Umibig Muli Sa Aking Bilyonaryo の小説・ストーリー

"Kung may sobrang dami na pera, itatabi lang naman ito sa bangko bilang mga numero lang. Ang bilyong dolyar ay sobra na para sa atin kung gusto natin ng marangyang buhay. Bumili ng bag, sapatos, iyon ay hundreds of thousands of dollars, mamuhay sa isang mamahalin na bahay o villa, at magkaroon pa ng pribadong eroplano. Lahat ng ito ay posible pa rin." “Ngunit kailangan mo maintindihan na sapat na iyon kung sampung porsyento ng tao sa buong mundo ay kaya gawin ang sinabi ko ngayon lang. Ang natitirang 90 na porsyento ng tao ay naghihirap pa rin para makaraos.” Inisip ni Rodney na mayroon itong kahulugan habang nakikinig siya. Gayon pa man, hindi ganon mag-isip si Sarah. Ayos sana kung si Sara

Desperada lang. "Hindi ba masyadong mahal iyong bahay na lilipatan namin? Baka hindi kaya ng bulsa ko," pabiro niyang tanong. "Safe and free." "Talaga? May libre pa pala ngayon." Nakangiti niyang komento. "You'll eventually be an Andromida, you're going to have access in everything you want and that's for free," may halong angas na pahayag ng binatang nagmamaneho.

Muli akong napatingin sa Litrato ng matandang bilyonaryo. Sana iyong taga pag-mana na lang niya ang sinasabi ni Daddy na pakakasalan ko. Feeling ko kasi ay hindi nag-kakalayo ang edad namin ng taong nag-alaga sa matandang bilyonaryo. Ewan ko ba, iba ‘yung pakiramdam ko ng makita ko ang article. “Hays, sana sa dami ng Buenaventura na nakita ko siya nga ang sinasabi ni Daddy.” Mahina kong sabi bago inalis ang result ng sinearch ko tapos pinatay na ang laptop.

Ang isang libo sa panahon ngayon barya na lang kung tutuusin so what's the big deal? "Blue, kapag hindi ba ako gumastos ng isang araw ay mabubusog ang mga batang nagugutom? Kapag hindi ba ako gumastos ng isang linggo, yayaman na ba sila? At kapag ba hindi ba ako gumastos ng isang buong taon... Are they gonna be a billionaire? Hindi diba?! Anyway, I just inform you lang naman... Have a good day."

“Dante? Anong ginagawa mo?” Lumingon siya at ngumiti—isang ngiting hindi ko madalas makita. “Elena, gising ka na pala. Sabi ni Mang Isko, pwedeng dito muna tayo. Magpapanggap tayong mga bakasyunista na nawalan ng gamit sa nakaraang bagyo.” “Pero ang sugat mo?” tanong ko. “Kaya na ito. Kailangan nating magmukhang normal. Ang mga bilyonaryo, hindi nangingisda sa Diura. Pero ang mga ordinaryong tao, oo,” paliwanag niya.

Paninigurado ko kaya marahang tumango si Mama at ako naman ay napakagat-labi sa narinig. Maganda naman ang ideyang naisip nila pero sa kabilang banda ay mahihirapan kami dahil magtatago kami sa mga media. Kilala ako bilang isang sikat na model sa bansa pero ang lalaking makakasama ko ay isa pang bilyonaryo na grabe ang pagiging pribado sa buhay kaya marami ang gustong alamin ang buhay na tinatamasa niya.

Ang kumportable at marangyang buhay na hindi man lang siya nangahas na pangarapin ay mukhang kumakaway na sa kanya. Kaya, masaya niyang pinindot ang confirm button! 21.9 bilyon! ‘Akin na ang lahat ng ito!’ ‘Ako, si Elaine Wilson, ay nagkaroon na ng pagkakataon na maging bilyonaryo!’

she stated. "Hindi ako mayaman dahil isang magsasaka lang ako," tanggi niya. "Pero ang sabi ni Mia, sa baryong ito ay ang mga taong may-ari ng malalawak na bukirin ang siyang natatawag na mayaman dito," nalilitong bigkas nito. "Isa pa ay hindi biro ang bayad ng mga palay na benebenta mo! Hindi naman ako istupido para hindi alam ang presyo ng mga bigas."

ang lawak nitong bakasyunan niya. After namin kumain gumayak na kami para maglibot libot.. excited na akong makita ang palaisdaan niya..first time ko makakakita ng mga buhay na sugpo at alimango.. Malawak palang talaga ang lupain niya..naalala ko bilyonaryo siya at marahil may sarili siyang eroplano or helicopter.. nakita ko sa garahe nila na maraming nakaparadang sasakyan..nakakalula ang kayamanan nila..

Pero kahit ako rin naman magtataka kapag gano'n ang napanuod ko. Kasi biruin mo, isang bilyonaryo—napakayamang tao sa bansa tapos biglang mawawala? "Ang weird nga, eh. Pero na realize ko na hindi pala exempted ang mga bilyonaryo pagdating sa gan'yang bagay. Hays, 'di na talaga ligtas sa panahon ngayon," saad ni Lean at napabuga ng hangin. Tama nga siya—oh, my God!