Unknown Self Mga Nobela at Kwento

Mukhang mas excited pa kasi siya kaysa sa ‘kin. “Sige, tara na nga,” pagsang-ayon ko sa kanya. “‘Yon!” masigla niyang sabi saka niya ako hinila papunta sa rooftop. Itinago ko muna ang phone ko sa loob ng bag ko. Baka mamaya ko na lang ichi-check ang mga messages na natanggap ko mula sa unknown user na ‘yon. *** THIRD PERSON POV

Siguro nga ganoon ang mangyayari. At the age of 18, I was going through an identity crisis and didn't have a positive self-image as a woman. I was afraid I'd be alone for the rest of my life, but I knew I had to go. Even while both were there, the serenity was stronger than the dread. Something is missing, something isn't right, and I'm not pleased.

Siguro nga meron pero ayoko namang abalahin pa siya. Sino ba ako? Kahit na ilang beses ko itong itanong sa sarili ko. Ang laging sagot ay wala. Wala akong karapatan rito sa tinatayuan ko. Wala akong karapatan sa sitwasyon ko ngayon. Dahil, anak lang naman ako ng trabahador sa mansyon na ito. Walang may alam ni isa sa mga nakapaligid sa akin.

Nakakaloka talaga 'tong si Althea jusko. Zach's POV: Nakatitig ako sa nag-iisang litrato sa loob ng aking kwarto. It's two kids who looks exactly as each other. I don't even know which one I am. But, Alfonso told me, I'm the one on the left. Ibinaba ko 'yong picture frame at naupo sa gilid ng aking kama. Isang araw, nagising na lamang ako na walang maalala. Hindi ko kilala ang sarili ko, sino ang pamilya ko, at anong nangyari sa akin.

tanong ko at muling bumaling sa form. “One week ago.” One week ago? Might that be the day I left? “Do you have insomnia?” “Figure it out. That’s exactly why I came here.” Napadiin ang hawak kong ballpen sa sinusulatan. Hindi ko alam kung pilosopo ba ito o sadyang iniinis lang ako. “Anong oras kang umuuwi galing trabaho?” “I don’t know.” Matalim ko siyang tinignan. “What do you mean ‘you don’t know?’”

Well, mas tamang sabihin na hindi niya alam kung paano at ano ang sasabihin sa kanyang pamilya sakaling makita ng mga ito si Silas. Hindi pa ngayon pero alam naman ni Bryanne na hindi niya matatakbuhan ang katotohanan habang-buhay. At kailangan niya iyong mapaghandaan. “Hello, earth to Bryanne. Bryanne to earth." naka-angat ang kilay na tawag ni Kamia sa atensiyon ng kaibigan. “Ha? May sinasabi ka ba?" natitigilang untag ni Bryanne.

Marahil ay ito ang upuan ng aking boss. Nabanggit rin pala sa akin kanina na kakaunti pa lamang ang nakakakita sa aming boss. At 'yun ang mga nasa taas na posisyon. Isa siyang tinaguriang anonymous boss sa kanyang sariling kompanya at mga tauhan. Hindi nga rin nila alam ang kanyang tunay na pangalan kundi DEM lamang. Initials ito ng kanyang tunay na pangalan. Hindi siya nagpapakita sa mga tao at madalas sa kanyang mga meeting ay iba ang nagrerepresenta sa kanya. Pinadausdos ko ang aking mga daliri sa nakaukit na pangalan ni Mr. DEM. Ano kaya ibig sabihin ng DEM? Kahit ako ay walang ka ide-ideya.

Ine expect naming nasa star section ang makukuha na naman lahat ng ranks. Tudo sigaw ang mga kaibigan ko pati mga pinsan ko. They are like a wild animals, not caring about their image might got tainted because of it. Kahit nga sila Mommy, kulang na lang magpapa fiesta sa dami ng confetti na pinaputok. That's when I knew that alam nila at ako lang ang hindi. Actually, kagigising ko lang. I was so confused dahil nahulog lang naman ako sa pool, so why in the hell I sleep almost a month?!

bulong ko sa hangin. Sa kabilang banda, may ginagawa rin ako—mga bagay na hindi nila alam. Nagbukas ako ng trust fund ng tahimik.Hindi ko nilagay ang pangalan ko.Para sa batang hindi pa isinisilang,handa kong panindigan. Hindi ito pagbabayad-sala,kundi ito ay pananagutan. Minsan, tinatanong ko ang sarili ko—kong nalaman ko ba agad ang lahat, magbabago ba ang desisyon ko noon?

Sa una ay pinaniwalaan ko 'yon dahil wala naman akong maalala, pero habang tumatagal ay parang may nararamdaman akong mali sa sarili ko. If only I didn't see the way how my stepfather killed my mother, the other half of me won't be created. I don't want to have this other personality. Sa mga pagkakataon na naaalala ko ang mga pinaggagawa kong kasamaan, wala akong maramdamang kahit na anong pagsisisi. I feel like my true self also wants what my other half is doing.