Unknown Self Mga Nobela at Kwento

There are so many questions inside my mind. "Lumalaki na siya. Hindi gaya noon na wala pa siyang kamuwang-muwang sa mundo. Kailangan mong ihanda ang sarili mo na sagutin ang mga tanong na namumuo sa kanyang utak. Darating ang araw na kailangan mong harapin ang katotohanan," Nanang said as she took a seat next to me. I focused on his demeanor. Even them, they had no idea about my true identity. They had no idea how I became pregnant. They never once inquired. They embraced me without a second thought...without hesitation.

Hindi ko rin alam, pakiramdam ko hindi ko kakayanin ang kung ano man ang makikita ko. Mayroon ding maliit na boses sa utak ko ang nag-sasabing umalis na ako, iwanan siya, pero hindi ko kaya… pakiramdam ko madudurog ako. Pakiramdam ko hindi ko makikilala ang aking sarili sa oras na iwanan ko ang lahat nang walang maayos na kasagutan. I want to know the truth, and yet, I’m scared to look for it.

she asked and I nod. Binalik ang sigarilyo at ngumiti. Gumaan ang pakiramdam ko, it also clear all of my negative thoughts. I am strong, I can handle this all by my self. I am Athanasia Louise Del Russo.

Kasabay nun ang isang mensahe na natanggap ko mula sa isang unregistered number. Unknown number: I want you to meet someone. Are you free tomorrow?

Sinasampal kasi siya ng katotohanan na hindi niya pa talaga kilala ang sarili niya. "Sino ako kung ganoon?" panunubok niya rito. Mukha itong natigilan at napatitig pa sa kanya. Tila ito nag-isip kung sasabihin ba o hindi ang nasa isip nito. Pagkaraan ay tumikhim ito kaya't naalerto siya. "I don't exactly know you, but I have ways to find out," kalmadong bigkas nito.

Malilintikan 'to sakin. "Hindi ko alam na ganito ka pala kahina." Sabi n'ya dahilan para ngumisi ako. Bobo talaga nito ang daming sinasabi. 'I'm not weak, you just underestimated me.' Bulong ko sa kanyang isipan. Causing for her to stilled. Saglit n'ya din nabitawaan ang paghawak sa buhok ko. At sinamantala ko 'yon upang yumuko at tignan ang parte ng katawan ko na sinaksak nya. Ay bes! Overflowing ang dugo ko. Type A pa naman ako. Ang sabi daw pag type A malinis ang dugo? Kung dinonate ko nalang sana sa mga taong nangangailangan ng dugo ko edi mas nakinabang pa sila. Kesa naman ganito na nasasayang diba? Hays. Tahimik akong humarap sa kanya at tinangal ang punyal n'ya sa tagiliran ko. Hinagi

Kaya dahan dahan akong humarap sa kanya. Tumingin ako sa mga mata nito, like what always happened I lost in his eyes. So what kung hindi ko alam kung anong label namin? Mas lalo akong nasasampal ng katotohanan na hindi kami bagay pero ngayon nandito siya, kaya kong lunukin lahat ng sasabihin ng iba basta alam kong akin siya. Maybe for just once, I want to be selfish. Gusto ko ako lang, I want an assurance.

Takot naman ang mga ito sa kaniya dahil aware silang sisante ang kanilang mapapala. Unknown number ang nakalagay ro'n. Nang matapos basahin ang buong nilalaman niyon ay hindi naman pala about business kun'di ay isang estranghero lang na humihingi ng tulong. He wasn't curious why that person knew his name. Hindi maipagkakailang may kasikatan siya dahil nakapaskil ang kaniyang mukha sa mga billboards na nadaraanan sa mga kalsada.

sagot ni Morpheus. “Pero may gumagalaw sa paligid niya,” dagdag ni Lucien. Nararamdaman ko ang mas malalim na layer ng planong ito. Hindi ito simpleng pagpasok sa consortium. Ito ay pagpasok sa buhay ng isang tao. “Anong identity ko?” tanong ko. Nag-swipe si Morpheus sa screen. Lumabas ang bagong profile. Name: Mara Villanueva.

Napangiti kami sa isa't isa dahil nagawa naming makaalis doon. "M-Mas malala pala ang ganoong pangyayari kaysa makipaglaban sa mga halimaw. Hindi mo alam kung makakabalik ka pa sa iyong tunay na kalawakan o hindi na," masayang wika niya habang magkahawak aming mga kamay. Mas hinigpitan ko ito saka ngumiti, "Oo nga! Nagulat ako na isa kang corporate person doon. Bongga. Gano'n pala ang other self mo sa ibang universe!"