Uncle Death Quotes Mga Nobela at Kwento

Agad namang lumabas si Silver at napangiti siya habang naglalakad hanggang makarating siya sa sasakyan niya at agad niyang pinatakbo ang sasakyan. Kasabay nun ay ang pagtawag niya sa dad niya sa kabilang linya. "Dad, nandidito na si Grandpa." "Hmm... Gawin mo ang lahat ng sasabihin niya para once malaman na niya na wala na ang Vincentius na yun ay sa atin na mapupunta ang mana nito." "Yes, dad. Nahanap na ba ang katawan ni Uncle?" "Wala pa din, sigurado na nilamon na talaga iyon ng pating sa dagat."

Napaka-casual lamang niya itong sinabi na parang wala lang. Ngunit ako? Para akong liliparin sa kilig! “Sana sa sunod may pasubo ka ulit, uncle.” Gumuhit sa labi ko ang isang pilyo ngiti. Napansin ko na nagsalubong na naman ang dalawang makakapal niyang kilay. Para bang hindi niya nagustuhan ang sinabi ko. “Bakit, uncle? May mali ba akong sinabi?” Inosente kong tanong. “I’m just saying… sana paglutuan mo ako ulit. Compliment po ‘yon.”

He is indenial. “And that’s not guarantee to the both of us!” hiyaw niya. Nagulat ako nang tumayo siya galing sa kakaupo. Ang kaniyang mata ay nanliliksik. Naalala ko na naman ang mga sinasabi ni papa noon. Nakapatay raw ng isang tao si Uncle Lucio. He has a bad story before. “I know. But you know that you like it!” hiyaw ko rin.

“It’s nice to see you again, but I’m sorry. I’m in a hurry.” “Oh no, please. We have many things to catch up! Ang tagal nating hindi nagkita.” I said, at mas lalo pang hinigpitan ang pagkakakapit sa kanya. “Is it true that Uncle Von has passed away, and your wife as well? Please, tell me what happened to them.” Instead of answering my questions, nilingon niya ang kasama niya. At ngayon ko lang napansin na may kasama pala siya.

Niyakap ko si Uncle para mabawasan ang lungkot ng malamig niyang puso. "Uncle, don't be sad na ahh. Me and Auntie are always there for you."I said with my sweet tone. Humarap ako kay Uncle at sabay na muling ngumiti. VINCENT POINT OF VIEW Ang batang 'to, mabuti na lang at hindi siya mahirap kausapin. Pero matalas pa rin ang kaniyang utak.

Ngayon ay nakatayo siya sa harapan ng mga kabaong ng kanyang Mommy at Daddy at patuloy sa pag-agos ng walang humpay ang kanyang mga luha. "Pagmasdan mong mabuti ang walang buhay mong mga magulang Zendra. It's not a car accident! Sinadya ang pagkamatay nila at alam mo naman kung sino ang naka benefits sa kanilang pagkawala diba?" Seryosong tanong ni Lucio na biglang sumulpot sa kanyang harapan. Kanina lang ay kinausap siya ng kanyang Uncle tungkol sa pagkupkop ng mga ito sa kanyang nakababatang kapatid.

“Ang aking titulo bilang Lord Commander ay nagbigay sa’yo ng ligtas, marangal na buhay sa loob ng maraming taon. Kung ano ang maaari mong matamasa, nasiyahan ka sa lahat. Dapat na isaalang-alang na ito bilang sapat sa iyong Lolo.” “Huh? Uncle, anong ibig mong sabihin?” “Ang ibig kong sabihin, ang mga tao ay maaaring gumawa ng mga maling bagay, ngunit hindi nila ito maaaring gawin sa lahat ng oras. Kung hindi, anong saysay ng pamumuhay? Hindi ba ganoon din ang iniisip mo? Gill, mas mabuti kung ipikit mo ang iyong mga mata!”

"I don't know, uncle. May nagsabi lang sa akin na buhay si daddy." "At sino namang matinong tao ang gagawa ng isang kwento na ganito? For God's sake, masyado nang masakit ang pagkamatay ng kapatid ko and then biglang may lalabas na ganito. This is totally absurd." "Uncle, gusto ko pa rin makatiyak. Whether the information is true or not, still gusto kong ma-prove ito."

Siguro kung tinanggap lang sa ospital noon ang kanyang mama, hindi pa sana ito namatay. Malungkot pa rin siya kapag naiisip ang sinapit ng kanyang mama. "Sa tingin ko hindi mo kailangan ng pampaganda kasi maganda ka kahit walang make-up." Napataas ang tingin niya kay Uncle. Mataman itong nakatitig sa kanya. Tumikhim pa, tila may bara sa lalamunan. "Parang ayaw n’yo nang ibigay sa akin ‘to, Uncle?" pabirong sabi niya para mawala ang kaba sa nararamdaman. Lakas kasi ng epekto sa kanya ng pogi niyang Uncle.

Gusto niyang magising ito para makauwi ng buhay sa pamilya niya. “I understand that dad. Hindi mo naman akalain na gagawin ni Uncle Rafael yun sayo.” “Mabuti naman at natauhan ka na. Saka ka lang kikilos kapag may taong mamatay na dahil sa kuya mo?” “Kian, please enough.” Pag-aawat ni Ayesha.