Unmasking Novels & Stories

sigaw ko pero wala namang lumalabas sa lalamunan ko kundi puro ungol Lumingon sa akin si Knight at nakita ko ang mukha niyang natatakpan ng maskara. He was about to remove it in front of me and I waited for it dahil makikita ko na siya….sa wakas! Kring….Kring….Kring….

"Is that so? so wearing that mask before, what is that for? to hide your emotion kasi noong araw na iyon ay hindi ka okay?" Natigilan naman si Ashley sa sinabi ni Margaux nang maalala pa rin nito ang unang araw na nagkakilala sila and all she said is true. "Paano mo nalaman na I am not okay that time?" "Ano ba ang use ng maskara, hindi ba to hide our face but in reality to hide our feelings that shows in our face"

Itinaas nyang muli ang mikropono at nagsalita, "Mr. Axel Winston, since you asked, I'll grant your request. I'm an easygoing person. Since we're going to be business partners, it's only fitting that you get to know me fully. I'll remove my mask, and for the first time, I'll reveal my true identity to the public. This is a moment I've never shared with anyone before" Mahabang paliwanag nya sa kausap pati narin para ipabatid sa mga taong naroroon ang gusto nyang ipaalam, Hindi magkamayaw ang bulong-bulungan ng mga taong naroroon dahil sa pag sang-ayon nyang tanggalin ang suot na maskara sa harap ng marami.

They graduated with highest honor. Natigil lang ako sa pagmuni-muni ko ng may kumatok sa pinto ng opisina ni Uncle at maya-maya ay iniluwa nito ang anim na makikisig na lalaki na nakamaskara. Nangunguna dito ang nakamaskara ng ginto. Tumayo si Uncle at binati ang mga ito.Lumingon si Uncle sa amin nila kuya at ganoon din ang mga ito. Sila kuya ay mga nakamaskara rin para di makilala dahil Kilala silang lawyer at doctor. Uncle introduce them to us using only by their mask color. Nakipagkilala rin ako using my mask also. (cat lady)

Napalunok ako bigla at parang gusto ko tumakbo palabas ng dressing room, “K-kinakabahan ako.” “Natural lang ‘yan sa umpisa. Heto, isuot mo upang hindi makita sa labas ang hitsura mo,” wika ni Marikit sabay abot sa isang black masquerade mask. “Kailangan ko ba talagang isuot ito?” “Ikaw bahala, ang sa akin lang ay baka ayaw mo may makakilala sa iyo. Makakabuti ‘yan, lalo na at napakabata mo pa. Labing walo ka pa lang, ‘di ba?”

Ang lamig ng hangin sa rooftop ng hotel sa New York City. At ang lalaking naka-maskara na tahimik na nakatayo sa tabi niya. Napapikit siya. At doon nagsimulang mag-flash ang mga alaala. --- Dalawang buwan ang nakalipas. Charity masquerade party iyon na inimbita siya ng dati niyang kaibigan sa trabaho. Sabi, magandang networking daw. Pero ang totoo, sobrang out of place siya sa mga taong naroon. Puro mayayaman. Puro elegante. Puro confident.

If people were going to be anonymous there, I wanted to be too, without being easily recognizable. Matapos kaming ayusan, isinuot ko ang dress na pinili ko. It's a dark wine red, simple but classy. Isang mask na kulay itim na may minimal gold lining ang gagamitin ko. It covers my eyes down to my nose. I won't be recognized for this. Monique chose an ivory gown na may silver embroidery. Ang mask niya ay may feathers sa gilid. If I didn't know her, I wouldn't be able to recognize her too. And it struck me then that we might have a hard time looking for Maverick!

Dalawang segundong nanood ang lalaking nakamaskara bago dahan-dahang hinubad ang kanyang maskara. Ang mukhang nahayag ay walang iba kundi ang Lord Commander ng Department Six, si Grant Xenos! Sa sandaling tinanggal niya ang maskara, muling nagising ang aura sa kanyang katawan. ‘Alex Rockefeller, gusto kitang mapasunod sa ilalim ng aking utos, ngunit ngayon ay tila hinahanap mo ang iyong kamatayan!’ ‘Kung gayon, huwag mo akong sisihin!’

“This changes everything.” It did. I felt it. This wasn’t just about me. It was about the entire broken machine. “Let’s burn the rest of the mask,” I whispered. Because Navarro didn’t need another cover-up. It needed truth. And I was done being afraid of it.

Humakbang ng bahagya si Amanda ng pasulong at ang liwanag ay mas tumama sa kanyang mukha habang mas pinatingkad ang mask na matagal nang sentro ng lahat ng tanong. “Everything you heard today,” wika niya, “was spoken without a face, but not without accountability. And now,” dagdag niya, mas bumaba ang boses, “it is time to let truth stand without a barrier.” Tumango ang host sa isang malinaw at sinadyang hudyat. “Please,” wika nito, “remove the mask.” Sa sandaling iyon ay sabay-sabay ang paglanghap ng hangin sa buong ballroom.