogong iyon.” Inilapag ko sa mesa ang lahat ng hihiwain ko habang si Manang Fe naman ay nililinisan ang manok. Dalawa nalang kami ngayon ni Manang Fe sa kusina, ang tatlo pang maid ay may kani-kaniyang gagawin pa raw.

Great Kind Man" na nakasulat sa iyong ulo." [Big Rice: Ah, oo, oo, tama na tama ang sinabi ni Alana Nv Goose] [Rice, preserved egg and lean meat porridge, at kaunting pisil sa mukha *10] (19 fish balls)] 【Killano’s reward: preserved egg and lean meat porridge, love rabbit *1】（52 fish balls）】

Isang balisuso lang din ang kinuha ko dahil sinadya kong ramihan ang kuha sa mga ulam. “Okay ka na?” tanong sa akin ni Uncle River. “Yes po,” sagot ko, kaya inaya na niya ako sa isang lamesa sa may sala. Doon kami kumain nang sabay. Tama nga sila, masarap ang luto ng nanay ni Kuya Donato. Ang sarap nung Menudo, lalo’t marami pang atay. Yung hamunadong manok naman ay malambot, tamang-tama lang ang tamis at alat. Ang relyonong bangus naman ay napakasala din. Napa-perfect at wala ring tinik. May nakain kasi akong relyenong bangus na nakakatinik. Doon din ako sarap na sarap sa balisuso. Kahit ata walang ulam ay kaya kong kainin. Ang lumpiang shanghai naman ay napakalutong ng balat, pagdating nam

Papadilim na rin kasi. "Sigurado ka ikaw na dito?" sabi ng matanda. "Opo." "O sya. Maiwan na kita. May kanin naman na d'yan at nakainit na rin ako ng tubig. Ulam nalang kulang, may apoy pa naman sa kalan." dagdag nito bago umalis. Ang tinutukoy nito ay ang siga sa kalang de kahoy. Mayroon naman silang de gas. Nanguha sya para naman hindi mahirapan ang lola nya pag wala sya. Kaya lang hindi nito palagi ginagamit para makatipid rin daw sila.

Pero umiling lang ito at umalis na sa harapan ko. Napa kamot na lang ako ng ulo at nag lakad na lang ako patungo sa karinderya dahil mukhang may binibili sila. Nang makalapit ako nakita ko na may kinakain si Micro alam kong pritong manok. "Pare, panalo yung manok nila!" wika ni Micro at pinakita sa akin yung manok na kinakain nito.

paliwanag nito "ate nyika alam mo ba pangarap namin Maka Pag ulam ng pritong manok hindi rin kasi kami nakakain ng ganun"malungkot na Sabi ni kaykay "talaga ? hayaan niyo kapag bumaba ulit sila sa bayan magpapabili tayo ng manok magluluto tayo ng maraming fried chicken"masayang Sabi Niya "talaga po salamat po ate ganda"halos sabay sabay na Sabi ng mga bata.

“Aling Step, pabili po akong ulam." Nakangiting wika ko, habang binubuksan ang mga nakatakip na ulam sa harapan ko. May adobong manok at baboy, may sinigang, putok batok, pritong isda at ginisang ampalaya silang tinitinda. “Anong sa’yo, Sam?” Tanong niya sa’kin. “Pahingi na lamang po ako ng isang maliit na galunggong at kalahating gulay.” Sagot ko sa kanya. Ang mahal na kasi ng ulam ngayon, kung dati nakakabili ng bente singko kada order ngayon tumataginting na kwarenta’y-singko na ang kada order.