Unforgotten Night 소설 & 이야기

Kung hindi lang niya inaalala na magigising ito, tiyak pinaghahampas na niya ito hangga't sa makaganti siya sa sigawa nito. Yeah, Stella remembers how energetic this man is. His stamina is very good. The man did it till dawn. Ayaw pa nitong huminto kahit alam na nitong pagod na pagod na siya. He still continued for the five to six rounds. Kaya pala ganoon na lang kasakit at kabigat ng buong katawan niya. 'I almost died of tiredness last night. Is he still a human? To think it's my first time for this physical thing. He disadvantages my innocence!' Stella is still angrily staring at the man.

Isang pngyayaring kailangan niyang ibaon sa limot dahil wala din saysay kung uungkatin pa niya iyon. Malay ba niya kung pamilyadong tao at sanay sa ganong one night stand ang lalaki, kahit ilang beses niyang alalahanin ang mukha ng kaulayaw niya ng gabing iyon pero walang rumehistro sa balintataw niya hanggang sabsumakit na lang ang ulo niya. Forget that night and move on! An'ya sa sarili.

"Nagpunta kami kagabi sa club kaso pagkatapos ng kaguluhan, bigla siyang nawala. Nagtext siyang umuwi siya. Pero hindi siya pumasok. Tinawagan ko siya pero hindi sumasagot. Nang tinawagan ko ang bahay nila, hindi daw siya umuwi kagabi." "Cassy, anong club ba ang pinuntahan ninyo?" "Sa Club X." She was there? Nandoon sila kagabi sa ni-raid nilang club? They hunted vampires last night. At nagdulot iyon ng kaguluhan sa lugar. Hindi naman niya akalaing nandoon ito. "Cassy, ano'ng gagawin natin?"

Faith's POV Isang nakakasilaw na liwanag ang nakita ko pagdilat ko ng aking mga mata. Tumambad sa akin ang glass window na may puting kurtina. Kailan pa naglagay ng kurtina dito sa opisina ni Dra. Hernandez? Ibabaling ko sana ang aking paghiga sa kaliwa nang may maramdaman akong mabigat na braso na nakayakap sa katawan ko. Napamulagat ako, kaninong braso ito? Dahan-dahan akong gumalaw upang tingnan kung sino ang taong katabi ko. Literal akong napanganga nang makilala kung sino iyon. Si Froiland iyon, he is sleeping like a handsome prince. Lumundag-lundag na naman ang puso ko. Bakit ba ang gwapo ng lalaking ito? Kahit siguro maghapon ko siyang titigan hindi ako magsasawa ng pagmasdan siya.

Hindi niya mapigilang mapatingala, bakas ang pagkalito. Ngumisi si Hugo: "Bakit, nakalimutan mo na naman? Ang galing mo naman sa selective amnesia." Talagang hindi alam ni Liza kung sino ang lola na tinutukoy nito sa ancestral house. Kahit noong girlfriend pa siya ni Nathan, hindi naman siya dinala nito para makilala ang lola nila. Nang makita ni Hugo ang litong-lito nitong hitsura, palihim na nakuyom ng kanyang mga kamay sa gilid ang kanyang kamao.

sabi niya na ikinangiti ko naman. "Goodn---" Hindi ko na natapos nang mawala na ang linya. Hindi niya man lang ako hinintay mag-goodnight. Nakaramdam pa rin ako ng lamig mula sakanya. Bumalik nalang ako sa paghiga na medyo mabigat ang pakiramdam. Hmm... But at least... she remembered me. A smile was formed on my lips before I closed my eyes.

biglang sabi ni night. napa tingin ako rito at napa tango tango. ilang segundo pa ay tumigil na ang sasakyan. lumabas si night para buksan ang gate. 'Lorenzo Night Verlusconi' basa ko sa pangalan na naka lagay sa gate. agad naman akong napa tingin sa bahay. ang gara. halatang hindi lang basta mayaman ang naka tira. nawala roon ang tingin ko nang bumalik ito sa loob ng sasakyan si night at pina andar iyon papasok.