Rebirth Of The Night นิยาย & เรื่องราว

bulong ko sa sarili. Nakita ko kung paano ako kinasal ng sobrang saya, pati ang hot night namin ni Aljur! Napatakip ako ng mukha sa hiya! “Jusko! Ano ‘toh! Live p*rn?!” Buti na lang, mabilis ang movie na para bang nagmamadaling may lakad, ewan ko nga ba’t nasasabayan ko pa eh.\ Ang masayang araw ko daw at ang hot night ko… ay napalitan ng kahihiyan kinabukasan…

Nang matapos ang kanilang wild night bigla siyang nakaramdam ng pagod at mabilis siyang ginupo ng antok hanggang sa nakatulog ito at hindi alam ang nangyari. *** Nagising na lang ito ng isang umaga nasa 'di pamilyar na lugar na siya. At pilit mang sinubukang i-rewind ang nangyari sa nagdaang gabi, ngunit lalong sumasakit lamang ang ulo niya sa pag-iisip. Halos kabahan rin siya ng mga oras na 'yon at ang mas nakakagimbal pa nga dito ay may katabi na siyang isang lalaki. Sa labis na kahihiyan, isa-isa niyang pinulot ang mga damit na nagkalat sa lapag at mabilis na sinuot ang mga iyon sa takot ng magising pa ang lalaking nahihimbing sa pagkakatulog. Ang lalaking pinag bigyan niya ng kan'yang sa

“'Eto na 'yon, Ruan. Nakita ko na 'yung perfect vessel. Kaya finally, magkakasama na tayo ulit.” A chill snaked down my spine. The image of Thea, vibrant and full of life just weeks ago, now reduced to an empty shell. I struggled to reconcile the cheerful, mischievous girl I knew with this… macabre description. “And that’s when… I came,” Ariadne said, her voice gaining a strange strength "No'ng humiwalay 'yung kaluluwa ni Thea sa katawan n'ya, nakahanap agad ako ng paraan para mapasok 'yung katawan n'ya. It was as if… I was reborn.”

nakakalokong tanong ni Dylan. Tiningnan ko lang siya, hinahabol ko pa rin ang paghinga ko at maging ang katawan ko’y tila nawalan ng lakas dahil sa pangalawang beses na pag-orgasm. It was my fcking second orgasm for just an hour! Hindi ako makapaniwalang kaya kong gawin iyon sa buong buhay ko. Nanlaki ang mga mata ko nang iangat niya ang isa kong binti at ipatong iyon sa balikat niya.

Ang gabi ng reunion ay tila magiging gabi ng mas malaking rebelasyon. ​

Sa ilalim ng kanyang belo naman ay mahigpit niyang pinipigilan ang nginig ng galit na gustong kumawala. Naalala niya ang huling gabi ng kanyang unang buhay ang mapait na tawa ni Selene at ang mabigat at mapagparusang mga kamay ni Lucas na siya mismong dahilan ng pag kawala ng kaniyang anak. Ang pagtulak ni Selene ang naghatid sa kanya sa bingit ng kanyang wakas at ang kirot ng pagbagsak ay parang matalim na paalala bago siya tuluyang lamunin ng dilim. Ang lahat ng iyon ay nagtapos sa isang dasal at sa isang hiling na halos hindi marinig.“Bigyan Mo ako ng pangalawang pagkakataon upang makapaghiganti.”

Habang papalapit sa pagtatapos ang programa, mas marami ang tumayo, nakatutok ang mga mata sa malaking screen, sabik na masilayan ang kabuuan ng aking obra. Ang pamagat ng ipinasa kong gawa ay “Muling Pagkabuhay (Rebirth)”, at ito ay tungkol sa kambal na pagsilang— buhay at kamatayan, liwanag at kadiliman, pagkawasak at muling pagkabuo.

Hindi lang iisa kundi marami pala siyang dapat na ipagpasalamat na nangyari iyon sa buhay niya. She always thougth that after that night she had lost everything, but she realized something as she look at the brighter side. Yes.. Back then she lost her family, but she met nanay Cely, Alex and Cynthia and treat her as one of their family. Katunayan natagpuan niya sa mga ito ang pagmamahal na hindi niya naranasan sa kinagisnan niyang pamilya ng kanyang Papa. That night too, she had lost herself. Pero dumating si Zach sa kanya, her son became the pillar of her strength and eventually became her everything. Nang gabi ring iyon, nawala sa kanya ang mga pangarap niya, but she met Adrian, and offer

"Hello, ako si Fiona Blake mula sa departamento ng disenyo ng alahas ng Lynch Group. Ako ang pinuno ng team. Ang pangalan ng aming trabaho ay pinamagatang Rebirth. “Iniisip ko kung ano ang maiisip ninyong lahat kapag sinabi kong rebirth? Maiisip ko ang kaginhawaan pagkatapos ng kawalan ng pag-asa at pagkabigo…” Kabisado ni Fiona ang script ni Luna. May emosyon pa niyang sabi. Matapos ipakilala ang gawain, ang buong karamihan ng tao ay nagpalakpakan.

Nandito lang ako ngayon nakaupo sa gilid ng kanyang kama dahil hanggang ngayon ay hindi pa siya nagigising, marahil ay sobrang siyang napagod sa panganganak. Mayamaya pa ay bumukas ang pinto at pumasok ang nurse dala ang anak naming lalaki. Mabilis naman itong kinuha ni Zey. "Mr. Hernandez babalik na lang po ako mamaya para kunin ang pangalan ng baby niyo." wila ng nurse at tinanguan ko naman siya. Tuwang tuwa sina Marcus at Zey sa anak namin na halos ayaw na nilang bitawan na dalawa. Habang nakatitig ako kay Agatha ay bigla kung naramdaman ang paggalaw ng kanyang mga kamay.