Umiiyak Ang Puso Mga Nobela at Kwento

Umiiyak nitong sambit. Umiiyak na si Zari, pero nagawa pa nitong sabihin ng ama niya na para itong bata kung umasta. Napapikit ako. All I want now is to make my wife feel that I'm here for her. I know that I am not really her husband, pero gusto ko iyon iparamdam sa kanya, na nandito ako, na hindi siya nag-iisa.

umiiyak kong wika habang nakaturo sa puso, "para n'yo na rin akong paulit-ulit na pinatay!" Hindi ko na nakontrol pa ang emosyon at bumigay na ako. Humagulhol ako ng iyak habang nakayuko sa mga palad. Pakiramdam ko kasi ay napakatagal ko itong kinimkim. Pakiramdam ko, kay tagal kong itinago ang sakit na ito at dinala sa dibdib ng mahabang panahon. "Patawarin mo ako, anak! Patawad!" humahagulhol ring saad ni papa.

umiiyak na wika nito "Ate, kasalanan ko din naman eh. Nagpadala ako sa nararamdaman ko sa kanya. Akala ko mahal niya din ako. Ang tanga-tanga ko Ate. Napaniwala niya ako sa maikling panahon." umiiyak na wika ko dito. "Ssshhh No bunso, hindi mo kasalanan, siya ang dapat sisihin, napakabata mo pa, inabuso niya ang pagiging inosente mo.". Umiiyak na wika ni Ate.

bulong niya habang pinagmaamsdan ang maamo nitong mukha. Nothing's left in her heart but purely wrath and anger . Parang natabunan na ang puso niya ng poot at paghihiganti. Hindi na niya alam ang salitang pag-ibig. Paano nga ba ang magmahal? Paano nga ba malalaman na totoo ang nararamdaman ng isang tao?

Pumiksi siya para umiwas sa paghawak nito. " Sweetheart. " Napapikit si Yumi. Bakit ba tila may kutsilyong tumarak sa puso niya? Mukhang napakababaw naman niya. " M-Medyo masama ang pakiramdam ko, aakyat na muna ako. " Nagmamadali niyang tinalikuran ang di makahumang binata. ¤¤¤¤¤ " Hindi na muna matutuloy ang lakad natin, Jill. Medyo masama ang pakiramdam ko, eh. " Pinalungkot niya pa ang boses para magmukhang effective sa kaibigan niya.

Laurine POV Batang puso, madaling marahuyo". "Ang salawikain na ito ay nangangahulugang hindi dapat magpadalos-dalos sa panahon ngayon" Tuwing mapapalapit ako kay kuya Raj, hindi ko alam kung bakit biglang bumibilis ang tibok ng puso ko, namamawis ang kamay ko at higit sa lahat parang may mga paru-parong nagliliparan sa tiyan ko.

Sabi nmn niya hirap nmn magmahal nito e napakati nlng ako sa ulo ko "Tanong kolang dibah Mahal mo ang Isang tao bakit umiiyak sila dahil sa nasasaktan sila at sumasakit patong puso natin?" tanong ko nmn "Brain contains electricity kaya nga nakaramdam tayo ng sakit kapag kinukurot tayo dahil utak natin ang responsible sa lahat. Sa tanong mo bakit nasasaktan? Kasi nararamdaman ng utak mo na masakit yun at that electricity dadaan sa utak papunta sa puso natin kaya makaramdam kang mahapdi Yan" she said bwesit paano bato puro nlng utakkk!

Umayos ako ng upo habang malakas na Tumitibok ang aking puso ko. "He's in the bathroom right now, sabihin mo nalang sa akin kung anong message mo sa kanya at ako na ang bahala" Napataas ang kilay ko at naikuyom ko ang kamao ko sa sobrang inis. Parang may kumurot sa kasoluksulukan ng puso ko. Ang aga aga pa pero ang dugo parang umabot ng 250/ 180. Pinakulo at pinataas nito ang pression ko.

Umiyak lang ako ng umiyak dahil sa sakot na nararamdam ko. Ito na yata ang pinaka worst sa lahat. Sa araw na 'to ilang luha ang nasayang ko pero kahit ganon hindi ko mapigilang ang sarili ko na patuloy lang sa pag iyak. Kase kahit ano bang sabihin nitong utak ko sakin, kahit anong masasakit na salita ang sabihin nya sakin ay di maitatanggi ng puso ko na sya ang laman nito!