Unforgotten Night Novels & Stories

It was one thirty PM in the afternoon. Fuck! Edi absent na ako nito. Mga 3 PM ang uwian ko dapat ngayon. Lumabas ako nang nakatuwalya at binuksan ang closet na puno ng mga pangbabaeng damit. Nagsimula ako magbihis bago naupo sa couch. Biglang bumukas ang pintuan at bumungad ang guy... kagabi!? I totally forgot na we spent the night together. This is embarrassing.

Kung saan akala ng lahat ay matagal na siyang patay. "Wala akong ibang iniisip araw-araw habang pilit na lumalaban para mabuhay kundi ang anak ko lang. Sa kaniya ako humuhugot ng lakas lalo na't isang beses ko lang siyang nakita at narinig ang boses niya bago siya inilayo sa akin. Sa loob ng mahabang panahon at nasa loob lang ako ng isang madilim at tahimik na underground, hindi ko aakalaing mabubuhay pa pala ako. Sobrang bait ng Panginoon sa akin dahil hindi niya ako pinabayaan. Pinakinggan niya lahat ng mga panalangin ko na gusto kong makasama ang anak ko." Napasinghap si Mommy at tinanggap ang tissue na ibinigay ng host sa kaniya. Hindi ko aakalain na magiging ganito ka emosiyonal ang off

sinubukan niyang itulak si Damien pero mahigpit siya nitong kinabig palapit bago bumulong sa tainga niya. "You're mine tonight."

Scream, shout, beg and trying to stop, but Benjamin didn't bother to stop. Sa isip-isip nito, gagawa na lang ng kasalanan bakit hindi pa natin gawin nakapamemorable? "Honestly, I'm so happy when you and I sharing this unforgetable night. And I will always remember these night." "Tsk! Para kang tanga! Huwag kang umasa na magkita pa tayo ulit! Never!" Benjamin stood up without any clothes. Humarap siya kay Adah na animo'y kilala niya ang dalaga.

Tila natauhan si Annastasia at agad na itinulak papalayo si Ried bago pa maglapat ang kanilang mga labi. A memory flashed in her mind. She saw and heard it clearly. Ried is hugging her from her back and saying how much he loves her while they are both naked lying in a bed.

“At ako, Blake. Handa akong harapin ang kahit ano basta’t kasama kita.” --- Ang Panibagong Umaga Sa pagdating ng umaga, muling bumalik ang kanilang focus sa laban kontra kay Jimpson. Ngunit sa kabila ng mga hamon, mas naging matatag ang kanilang samahan. Puno ng pagmamahalan at tiwala, sabay nilang hinaharap ang bawat pagsubok. Ngunit sa kabila ng katahimikan ng gabi, alam nilang paparating pa ang mas matinding unos.

“Patawarin mo ako kung nakalimutan kita dahil sa pangyayari. Patawarin mo ako kung hindi ako dumating sa tamang panahon para protektahan ka.” Hinalikan niya ito—mabagal sa una, puno ng pagsisisi at paghahanap ng nawala, hanggang sa maging matindi, maalab, at puno ng matagal na pagtitiis. Ang bawat haplos ay parang pagbabalik ng mga nakabaong alaala—ang kanilang masayang kabataan sa ilalim ng puno, ang huling gabing nagtapat ng damdamin sila, at ang pangakong hindi natupad noon dahil sa sumpong ng tadhana. Sa gabing iyon, tila bumabalik ang lahat sa dati at mas naging matibay pa: walang Jenny na humahadlang, walang amnesia na nagpapalito, walang pagkakaiba ng katayuan sa buhay—tanging sila na

mariing komento muli ni Agent Virgo, "Malay mo kung namatay na rin pala ang babaeng iyon sa araw ng misyon mo na iyon. Napaka-imposible naman na hindi mo nagawang hanapin siya sa loob ng limang taon unless hindi pa nga siya patay. Tumigil ka na, Agent Fang. Sinasayang mo lang ang sarili mo." Sa narinig ay tila napanting ang tenga ni Agent Fang. Napakabilis na nahugot niya ang tinatagong punyal sa kanyang tagiliran at agarang itinutok ito sa leeg ni Agent Virgo. Sa bilis ng kanyang kilos ay hindi nagawang depensahan ni Agent Virgo ang kanyang sarili. Napalunok na lamang ang kawawang agent at namutla sa takot dahil baka tuluyan na nga siya ng nababaliw na agent.

wika niya Isang ngiti ang ipinakita ko sakaniya for assurance na okay lang. "No need to apologize alam ko na tipsy ka pa but next time don't do it again." inayos ko ang aking damit at gamit saka binuksan ko ang p***o ng sasakyan ngunit bago ko iyon isara ay binigyan ko siya ng isang mabilis na halik at tumakbo papasok ng bahay. -END OF FLASHBACK-