Umibig Muli Sa Aking Bilyonaryo นิยาย & เรื่องราว

Umiwas siya nang tingin. "What? Responsibility? Hindi mo nga kilala 'yong inaalagaan mo, 'di ba? He is a blind billionaire at wala naman siyang kinalaman sa iyo para maging responsibility mo ang pag-aalaga sa kaniya," natatawang komento nito. Kumurap siya. Humarap siya sa kaibigan. "Paano kung kilala ko siya? Na ako ang dahilan kung bakit siya nabulag?" malungkot niyang tanong.

No matter how chaotic life becomes, Shanaia knows one truth— She is home… Sa piling ng pilyong bilyonaryo.

Paano na lang kung hindi siya nakaabot sa pagpupulong ngayon? "Hey, did someone mentioned my baby's name?" Napatingin ang lahat sa pinto, maliban lang sa kanya dahil kilala na niya kung sino ang dumating. "Don't you guys know that mentioning my beloved 'Highlights Advancement incorporated' without having my consent will cost a million dollar to be payed by someone who mentioned?" dagdag pa ng bagong dating na si Reich Lionel. "May reunion ba dito? Bakit hindi man lang ako na-informed?" nakisawsaw na din si Axcel Debari.

Minsan ko rin itong makita dun sa baryo na naglalakad lakad at grabe kong makatingin sa akin. "Atenna, pwedeng manligaw?" tanong niya. Normal lang ang mga gantong pangyayari sakin, at alam ko kung anong kailangan nila. Nanliligaw sila kasi nagnanasa sila sa akin at hindi nila ako gusto. Justin Jay Olarte, he was a billionaire na halos hirap abutin dahil sa mala-bituwin niyang buhay. Sa baryo kasi namin, Sila ang pinaka mayaman at pinakamaraming lupa, kaya nga bilyonaryo diba? Nahiya ang gaya ko na nakatira lamang sa kubo HAHAHAHAHHA

Ngunit sa ibabang bahagi ng cover ay nakasulat ang mga katagang ‘Noah Sanbuego: One of Asia’s Youngest Billionaires Magnate’. “Billionaire…” Wala sa isip na bulong ni Carrie. Napapikit uli siya nang rumagasa ang sari-saring alaala na hanggang ngayon ay paulit-ulit na bumabagabag sa kanyang isipan. Pinukaw si Carrie ng ingay ng mga tao sa labas. For some reason, parang biglang nagkasundo ang lahat na ayusin ang mga buhok at mga damit nila, mapa-babae man o lalaki.

I tightened my grip on his hand, my eyes turning into shards of ice. “Oh no, ako ang mas masuwerte na nakilala kita rito ngayon. Sa pagkakaalam ko, hindi basta-basta ang isang Jaime De Jesus,” nakangiti kong sabi, bagaman ang ngiting iyon ay hindi umaabot sa aking mga mata. “Millions turn into billions in just a quarter, right?” Isang mapang-uyam na tawa ang pinakawalan niya, tila ba isang maliit na papuri lang ang bilyon-bilyong halaga na binanggit ko.

“Paanong nagkakaubos?” “Tinignan namin ang naitala ng World Market. May sapat nga ngunit bigla na lang bumaba ang supply. Sa tingin ko ang sagot dito, ay ang tulong ng mga tao Sir Lee, para masalba ang mga biktima. They are raising almost five million victims.” Napasapo ako sa aking noo. Well, Billion naman ang papulasyon diba? Yun lang kung makikipag-cooperate sa amin ang mga tao.

Ong naman ay seryoso pa rin ang mukha, pero halatang amazed din sa mga mata niya. “Ganito pala ang feeling maging billionaire kahit isang araw lang,” bulong ni Mia. Napatawa ako. “Talaga ba, Mia?” “Totoo naman po, Ma’am. Parang kapag umubo tayo rito, may mag-aabot agad ng tissue na imported.” Napailing ako, pero hindi ko mapigilan ang ngiti. “Oo nga, ‘no? Minsan ang OA din ng approach nila,” natatawa kong sabi.

Iyong mga bagay ba na halos nakakaba at nakakapigil-hininga, ika nga pa. Umupo ako sa isang malapad at malambot na sofa at nahiga while turning the TV on. Pumili ako ng mga news channel at saktong pagpili ko ay headlines ng mga balita. Nakuha ang atensiyon ko ng isang report ng nawawalang anak ng isang bilyonaryo na taga-Palawan.

bulong nito. Umiling si Vivienne at sinundan ito ng tingin. Mayabang! Hindi na talaga nawala sa lalaking iyon ang pagiging mayabang nito. “Ngayon lang ako nakasaksi ng isang bilyonaryo na tubero,” tumatawang bulalas ni Benjamin habang nakapameywang ito. “Let's see kung marunong talaga siya. Baka mamaya nagmamarunong lang siya.”